Get Adobe Flash player

เมื่อสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตัดสินคดีสาวไทยเล่นชู้ (จบ) โดย น.พ.วิบูล วิจิตรวาทการ

Font Size:

 

(ความเดิมตอนที่แล้ว)

                อนึ่ง ถ้าจะตัดสินใจให้ชายหญิงคู่นั้น ได้อยู่ด้วยกันตามสมัครรักใคร่กันแล้ว ผู้ตัดสินก็ดูเป็นโง่งมนัก ไม่รู้เท่ารู้ทันคนเสีย ถูกหลอกถูกลวงกล้ำกรายเข้ามาในพระราชวัง โทษเสมอกบฏแต่แผ่นดินเก่ามาจนแผ่นดินใหม่ ก็จะเป็นอันไม่รู้เท่าอ้ายกบฏอีกบฏเสีย

                การที่ปรากฏว่าไม่เท่านั้น จะเป็นที่จะให้คนลวนลามต่าง ๆ หนทางนั้นมากล้ำกรายพระราชสถานต่อไปในภายหน้า จึงประกาศมาขอให้ผู้มีปัญญาตริตรองดู

                แต่ความสามัญในโรงศาลในกรุงแลหัวเมืองทั้งปวง ให้ตุลาการพิจารณาสังเกตตระกูลหญิง-ตระกูลชาย แลเปรียบเทียบให้คล้ายกับกระแสพระราชดำริ ก็ซึ่งถือว่าเป็นเมียนั้นใช้ไม่ได้ ให้บังคับตามใจสมัครในตระกูลหญิงที่ต่ำ แลตามใจบิดามารดาพี่น้องหญิงในตระกูลที่สูงศักดิ์ ตามบังคับนี้เถิด

                วิสัยตระกูลต่ำมีแต่คิดจะหาเงินหาทอง ย่อมข่มขืนบุตรหลานของตัว แล้วเอาไปขายไปให้ ให้ไปต้องทนยากอยู่ในที่ที่ตัวจะได้เงินได้ทองมาก แต่บุตรไม่ควรที่จะต้องยากเพราะบิดามารดา จึงต้องตัดสินให้ตามใจบุตรสมัคร

                ประการหนึ่งหญิงก็ไม่ควรจะสึกหรอมากไปหลายแห่งในตระกูลต่ำ ถ้าตัดสินให้เป็นของบิดามารดาแล้ว ก็จะทำให้สึกหรอมากไป

                ดังเช่นเป็นในความฎีกาสองเรื่องนี้ ก็ในตระกูลสูงโดยว่าหญิงพลัดไปสึกหรอในสถานที่ต่ำ เป็นที่อับอายขายหน้าแก่ญาติพี่น้อง ก็เมื่อคืนมาให้ญาติพี่น้อง ถึงไปต้องสึกหรอเป็นสองซ้ำสามซ้ำ ญาติพี่น้องทั้งปวงคงจะไม่ยอมไปสึกหรอในตระกูลต่ำ โดยจะต้องสึกหรอเขาคงจะให้ไปสึกหรอในที่มีศักดิ์สูงเป็นที่ยำเกรงกลัวของคนเป็นอันมาก คนทั้งปวงเกรงใจไม่ออกมาพูดถึงความเรื่องนั้นได้ ก็เป็นอันแก้อายให้หายไปโดยลำดับ เพราะจะทำคนทั้งหลายให้ลืมความนั้นเสีย”

                เมืองไทยในสมัยโบราณนั้น การเป็นคนชั้นต่ำชั้นสูง มาจากตระกูลขุนนางผู้ใหญ่หรือพ่อแม่เป็นคนธรรมดาสามัญ ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญในชีวิต

                ความเชื่อมั่นของคนทั่วไปในสมัยนั้น ถือว่าเป็ดก็ต้องอยู่กับเป็ด หงส์ก็ต้องอยู่กับหงส์

                คนชั้นต่ำคลุกคลีอยู่กับคนชั้นต่ำนั้นถูกต้องแล้ว

                ส่วนผู้ดีมีตระกูลชั้นสูง ก็ควรจะสมสู่ร่วมคู่กับบุคคลในระดับเดียวกัน

                สมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตระหนักดีถึงความประพฤติของพ่อแม่ของคนสามัญในสมัยโบราณที่มักจะเห็นลูกทั้งชายและหญิงเป็นผักเป็นปลาหรือสัตว์เลี้ยงในบ้าน มีไว้เพื่อขายให้แก่ผู้อื่น โดยหวังจะนำความสุขสบายมาให้ตนเอง

                พ่อแม่คนสามัญในสมัยโบราณนั้น มักจะไม่คิดว่าใครจะเป็นสามีที่ดีที่สุดสำหรับลูกสาวของตน แต่จะคิดไปในทำนองว่าใครจะมาซื้อลูกสาวด้วยเงินมากที่สุด

                เพราะเหตุนี้สมเด็จพระจอมเกล้า จึงทรงแนะนำให้ตุลาการตัดสินมีกรณีต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ไปในทางที่เมตตาต่อตัวลูกสาว โดยทรงรับสั่งให้ยินยอมให้เธอเลือกผัวที่ตนสมัครใจร่วมชีวิตด้วย

                แต่ในกรณีของหญิงสาวที่มาจากตระกูลสูงนั้น มีสิทธิ์ที่จะเลือกสามีน้อยลง เพราะเรื่องชั้นวรรณะถือเป็นสำคัญ

                หากหญิงใดใฝ่ต่ำไปเล่นชู้อยู่กับชายสามัญ พระองค์ก็มักจะไม่ทรงอนุญาต นอกจากพ่อแม่จะเต็มใจจริง ๆ ไม่รังเกียจที่จะเสียชื่อเสียงให้คนครหานินทาว่าลูกสาวไม่รักดี ไม่นึกถึงเกียรติยศของพ่อแม่พี่น้อง

                ข้อหนึ่งที่ผู้เขียนนึกถึงเวลาอ่านเรื่องที่เพิ่งเล่ามานี้ การที่คนไทยเราในสมัยโบราณ ไม่มีแหล่ง Hang up เกี่ยวกับเรื่องทางเพศนี้เท่าไร การเล่นชู้กันนั้นก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องเลวร้าย ถึงกับทำโทษภรรยา เพียงแต่ให้ชายชู้นั้นเสียเบี้ยปรับแก่สามี เรื่องก็หมดสิ้นลงได้

                นี่คงจะเป็นเพราะผู้ชายเองก็มีสิทธิ์มีเมียนับไม่ถ้วน จะไปนอนกับผู้หญิงสักกี่คนก็ตาม หากหญิงสาวเหล่านั้นไม่มีเจ้าของก็ไม่ถือว่าเล่นชู้

                เพราะฉะนั้นบางทีสตรีผู้ใดทนกามราคะไม่ได้ ไปหลับนอนเป็นชู้กับชายอื่น คนและกฎหมายจึงผ่อนผันหนักเป็นเบา ไม่เอาโทษกับตัวเธอแต่อย่างใด