Get Adobe Flash player

สุนทราภรณ์ ครูเอื้อ สุนทรสนาน บุคคลสำคัญของโลก (ต่อ) โดย พรชัย ภู่โสภา

Font Size:

ในด้านผลงาน
ครูเอื้อ มีผลงานร่วมกับครูเพลงท่านอื่นๆมากกว่า 1,000 เพลง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะมอบหมายให้นักร้องในวงเป็นผู้ขับร้อง แต่จะมีเพลงอยู่เพียงจำนวนหนึ่งที่ครูเอื้อประพันธ์ทำนองเอง และขับร้องหรือบรรเลงเพลงเหล่านั้นด้วยตัวเอง และยังขับร้องคู่กับศิลปินหญิงในวง อาทิ ขอให้เหมือนเดิม,นางฟ้าจำแลง,พรานทะเล,กังหันต้องลม,พี่รักเจ้า ฯลฯ
ส่วนผลงานเพลงเกี่ยวกับเทศกาลต่างๆของไทย ซึ่งครูเอื้อได้แต่งไว้ยังคงได้รับความนิยมในงานตามเทศกาลต่างๆ เช่น สวัสดีปีใหม่,รำวงเริงสงกรานต์,รำวงลอยเรือ,รำวงลอยกระทง(ถูกแต่งขึ้นในงานลอยกระทงปีพ.ศ.2498 ที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ใช้เวลาแต่งเพลงร่วมกับครูแก้ว(แก้ว อัจฉริยะกุล) ประมาณ 30 นาที
ในด้านบทเพลง ก่อตั้งโรงเรียนและสมาคมดนตรีฯ
ปีพ.ศ.2479 แต่งเพลง “ยอดตองต้องลม” เป็นเพลงแรก และร้องเพลงเป็นเพลงแรกคือเพลง “ในฝัน” ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง “ถ่านไฟเก่า”
พ.ศ.2483 แต่งเพลงปลุกใจเพลงแรกคือ “รักสงบ”
นอกจากนี้ในปีพ.ศ.2512 ครูเอื้อได้ก่อตั้ง โรงเรียนสุนทราภรณ์การดนตรี และร่วมก่อตั้งสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ในปีพ.ศ.2518-2519
ในด้านครอบครัว
ครูเอื้อพบรักกับสุภาพสตรีเจ้าของนาม อาภรณ์ กรรณสูต ธิดาพระยาสุนทรบุรี และคุณหญิงสอิ้ง กรรณสูต เมื่อปีพ.ศ.2480 และได้เข้าสู่พิธีสมรสเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ.2489 มีบุตร-ธิดา ดังนี้
1.นางอติพร สุนทรสนาน ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานน้ำสังข์สมรสจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว กับ ร.ต.อ.สันติ เสนะวงศ์
2.นายสุรินทร สุนทรสนาน ทายาทชายผู้สืบสกุลซึ่งเกิดจากนางสาวนิตยา อรุณวงศ์(โฉมฉาย อรุณฉาน) ปัจจุบันรับราชการอยู่กระทรวงพาณิชย์
ตลอดระยะเวลา 42 ปีของการทำงาน ครูเอื้อไม่เคยพักผ่อน ด้วยความที่เป็นคนสุขภาพแข็งแรง จึงทำงานหนัก และอดนอนเก่ง จนกระทั่งถึงปลายปีพ.ศ.2521 ก็เริ่มมีิอาการไข้สูงเป็นระยะๆ จึงไปพบแพทย์และเอ๊กซ์เรย์ตรวจพบก้อนเนื้อร้ายขนาดเท่าลูกเทนนิสที่บริเวณปอดด้านขวา ทำให้ต้องรักษาเป็นการเร่งด่วน แต่ระหว่างการรักษา ครูเอื้อยังคงทำงานตามปกติ จนถึงปลายปีพ.ศ.2522 อาการทรุดหนัก จึงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ก่อนกลับไปรักษาที่บ้านต่อ
ระหว่างที่ป่วยอยู่นั้น ครูเอื้อได้รับพระราชทานดอกไม้เยี่ยมถึง 2 ครั้ง นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้