Get Adobe Flash player

ความเสียหายของ‘ออมสิน’

Font Size:

 

ถ้ารัฐบาลไม่รู้ว่า โครงการจำนำข้าว เป็นความผิดพลาดบกพร่องของนโยบาย ทำให้เกิดการทุจริตคอรัปชั่นอย่างมโหฬาร จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายครั้งใหญ่ของประเทศชาติ

ถ้ารัฐบาลคิดจะปิดบังประชาชนทั้งประเทศ แล้วยังใช้ชาวนา เพียงเพื่อหาเสียง จนต้องบิดเบือน และกล่าวโทษผู้อื่นในกรณีที่ไม่มีเงินจ่ายค่าจำนำข้าวให้ชาวนา ว่าไม่เห็นแก่คนจน ไม่เห็นแก่ผู้ที่มีพระคุณที่ปลูกข้าวให้กับทุกคนในชาติได้กิน

รัฐบาลก็จะไม่มีวันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้สำเร็จ และรัฐบาลก็จะไม่มีวันแก้ภาพลักษณ์ที่เป็นลบได้

การลาออก ไม่ได้หมายความว่าจะกลับมาไม่ได้อีก แต่ตรงข้าม การดื้อดึงไม่ยอมลาออก ยิ่งนานไปก็จะยิ่งเพิ่มปัญหาให้รัฐบาลมากขึ้น จนอาจกลับมาไม่ได้ และเมื่อถึงเวลานั้น การลาออก ก็อาจจะสายเกินไปด้วยซ้ำ  

ถ้ารัฐบาล ยังคิดที่จะใช้เงินอนาคต บริหารบ้านเมืองด้วยการกู้หนี้ยืมสินแบบเดิมๆ ไม่ห่วงหนี้สาธารณะ ไม่ห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกหลาน ถึงแม้วันนี้รัฐบาลจะยังเสวยสุข แต่ในอนาคต สิ่งที่เกิดขึ้นจะถูกบันทึกในประวัติศาสตร์ เป็นตราบาปถึงพี่น้องวงศ์ตระกูล ที่จะต้องอับอายไปตราบนานเท่านาน

เพราะความผิดบาบ จะติดตัวและติดอยู่ในจิตวิญญาณของผู้กระทำตลอดไป

กรณีที่เกิดขึ้นกับธนาคารออมสิน ไม่ใช่เรื่องของ กปปส.หรือการจ้องล้มรัฐบาล แต่เป็นเรื่องของประชาชน ที่ไม่เชื่อมั่นในรัฐบาล การแห่ถอนเงินออกจากธนาคาร ไม่ได้หมายความว่าประชาชนรังเกียจชาวนา

แต่เขารังเกียจรัฐบาล ที่โกหกหลอกลวงชาวนาต่างหาก

ธนาคารออมสิน ในภาพรวมคือธนาคารของเด็กๆ ในอดีต พ่อแม่ ครู ผู้ปกครอง จะสอนให้เด็กรู้จักอดออมด้วยการมีกระปุกออมสิน เงินค่าขนมที่เหลือจากโรงเรียน บาทหนึ่งหรือสลิงหนึ่งก็เอามาหยอดลงกระปุกไว้ เด็กๆ จะหมั่นยกดูน้ำหนัก และจะพอใจที่มันหนักขึ้นจนเต็ม เงินนั้นก็จะถูกนำไปฝากในธนาคารออมสิน

เป็นความภูมิใจ ที่ได้ใช้บริการธนาคารอย่างผู้ใหญ่ เป็นความภูมิใจที่ได้มีสมุดฝากเงินเป็นของตัวเอง และมีตัวเลขเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ธนาคารออมสินคือโรงเรียนที่สอนให้เด็กๆ เข้าใจในการออมเงินเพื่ออนาคต

แต่ครั้งนี้ รัฐบาลที่กำลังหาเงินจนหน้ามืด พยายามเลี่ยงกฎหมาย เล่นเกมว่าธนาคาร ธ.ก.ส.เป็นผู้กู้ บีบให้ธนาคารออมสิน ให้กู้ในวงเงิน 2 หมื่นล้านบาท ไปจ่ายหนี้จำนำข้าว

ความไม่เชื่อใจที่ประชาชนมีต่อรัฐบาลเป็นทุนอยู่แล้ว กับประสบการณ์ฟองสบู่ในอดีต ทำให้ประชาชนแห่ไปถอนเงินจากธนาคารออมสินเป็นจำนวนมาก จนเงินสำรองในหลายสาขา เกลี้ยงธนาคาร และมีแนวโน้มว่าจะยังมีการถอนไม่หยุด ถึงแม้ว่าคณะกรรมการบอร์ดของออมสิน ประกาศจะไม่ให้ ธ.ก.ส.กู้ พร้อมทั้งเรียกเงินในส่วนที่กู้ไปแล้วคืนแล้วก็ตาม

รัฐบาลก็รู้ว่ากำลังพลาด แทนที่จะโทษตัวเองว่าบริหารจัดการขาดทุน ไม่มีปัญญาขายข้าวในสต็อค ตามที่เคยโฆษณาไว้ ทำให้ต้องใช้หนี้ด้วยการเพิ่มหนี้  ยังพยายามกล่าวโทษว่าเป็นเกมการเมืองของฝ่ายมวลมหาประชาชน

ธนาคารออมสิน จึงยังคงถูกรัฐบาลทำร้ายไม่หยุด

เพราะเมื่อประชาชนแห่ไปถอนเงิน ฝ่ายรัฐบาลและแกนนำเสื้อแดง ก็จัดฉากด้วยการเผชิญหน้า เอาคนในคณะรัฐบาลมาฝากเงิน ทั้งยังประกาศว่า ประชาชนถอนเงินไปเท่าใด ก็จะนำคนเสื้อแดงมาฝากเท่านั้น

ธนาคารออมสิน จึงต้องหวานอมขมกลืน กลายเป็นธนาคารของรัฐบาลและคนเสื้อแดงไปอย่างไม่เต็มใจ ที่เคยเป็นธนาคารของเด็ก ธนาคารของชาวบ้าน ที่เคยสร้างชื่อมาชานาน วันนี้ออมสินจึงตกที่นั่งลำบาก.