Get Adobe Flash player

สนทนากับ ดร. การุณ รุจนเวชช์

Font Size:

เช้าวันที่ ๑๓ เมษายน เป็นวันสงกรานต์ถือเป็นวันปีใหม่ของไทยในอดีต ชาวไทยแสดงความเคารพนับถือ ความกตัญญู พร้อมกับการขอขมาต่อผู้มีพระคุณ และขอรับพรเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ตัวเอง ด้วยการ “รดน้ำดำหัว” ซึ่งเป็นคำซ้ำซ้อน คือ “การดำหัว” เป็นคำเมืองทางเหนือหมายถึง “การรดน้ำ” เมื่อเป็นเด็ก ก็ได้ปฏิบัติประเพณียกิจเช่นนี้ต่อผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ เมื่อเป็นผู้ใหญ่ “น้อง” อาเทตยา ได้แวะมาหานำวุ้นหลายชนิดที่เธอตั้งใจทำมาฝาก พร้อมกับน้ำปรุงจากสมเด็จพระเทพฯ ในขันเล็ก และกุหลาบขาว ขอให้เรานั่งลง แล้วเธอนั่งลงไหว้รดน้ำปรุงที่มือ พร้อมคำอวยพร เราทั้งสองให้พรกลับด้วยความรักเอ็นดูน้องสาวที่แม้ไม่ได้ร่วมสกุล แต่ก็ใช่ว่าจะสำคัญไปกว่าการมีจิดปรารถนาดีต่อกันมาสม่ำเสมอ โดยไม่ได้หวังที่จะได้จากกัน มากไปกว่าหวังที่จะ ให้ต่อกัน

 

 

                ในคืนวันเดียวกัน  เป็นงานฉลองวันครบรอบปีที่ ๗๑ ของพี่แต้ว อรทัย ที่ดูอ่อนกว่าวัยไปสัก ๑๐ ปี ด้วยสุขภาพที่สมบูรณ์ และด้วยจิตที่ผุดผ่อง และอารมณ์ร่าเริง เธอปรับตัวเข้ากับน้องๆทุกวัย ไม่ว่าจะเต้นรำหรือร่วมร้องเพลงทุกประเภทได้สนิทสนม แม้ผมจะมีโอกาสได้พบพี่แต้วไม่กี่ครั้ง แต่มีความรู้สึกผูกพันกันอย่างยากที่จะอธิบายได้ อาจเป็นเพราะว่า “ชะตา” หรือ fate ต้องกัน ดังที่ชาวไทยเชื่อถือกันว่า “ถูกชะตา” หรือ appeal to each other ความ ปิติยินดีเกิดขึ้นเมื่อได้รับการเชิญให้กล่าวอวยพรพี่แต้วแทนเพื่อนๆและ น้องๆของพี่แต้วกว่า ๕๐ คน โดยไม่ได้เตรียมคำมาก่อน ทุกคำจึงออกมาด้วยใจกระซิบ และเมื่อถูกกำชับว่าอย่านำของขวัญมา จึงมอบเพลง “มิตรแห่งความดี” ที่มีอายุแก่กว่าผมให้เป็นของขวัญด้วยความเพียรยิ่ง เพราะหลอดเสียง (vocal cords) ได้ถูกทำลายไปบ้าง ด้วยการไอติดต่อกันมาสามวัน แต่ด้วยพลังของความตั้งใจ เสียงเพลงทำนองแบบไทยโบราณที่อ่อนโยนหนักเบายาวสั้นและความหมายที่ซึ้งใจทุก คำ ทำให้สายตาทุกคู่ดูมีเมตตาสมเนื้อความตอนหนึ่งว่า “น้ำใจแห่งมิตรอันควรอารี ก็คือคนที่เขามีเมตตา...”

                วันนั้น “พร” ที่ได้รับและให้ในโอกาสวันสงกรานต์ปีใหม่และวันครบรอบปีที่ ๗๒ ของพี่แต้ว ทำให้อิ่มใจ  จึงเป็นที่มาของเรื่องในฉบับนี้คือการใช้คำว่า Hope  และ Wish ว่าต่างกันอย่างไร

 

Hope vs. Wish

                เรามักจะได้ยินได้ใช้คำว่า wish แสดงการอวยพรในโอกาสต่างๆ เช่นวันปีใหม่ วันเกิด หรือขอให้มีโชค ตามด้วยคำนาม หรือคำสรรพนาม เช่น

                We wish you a “Happy Songran Day.”

                They wished her “Happy Birthday.”

                Wish me luck.

  1.  Wish แสดงเหตุการณ์สมมุติ หรือ จินตนาการ กริยาที่ใช้ในอนุประโยคหลังกริยา wish เป็น Past Tense เพราะสิ่งที่หวังไม่เป็นจริง เป็นเพียงการสมมุติ แม้การสมมุติจะเป็นเหตุการณ์ในปัจจุบัน โดยปกติอนุประโยคจะนำด้วย that แต่จะละไว้ก็ได้ เช่น

                I wish (that) I had a dog.

                She wishes (that) she didn’t make as many mistakes now.

                I wish (that) they lived somewhere else now.

  1. 2.               Hope แสดงความปรารถนาดี (goodwill) ตามด้วยอนุประโยคที่นำด้วย that แต่จะละไว้ก็ได้ ส่วนกริยาในอนุประโยคหากเป็นเหตุการณ์ที่จะเกิดในปัจจุบัน หรืออนาคต กริยาในอนุประโยคจะเป็น Present Tense หากเป็นเหตุการณ์ที่เกิดในอดีต กริยาจะเป็น Past Tense เช่น

                I hope (that) you have a Merry Christmas.

                                (หวังในปัจจุบัน และสิ่งที่หวังเป็นอนาคต)

                I hope (that) she doesn’t make as many mistakes now.

                                (หวังในปัจจุบัน และสิ่งที่หวังเป็นเหตุในปัจจุบัน)

                I hope (that) you had a nice Birthday.

                                (หวังในปัจจุบัน สิ่งที่หวังเป็นอดีต)

  1. Hope แสดงความปรารถนาในอนาคต สิ่งที่ปรารถนาอาจเกิดขึ้นได้ กริยาในอนุประโยคเป็น Present Tense แต่หากความปรารถนาเป็นเหตุในอดีต ก็เป็นเหตุที่ไม่ได้เกิดขึ้น กริยาในอนุประโยคเป็น Past Tense เช่น

                She hopes we can come to her party on Saturday.

                                (หวังในปัจจุบัน และสิ่งที่หวังเป็นอนาคต)

                I hope it doesn’t rain tomorrow.

                                (หวังในปัจจุบัน สิ่งที่หวังเป็นอนาคต ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้)

                I was hoping that you would come to the party.

                                (หวังในเวลาที่แน่นอนในอดีต และสิ่งที่หวังในอนาคตไม่ได้เกิดขึ้น)

                She hoped you wouldn’t find her.

                                (หวังในอดีต และความหวังเป็นอนาคตในอดีตที่อาจเกิดขึ้นแล้วในอดีต)

  1. Hope ตามด้วย Infinitive ที่แสดงความหวังในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคตก็ได้

                I had hoped to see you at the party on Saturday.

                                (หวังในอดีตก่อนอดีต และสิ่งที่หวังก็ไม่ได้เกิดขึ้น กริยา to see เป็น Infinitive)

                I hope to get an A on the exam.

                                (หวังในปัจจุบัน สิ่งที่หวังยังอาจเกิดขึ้นได้ กริยา to get เป็น Infinitive)

                He hopes to be elected President.

                                (หวังในปัจจุบัน สิ่งที่หวังเป็นอนาคตที่อาจเกิดขึ้นได้ it could happen กริยา to be เป็น                Infinitive)

  1. Wish และ Hope ใช้แสดงการร้องขอ ในบางเหตุการณ์ Wish ฟังดูแน่นอนและเป็นหลักฐานมากกว่า เช่น

                                I wish to see the doctor. (เดี๋ยวนี้)

                                I hope to see you again. (เมื่อใดก็ได้ในอนาคต)

ตัวอย่างคำสนทนาสั้นที่ใช้ Wish และ Hope เพื่อให้สังเกตุการใช้เอง

                A:            Is it OK with Mrs. Smith if her husband gambles every week?

                B:            She wishes he played sports instead.

                A:            The weather is very hot, isn’t it?

                B:            I wish it weren’t quite so hot.

                A:            How do you like your neighbor’s dog?

                B:            I wish he didn’t have a dog, believe me.

                A:            Where do you hope to stay, at a hotel or a motel?

                B:            I hope I don’t have to stay at a motel.

                ก็หวังว่าผู้อ่านคงเข้าใจ และนำไปใช้เมื่อมีโอกาส