Get Adobe Flash player

อันดับคุณภาพการศึกษา เชื่อถือได้แค่ไหน

Font Size:

อ้างถึงข่าวจาก “เอเสทีวี ผู้จัดการออนไลน์” ระบุรายงานของ โกลบอล คอมเพทติทีฟ รีพอร์ท 2014-2015 (Global Competitive Report 2014-2015) โดย เวิร์ด อีโคโนมิค ฟอรั่ม (World Economic Forum-WEF) นำเสนอข้อมูลเปรียบเทียบดัชนีคุณภาพการศึกษา ของของประเทศสมาชิกทั้งหมด 144 ประเทศทั่วโลก

โดยสรุปปรากฎว่า ขีดความสามารถในการแข่งขันของไทย อยู่เป็นอันดับที่ 31 ของโลก และเป็นอันดับ 3 ของอาเซียน ตามหลังประเทศสิงคโปร์ซึ่งอยู่อันดับ 2 ของโลก และมาเลเซีย อันดับ 20

แต่ถ้าพิจารณาเฉพาะดัชนีด้านการศึกษาแล้ว จะเห็นว่ามีความน่าวิตกเป็นอย่างยิ่ง โดย คุณภาพของการศึกษาขั้นพื้นฐานของไทยอยู่ที่อันดับ 7 ของอาเซียน จากปีที่แล้วอยู่ในอันดับ 6 และเป็นอันดับที่ 86 ของโลก

โดยสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) ขยับไปแทนที่ในอันดับที่ 6 ของอาเซียน และทิ้งห่างไทย ไปอยู่ในอันดับที่ 79 ของโลก

ส่วนคุณภาพของระบบอุดมศึกษา ของไทยอยู่อันดับ 8 ของอาเซียน เป็นอันดับที่ 78 ของโลก ตามหลัง สปป.ลาว ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 6 ของอาเซียน และอันดับที่ 57 ของโลก ส่วนประเทศ กัมพูชา อยู่ในอันดับที่ 7 ของอาเซียน อันดับ ที่ 76 ของโลก แม้ว่าขีดความสามารถด้านคณิตศาสตร์-วิทยาศาสตร์จะค่อนข้างดี คืออยู่ที่อันดับ 5 ของอาเซียน แต่ก็อยู่ถึงอันดับ 80 ของโลก

แน่นอนว่าข่าวเช่นนี้ออกมา ส่งผลกระทบมากมายต่อความรู้สึกของคนไทย กระทบต่อความน่าเชื่อถือของไทยต่อสายตาชาวโลก

ในระดับผู้บริหารการศึกษาของชาติ รวมทั้งนักวิชาการ นักการศึกษา ต่างก็ร้อนตัวเพราะเอางบประมาณไปมาก แต่ผลสำเร็จได้น้อย พยายามหาทาง เพื่อเร่งแก้ไขปรับปรุงอย่างรีบด่วน

แต่สำหรับเรา กลับไม่เชื่อตามที่ “โกลบอล คอมเพทติทีฟ รีพอร์ท” นำเสนอและเรายังมองว่า องค์กรดังกล่าวมีพฤติกรรมที่น่าจะมีการตรวจสอบ

สิ่งที่อยากถามกลับไปคือ เขาเอาอะไรเป็นตัววัด มีความน่าเชื่อถือมากน้อยแค่ไหน และมีอะไรเกิดขึ้นกับรีพอร์ทดังกล่าว

เป็นไปได้ไหม ที่เรา ประเทศไทย จะเอานักเรียนนักศึกษา ระหว่างประเทศเพื่อนบ้าน มาวัดกันแบบคนต่อคน วิชาต่อวิชา รวมไปถึงศิลปะ ดนตรี นาฎศิลป์ กีฬา วัดความสามารถในความเป็นมนุษย์ เรายังเชื่อศักยภาพเด็กไทย ว่าจริงๆ แล้วไม่ได้เป็นรอง ไม่ว่าด้านใด

จัดงานนี้ให้เป็นงานวิชาการที่ยิ่งใหญ่ระดับเอเซีย เพื่อให้ภาพจริงปรากฎ โดยไม่ต้องให้เราเป็นเบี้ยล่าง อยู่ใต้คำพิพากษาของกลุ่มอิทธิพลที่มาจากประเทศมหาอำนาจ

เราเคยมีโอกาสเข้าไปสังเกตการ์ณในระดับโรงเรียน และในสถาบันการศึกษาขั้นอุดมศึกษา ของประเทศเพื่อนบ้านมาบ้างพอสมควร เราเชื่อด้วยประสบการณ์ว่า ยังล้าหลังกว่าไทยมาก

ตัวอย่างแขนงวิชาศิลปะ ผลงานของนักศึกษาบางประเทศ แค่วิชาวาดเขียน ระบายสี ล้าหลังกว่าไทยมากมายหลายสิบปีด้วยซ้ำ วัดกันที่งานศิลปะ ที่ผู้จบการศึกษาไปประกอบอาชีพ ผลงานปรากฎอยู่ในบ้านเมือง ไม่ว่าจิตรกรรม ประติมากรรม สถาปัตยกรรม ประเทศไทยก้าวหน้าไกลเกินจะตามทันด้วยซ้ำ

แม้แต่ โรงเรียนประถม มัธยมในอเมริกาที่ถือว่าแนวหน้าในโลก เราจะเห็นเสมอว่า มีเด็กไทย ที่อ่านไม่ได้ เขียนไม่ได้ พูดไม่ได้ ไปเข้าเรียน  ใช้เวลาเพียงปีเดียวเมื่อฟังเข้าใจ เด็กไทยก็จะเรียนแซงหน้าเด็กท้องถิ่น เพราะความรู้พื้นฐาน ที่ติดมาจากประเทศไทย

เราจึงถามซ้ำอีกว่า “โกลบอล คอมเพทติทีฟ รีพอร์ท” เอาอะไรมาวัด.