เป็นเรื่องจริงที่ผมกล้ายืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าน้ำใจของคนไทยนั้นไม่มีใครที่ไหนจะมาเหมือนน้ำใจคนไทยอีกแล้ว สืบเนื่องมาจากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเดินทางไปเปิดนิทรรศการภาพเขียนที่ประเทศต่าง ๆ อาทิเช่น ที่ยุโรป และอเมริกา รวมทั้งมีเพื่อนฝูงที่เป็นชาวต่างชาติ ผมได้เรียนรู้นิสัยใจคอของผู้คนต่างวัฒนธรรม และต่างชาติมามากกว่าสามสิบปี พบน้ำใจคนไทยแตกต่างกว่าชาติอื่น ๆ เพราะว่าน้ำใจคนไทยมีแฝงความใจดีมีความเมตตาธรรม และการอนุเคราะห์ช่วยเหลือ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่ผู้ด้อยโอกาสอย่างเต็มใจโดยไม่เรียกผลประโยชน์ใด ๆ กลับคืน เรารู้จักคำว่าทำบุญแล้วให้ทาน ซึ่งการให้ทานอย่างบริสุทธิ์ใจมีอยู่ในหัวใจคนไทยครับ ส่วนใครจะแย้งผมไม่ได้ว่าอะไร ผมเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงส่วนตัวของผมเองเท่านั้นจริง ๆ

                สุดสัปดาห์นี้เป็นวันแห่งการฉลองผู้ที่รักการทำงานหนัก Work Hard ซึ่งคนทั่วโลกยกย่องให้เป็นวันสำคัญ Labor Day ผมเป็นผู้หนึ่งที่ทำงานหนักเหมือนกันน่าจะเข้าข่ายร่วมเฉลิมฉลองด้วย ขอให้ผู้ที่รักทำงานทุกท่านประสบความโชคดีโดยทั่วกันในวันสำคัญที่เน้นการทำงานหนัก ในสมัยหนึ่งผู้นำของชาติมีสโลแกนว่า งานคือเงิน เงินคืองานบันดาลสุข ผมอาจจำไม่แม่นเขียนผิดอย่าว่ากัน เพราะมันนานมาแล้วใครจะจำได้ ในยุคนั้นคนไทยเลยขยันขันแข็งหาเงินหาทองเชื่อผู้นำของชาติกันเป็นทิวแถว ผมยังเด็กก็จริงแต่จำสโลแกนสำคัญนั้นได้ และเป็นสัจธรรมของมนุษย์ที่ยังบูชาค่าของเงินนั้นมีความสำคัญในการดำรงชีวิต ถ้าสมมุติเราขาดเงินแล้วเราจะอยู่ได้ยังไง ถ้าจะอยู่ได้ต้องย้อนยุคไปสู่สมัยโบราณที่ยังทำไร่ทำนา ปลูกข้าว ล่าสัตว์เลี้ยงชีพไปวัน ๆ หนึ่ง สมัยนั้นไม่มีใครรู้จักเครดิตการ์ด หรือโทรศัพท์มือถือ ในปัจจุบันถ้าใครไม่มีเงินบริษัทเครดิตการ์ดจะไม่ยอมออกให้ เช่นเดียวกับโทรศัพท์มือถือต้องใช้เงินซื้อจากบริษัทผู้ผลิตที่โกยกำไรอย่างมหาศาล แล้วยังคิดค่าบริการแพงแสนแพง ใครก็ต้องยอมเพราะมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของการดำรงชีวิตในปัจจุบันไปเสียแล้ว เอ๊ะ ๆ เขียนมาตั้งนานยังหาพ้อยท์การเขียนไม่ได้ตรงเป้า ตามความในใจที่อยากจะเขียนถึง น้ำใจของคนไทยกับงานวันวัฒนธรรมไทย ครั้งที่ 18 ที่ผมอยากจะเขียนถึงก่อนวันงาน ซึ่งผมชอบเขียนเชียร์การจัดงานของผม และคณะเสียเองจะได้ไม่พลาดหรือภาษาชาวบ้านมันจะบ่นว่า “ตกข่าว” และก็เป็นความจริงเสียด้วยซิ งานวันวัฒนธรรมไทยจัดมา 18 ปี มักจะตกข่าว หรือไม่ก็ส่งข่าวล่าช้า มัวแต่ทำงาน จัดงาน และเตรียมการจัดงาน จนลืมประกาศให้คนเขารู้แล้ว ใครเขาจะมาเที่ยวงาน แต่จริง ๆ แล้วคณะผู้จัดไม่มีเงินค่าโฆษณามากกว่า ซึ่งเป็นประจำทุกปี ไม่เคยขาดตกบกพร่อง ปีไหนมีสปอนเซอร์เข้ามาช่วยก็ค่อยยังชั่วหน่อยเกิดเป็นข่าวครึกโครมหน่อย มีผู้คนมาร่วมงานเต็มไปหมด ประเด็นสำคัญที่สุดเรามีประวัติการจัดงานส่งเสริมและเผยแพร่วัฒนธรรมไทยด้านประเพณีมานานอย่างต่อเนื่องไม่เคยขาด เงินทองไม่มีก็จัดไปตามอัตภาพของผู้จัดและคณะอาสาสมัครชาวไทยที่มาช่วยลงทุนลงแรงอย่างไม่เคยคิดเหน็ดเหนื่อย ขออย่างเดียวขอให้มีการจัดงานส่งเสริมศิลปะและวัฒนธรรมไทยให้ได้ นี่คือประวัติอย่างย่อ ๆ ของการจัดงาน หลายคนอาจคิดว่าไม่มีเงินพอจัดงานแล้วจัดงานไปทำไม เอ้าก็ถ้าคอยมีเงินมากแล้วค่อยคิดจัดงานแล้วเมื่อไรจะได้จัดเล่าครับ ภาษาชาวบ้านมักพูดเล่น ๆ จะรอชาติหน้ารึไง?

                เพราะฉะนั้นด้วยแรงใจอยากเชิดชูวัฒนธรรมไทย และคนไทยที่มีน้ำใจคิดมาช่วยกันจัดงาน งานวันวัฒนธรรมไทยจึงเกิดขึ้นได้ทุก ๆ ปี เราหวังว่าท่านที่ยังไม่มีโอกาสเข้ามาอาสาสมัครช่วยงานปีนี้ยังไง ๆ ก็ขอให้มาร่วมงานโดยแต่งกายชุดประจำชาติไทยมาร่วมงานทำให้งานมีสีสรรสร้างบรรยากาศแบบไทยเกิดขึ้น ปีหนึ่งมีครั้งเดียว ถ้าท่านทำอย่างนั้นก็เท่ากับเป็นผู้เผยแพร่ศิลปะการแต่งกายไปในตัวแล้วโดยไม่รู้ตัว ส่วนใครอยากจะมาโดยไม่แต่งกายแบบไทยก็ไม่เห็นมีใครจะว่าอะไรจะมาในชุดลำลองอเมริกันได้ทั้งนั้น

                การเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทยจำเป็นต้องมีพื้นฐานจิตใจอยากจะทำเสียก่อนเวลากระทำลงไปจึงเกิดความสุขใจที่มีโอกาสช่วยเหลือประเทศชาติ ตามที่คุณสมเจตน์แห่งเสรีชัยท่านได้เขียนเชียร์วันวัฒนธรรมไทยเมื่อเร็ว ๆ นี้ เป็นเรื่องจริงที่คนไทยสมควรหันมาสนใจวัฒนธรรมไทยที่ดีของเราโดยช่วยกันทะนุบำรุงสร้างตัวอย่างให้แก่เด็กไทยที่เกิดในอเมริกัน ช่วยแนะนำให้เด็ก ๆ ยกย่องวัฒนธรรมถ้าขาดวัฒนธรรมมันจะเหมือนกับชีวิตชาวตะวันตกบางประเทศที่เจริญทางวัตถุล้ำหน้าไปไกลสุดกู่ แต่ว่าจิตใจของเขากลับถอยหลังไปสู่ยุคมนุษย์สมัยหิน คือการแก่งแย่งกันอุตลุตทั้งอาชีพชื่อเสียง และเงินทอง ไม่มีวัฒนธรรม และศีลธรรมคอยช่วยเตือนสติ ฉะนั้นผู้ที่ใช้วัฒนธรรมในการดำรงชีวิตจึงมีชีวิตอย่างผาสุก คือมีการสมดุลระหว่างจิตใจและอำนาจชื่อเสียงของตนเองรวมทั้งทรัพย์สินเงินทองที่มีอยู่ หลายคนอาจแย้งผม มีเงินเสียอย่างก็มีความสุข อย่ามาแนะนำอะไรเลย แต่ว่าถ้ามีเงินและใช้ชีวิตอย่างมีวัฒนธรรมมันจะมีความสุขอย่างสมบูรณ์มากกว่าครับ และมากกว่าอย่างไรนั้นมันอธิบายยากมาก แต่ละคนต้องประสบความจริงด้วยตนเองจึงจะรู้ ในปัจจุบันชาวอเมริกันเริ่มมาสนใจรักษาเยียวยาทางจิตใจกันมากขึ้นจนเกิดเป็นธุรกิจ โยคะ แนะนำให้ฝึกร่างกาย และสมาธิให้มีจิตใจสงบ ผมอาศัยอยู่ใกล้ ๆ ชายหาด วันไหนมีอากาศดี ๆ เห็นชาวอเมริกันไปฝึกสมาธิหน้าชายทะเลเป็นจำนวนมากจนผิดสังเกต

ในปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าชาวตะวันตกเริ่มเข้าใจแล้ว ส่วนชาวตะวันออกผู้มาจากรากฐานวัฒนธรรมทางจิตใจนั้นสำคัญ เมื่อมารับอิทธิพลของชาวตะวันตกเข้าเต็มเปา อาจมีจิตใจเอนเอียงไปทางเจริญรอยตามแสวงหาความสุขทางวัตถุเมื่อมาก ๆ เข้าเลยลืมไป อย่าว่าแต่คุณเลยผมก็เป็นเหมือนกัน แต่ผมมีสติคอยเตือนใจเอาไว้เรื่อย ๆ หันเข้าหาวัฒนธรรมของเรา อะไรดี ๆ ก็นำมาใช้ในชีวิตอาทิอย่างเช่น การให้ การเอื้อเฟื้อ และมีน้ำใจต่อเพื่อนร่วมโลก ผมรู้ดีว่าคนไทยมีน้ำใจ มีจิตใจกว้างกว่าชาวตะวันตก เราจะได้ยินอยู่เสมอในสังคมว่ายกตัวอย่าง “เรื่องแค่นี้ผมช่วยได้ ผมจัดการให้เอง” , “ไม่ต้องห่วงผมยินดีช่วย” ฯลฯ เรื่องแบบนี้มันไม่มีในสังคมตะวันตกเขามีแต่จำกัดไม่กว้างแบบไม่มีขอบเขตอย่างน้ำใจคนไทย ผมอาศัยอยู่กับชาวตะวันตกร้อยเปอร์เซ็นต์ทั้งที่นี่ และที่ยุโรป กล้าพูดได้ว่า น้ำใจคนตะวันตกมีน้ำใจแบบจำกัดกว่าที่เขาจะให้ได้ หรือช่วยได้แค่นี้นะ ผมถึงได้เขียนเรื่องน้ำใจคนไทยไม่มีใครเหมือน เป็นการเขียนยกย่องคนไทยทุกคนด้วยกันด้วยความจริงใจ

เรื่องใกล้ตัวผมเอง ผมเห็นว่าทุนการจัดงานวันวัฒนธรรมไทยปีนี้ชักจะแย่ลง เพราะซิตี้ตัดงบประมาณไปเรื่อย ๆ ให้แค่พอจัดได้ (ขนาดเล็ก) ผมเลยคิดหาทางช่วยเหลือ นำภาพจิตรกรรมสำคัญออกเปิดแสดง ภาพจิตรกรรมสำคัญคือภาพที่เคยแสดงที่อาร์ตมิวเซี่ยมระดับชาติของฝรั่งเศส อาทิเช่น Grandpalai และ Louvre ที่กำลังจะมาถึงในปีนี้ โดยจะนำรายได้บางส่วนนำไปช่วยการจัดงานวันวัฒนธรรมไทยนั่นคือ น้ำใจของผมเองครับ การแสดงจะเปิดขึ้นที่ Electric Lodge เมืองเวนิช ในวันที่ 16 กันยายน ศกนี้ จัดโดยคณะกรรมการชาวอเมริกัน โดยมี Jeffrey Davis เป็นหัวแรงในการจัดงานสำคัญ เป็นตัวอย่างแก่เด็กรุ่นใหม่ ๆ ให้เห็นความสำคัญว่า ศิลปะ เป็นส่วนหนึ่งของศิลปวัฒนธรรม มันสามารถมาช่วยการส่งเสริมและเผยแพร่ได้ ถ้ารู้จักคิดทำ ก็มีเท่านี้เองนะครับในสัปดาห์นี้