Get Adobe Flash player

สังคมไทยน่าอยู่ โดย สมเจตน์ พยัคฆฤทธิ์

Font Size:

นครลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ซึ่งมีคนไทยนอกประเทศอาศัยอยู่มากที่สุดในโลก การรวมกลุ่มกันจะทำให้ไม่ค่อยรู้สึกว่าเราอยู่ต่างประเทศ เพราะไปไหนก็เจอแต่คนไทย จนรู้สึกว่าที่นี่คือบ้านเรา อีกแห่งหนึ่ง

เรามีธุรกิจแทบทุกสาขา ที่นอกจากรองรับลูกค้าเจ้าของประเทศแล้ว ยังมีบริการภาษาเดียวกันกับลูกค้าคนไทย ที่เราจะได้รับความสะดวกมากมาย

เริ่มตั้งแต่หมอเลยทีเดียว ถ้าไปหาหมอฝรั่ง เราอาจบอกว่าฉันปวดท้อง แต่ถ้าหาหมอไทย เรายังอธิบายได้อีก ทำให้การวินิฉฉัยโรค ทำได้ง่ายขึ้น

คุณหมอครับ มันปวดจี๊ดๆ ปวดหน่วงๆ ปวดแสบๆ ปวดมวนๆ ฯลฯ

ก็มีบ้าง ที่เจอหมอไทยที่โตเมืองนอก อย่างที่เขาเล่าว่า พระจำวัดไม่ได้ เลยไปบอกหมอ หมอถามว่า หลวงอาจำวัดไม่ได้ แล้วจะกลับวัดยังไง พระบอกว่า กลับแท็กซี่ หมอถามว่า แล้วแท็กซี่จำวัดได้หรือ

ก็เลยงงมากกว่าไปหาหมอฝรั่งเสียอีก

คนไทยเก่งครับ ทำงานนาซ่า ออกแบบเครื่องบิน สร้างฟรีเวย์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ อาจารย์มหาวิทยาลัย เป็นผู้เชี่ยวชาญ เป็นนักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จ ฯลฯ

ธุรกิจคนไทยมากมาย ที่รองรับคนชาติเดียวกันให้มีงานทำ ซึ่งคนไทยเราก็มีความสามารถมากมายเกือบทุกแขนงอาชีพ อาจมีปัญหาภาษาอังกฤษบ้างในบางคน บางสายงาน แต่ไม่ใช่เป็นอุปสรรค

และที่น่าแปลก มีคนไทยอีกจำนวนหนึ่งในบางท้องถิ่น ที่สามารถพูดได้ถึงห้าหกภาษา โดยไม่จำเป็นต้องเรียนสูงๆ

วัดไทยในอเมริกามีหลายแห่ง ทั้งที่เป็นวัดใหญ่ที่เจ้าอาวาสเป็นพระระดับท่านเจ้าคุณ จนถึงวัดขนาดกลาง แม้กระทั่งวัดเล็กๆ หรือสำนักสงฆ์ใกล้บ้าน ให้เราไปทำบุญในวันสำคัญ รวมทั้งงานอื่นๆ ที่เป็นพิธีกรรมต่างๆ

มัสยิด โบสถในศาสนาคริสต์ ก็มีครับ ก็ดูแลกันไปได้ด้วยดี

แต่แน่นอน จากบ้านจากเมืองมาอยู่ต่างแดนนานๆ ก็จะคิดถึงบ้านที่เมืองไทย คิดถึงพ่อแม่พี่น้อง ญาติมิตร คิดถึงสถานที่ บรรยากาศเก่าๆ คิดถึงวันคืนที่ผ่านมา

แต่หลายคนบอกว่า เมื่อกลับไปจริงๆ จะพบว่า สิ่งที่เราคิดถึง ได้สูญหายไปเป็นจำนวนมาก แม้กระทั่งบ้านที่เคยอยู่ อาจจะจำทางเข้าแทบไม่ได้ เพราะทุกอย่างเปลี่ยนไปเร็วเหลือเกิน ญาติบางส่วนก็หายไป พี่น้องแยกย้ายไปสร้างครอบครัวใหม่ เพื่อนไปทำงานตามภาระและความเปลี่ยนแปลงของชีวิต บรรยากาศเก่าๆ ไม่ค่อยมีให้เห็น

ถ้ากลับไปอยู่จริง ต้องเริ่มต้นใหม่เกือบหมด แม้กระทั่งการขับรถ นอกจากถนนหนทางที่สร้างใหม่หลายสาย การกลับไปขับรถชิดซ้าย ก็ไม่ง่าย โดยเฉพาะการเลี้ยวตรงสี่แยก แว๊ปหนึ่งอาจจะงง ว่า ต้องเข้าเลนไหนกันแน่

บางคนน่าสงสาร พ่อแม่ก็ไม่มีแล้ว ชี้ไปที่ศูนย์การค้าแล้วบอกเพื่อนว่า เมื่อก่อนที่นี่เป็นบ้านฉัน

ตอนอยู่เมืองนอกก็คิดถึงเมืองไทย แต่เมื่ออยู่เมืองไทย ก็จะคิดถึงเมืองนอกเช่นกัน จนไม่รู้ว่าจะเอาอะไรกับตัวเอง

บางคนคิดว่า แอลเอเป็นจังหวัดหนึ่งของบ้านเรา

มาดูคนในสังคมนะครับ ใครจะมองอย่างไรก็ตาม แต่ผมว่า สังคมไทยเราอบอุ่น และน่าอยู่

น้องหนูคนหนึ่ง เธอจะไปประกวดมิสยูนิเวิร์ส พี่ป้าน้าอา ตัวแทนองค์กร ฯลฯ ข้าราชการในบ้านเมือง จัดงานใหญ่ มีผู้ร่วมงานมากมาย เพื่อลงขัน หาเงินติดกระป๋าให้น้องเพื่อไปทำหน้าที่ ข่าวว่าได้เงินเยอะ

ผมว่าเงินยังไม่สำคัญเท่าความอบอุ่น และกำลังใจมหาศาล ที่น้องเค้าได้จากครอบครัวใหญ่ที่เป็นบ้านของเธอ ที่ทำให้เห็นว่า หนู มีความสำคัญต่อชุมชนของเรา 

หรืออย่างวันก่อน ท่านคงได้เห็นข่าว นักธุรกิจหนุ่มใหญ่ท่านหนึ่ง จัดงานฉลองวันเกิด ใครจะให้ของขวัญ ท่านก็ขอเป็นน้ำใจที่จะไปสร้างห้องสมุดให้กับเด็กๆ ที่โรงเรียนในชนบท

จัดงานครั้งหนึ่ง ได้เงินไม่พอ ก็เพียรสมทบไปเรื่อยๆ แม้จะยาก แต่ก็สำเร็จสมความมุ่งหมาย เด็กๆ ได้มีห้องสมุดสุดสวยแน่นอน ข่าวว่าจะเดินทางไปมอบให้โรงเรียนในต้นปีหน้า

ความสำเร็จเช่นนี้ เกิดได้เพราะความน่าเชื่อถือของผู้จัด นั่นเป็นประการแรก ประการต่อมาคือเพื่อน คนที่รักใคร่นับถือ รวมทั้งคนที่มีจิตใจเป็นกุศล

การเสียสละ เพื่อให้คนอื่นมีความสุข ไม่ใช่ของง่ายเลย

โดยเฉพาะเด็กๆ ซึ่งเป็นอนาคต ที่คนอาจเรียกว่า อนาคตของชาติ แต่ถ้ามองกันใกล้ๆ คืออนาคตของเด็กเอง ที่เป็นความหวังของครอบครัว

สมาคม ชมรม องค์กรในชุมชน อาจอ่อนแอบ้างเข้มแข็งบ้างตามยุคตามสมัย แต่เมื่อใดที่เข้มแข็ง สิ่งแรกที่เขาจะทำคือ ช่วยผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ

อย่างเช่นปีนี้ แถบภาคเหนือ ภาคอีสานบ้านเรา อากาศหนาวมากกว่าทุกปี ก็มีคนจากที่นี่จำนวนหนึ่งครับที่ไม่ได้เป็นข่าว ที่เอาเสื้อผ้ากันหนาวลงเรือไป แล้วพกไออุ่นเหล่านั้น ไปให้กับชาวชนบทถึงถิ่น

แม้จะเป็นส่วนเล็กๆ ในส่วนใหญ่ แม้จะถูกมองบ้างว่าเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ แต่ถ้า “จากใจ ถึงใจ” สิ่งเหล่านี้คือความงดงาม ความรัก ที่ถูกเพาะบ่มจากคนไกลที่คิดถึงบ้าน

คนไทยในต่างแดน ไม่ได้ดูแลเฉพาะคนบ้านเรา ในส่วนที่ดูแลกันเอง ก็มีให้เห็นเป็นรูปธรรม ตั้งแต่เกิด จนจากโลกนี้ไป

มีบริการช่วยในการกรอกข้อความ ให้ได้ประกันสุขภาพของรัฐ ที่ดูแลแม่ตั้งแต่เริมตั้งครรภ์ จนถึงคลอด แล้วยัง ดูแลแม่ ดูแลลูกหลังคลอด

มีบริการช่วยเหลือผู้คน ให้เข้าถึงบริการของรัฐ ตั้งแต่ด้านสุขภาพ อาหารการกิน และข้อมูลกฎหมายมากมาย

สังคม ดูแลผู้สูงอายุ ช่วยหาบ้านราคาถูก แม้จะต้องจับฉลากแต่ก็มีหลายคนได้อยู่ มีที่พบปะสนทนา ผู้เจ็บไข้ได้ป่วยได้รับการดูแล ฯลฯ

สิ่งเหล่านี้คือความอบอุ่น ที่เราได้เห็น ได้สัมผัส และได้รับรู้จากผู้เสียสละ ที่มีจิตอาสาทั้งหลาย ได้ทำให้เป็นชุมชนเข้มแข็ง น่าอยู่

บางคนบอกว่า อยู่เมืองไกล ไร้ญาติ แต่เรากลับมองว่า ทุกวันนี้ ผู้คนที่รู้จัก ล้วนเหมือนญาติ

เมื่อไม่กี่วัน สังคมสูญเสียเพื่อนเราสองสามคนในเวลาใกล้เคียงกัน คนหนึ่งเป็นคนที่ชอบทำบุญที่วัด อีกคนเป็นอดีตนายกสมาคมพยาบาลไทย  พอข่าวนี้แพร่ไป เราก็สามารถรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่เป็นห่วงอาลัยต่อผู้วายชนม์

ไปวัด ฟังพระเทศน์ ท่านบอกว่า

คนเราแม้แต่เป็นชาติเป็นเชื้อ ถ้าไม่มีความเอื้อเฟื้อ ก็เหมือนเนื้อในป่า

แม้ไม่ใช่ชาติ ไม่ใช่เชื้อ ถ้ามีความเอื้อเฟื้อ ก็เหมือนเนื้ออาตมา

แม้ไม่ใช่ญาติพี่น้องโดยสายเลือด แต่หากมีความเกื้อกูลต่อกัน ก็ไม่ได้แตกต่างกับญาติพี่น้องของเรา

ปีใหม่มาถึงอีกปีแล้วครับ ขออำนาจแห่งความดี อำนาจที่ท่านเคารพนับถือดลให้คนไกลบ้านทุกท่านมีความสุข ขอขอบคุณทุกคำอวยพร และขอพรนั้นจงสนองทุกท่านครับ.