Get Adobe Flash player

เคราะห์กรรมของนายอินเสน ตอนที่ 2 (จบตอน) โดย นพ.วิบูล วิจิตรวาทการ

Font Size:

 

                ความเดิมตอนที่แล้ว

                พระโอรสองค์โตนั้น ต่อมาขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ส่วนองค์น้องได้ครองกรุงสยามต่อมาเป็นสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์

                มาถึงแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์นี้ ก็มีการเฆี่ยนสำคัญเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง พระองค์ทรงตั้งพระโอรสคือกรมขุนเสนาพิทักษ์เป็นมหาอุปราช เจ้าชายองค์นี้ทรงมีโรคประจำพระกาย พงศาวดารอธิบายว่า

                “ทรงพระประชวรพระโรคสำหรับบุรุษ กลายไปเป็นพระโรคคชราช”

                พระโรคสำหรับบุรุษนั้นหมายความว่าเป็นโรคของอวัยวะบุรุษ ซึ่งคงจะเทียบเท่าโรคชนิด Gonorrhea หรือ Syphilis ในสมัยนี้ และพระโรคคชราชนั้นพจนานุกรมอธิบายว่า คือ

                “คุดทะราด โรคอันเป็นแผลเรื้อรัง แล้วทำให้แผลนั้นบานเหวอะหวะออก มีกลิ่นเหม็น เป็นแม่แผลให้เกิดแผลอื่นจำพวกเดียวกันพุออกไปอีก”

                พระองค์จะติดโรคนี้มาจากผู้ใดเราไม่ทราบ เรารู้จากประวัติศาสตร์ว่าทรงสมรสกับเจ้าฟ้าหญิงอินทสุดาวดี ซึ่งเป็นน้องสาวแท้ ๆ ร่วมท้องพ่อแม่เดียวกัน

                และนอกจากนั้นยังได้เคยแอบเข้ามาในพระราชวังหลวงหลายครั้งในยามค่ำคืน เพื่อลักลอบทำชู้กับเข้าฟ้านิ่ม และเจ้าฟ้าสังวาลย์ พระสนมของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์

                รวมความว่า เจ้าฟ้ากรมขุนเสนาพิทักษ์ พระมหาอุปราช ผู้เป็นโรคสำหรับบุรุษนี้ นอกจากสมสู่กับน้องสาวในไส้แล้ว ยังทรงเล่นชู้กับเมียพ่ออีกถึงสองคน

                เมื่อมีคนมาฟ้องสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์ พระองค์ก็ทรงพิโรธนัก รับสั่งให้เอาตัวมามัดแล้วเฆี่ยน กรมขุนเสนาพิทักษ์ถูกโบยหลังได้ยี่สิบที ก็เกิดอาการจุกหายใจไม่ออก มีลมขึ้นอัดแน่น จึงหยุดพักการเฆี่ยนชั่วคราว

                พอวันรุ่งขึ้นได้ฟื้นคืนสติแล้ว ก็มีการมัดเฆี่ยนกันต่ออีกหกสิบที แล้วเอาเหล็กที่เผาไฟจนร้อนแดง นาบที่เท้าทั้งสองข้าง เป็นการลงโทษแบบโบราณ ที่นอกจากจะก่อความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสแล้ว ยังมีผลให้นักโทษไม่สามารถเดินหรือวิ่งหนีได้ ได้แต่คลานไปคลานมาในคุก

                หลังจากนั้นพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์ก็ทรงตรัสว่า เคยมีตัวอย่างมาแล้ว คราวอ้ายปิ่นกลาโหมทำชู้กับมารดา ถูกเฆี่ยนถึงเจ็ดร้อยทีตายคาที่ พระองค์จะทรงโปรดให้เฆี่ยนเพียงสองร้อยสามสิบที จะว่าอย่างไร กรมขุนเสนาพิทักษ์ก็กราบทูลว่า

                ขอรับพระราชอาญาตามแต่จะทรงพระกรุณาโปรด จึงถูกเฆี่ยนต่อไปสามสิบทีหยุดพักกันที จนกว่าจะครบสองร้อยสามสิบหน

                นอกจากนั้น พระเจ้าแผ่นดินยังทรงปรึกษาเหล่าท้าวพระยามุขมนตรีและลูกขุนว่าควรจะมีโทษอื่นอย่างใดอีก คนเหล่านั้นก็กราบทูลว่า

                สมควรประหารชีวิตโดยทุบด้วยท่อนจันทน์ หลังจากเฆี่ยนเสร็จแล้ว แต่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์ไม่ทรงเห็นด้วย ต้องการไว้ชีวิตพระโอรส จึงรับสั่งให้เอาเหล็กแดงร้อนไฟนาบที่หน้าผากอีกด้วย และถ้าไม่สิ้นชีพจากการเฆี่ยน ก็ให้ถอดออกเป็นไพร่

                กรมขุนเสนาพิทักษ์ทรงทนการเฆี่ยนและทรมานต่าง ๆ ที่ได้รับจากพระราชบิดาอยู่ทุกวัน จนถูกโบยเป็นครั้งที่หนึ่งร้อยแปดสิบที ก็สิ้นลมหายใจ

                เจ้าฟ้าสังวาลย์นั้นคงเป็นสตรีที่ร่างบอบบาง ถูกโบยหลังได้เพียงสามวันก็ขาดใจ แต่เจ้าฟ้านิ่มนี้อึดมาก ทนการโบยได้ครบตามพระราชบัญชา จะเป็นกี่สิบกี่ร้อยครั้งพงศาวดารมิได้บ่งไว้

                หลังจากนั้นก็ถูกถอดออกเป็นไพร่ ต้องเปลี่ยนฐานะจากเจ้าเป็นขี้ข้าไปตลอดชีวิต

 

จบตอน