Get Adobe Flash player

เที่ยวไทยไปกับ ดร. การุณ ตอน ๒๕ โดย ดร.การุณ รุจนเวชช์

Font Size:

เช้าวันที่ ๑๗ มกราคม อาหารเช้ามีให้เลือกเหมือนทุกวัน เช้านี้เลือกกล้วยไข่ cereal นม muffin กาแฟ กระเป๋าจัดไว้เรียบร้อยพร้อมให้คนขับรถมารับเราไปท่าเรือ เราลากระบี่ไปเพียงคืน เพื่อเที่ยวภูเก็ตหนึ่งวัน

                                    รถมารับตรงเวลา เพียง ๑๐ นาทีก็ถึงท่าเรือเกาะยาวน้อย สปีตโบท (speed boat) มารอรับเรา เห็นเรือแล้วโล่งใจเพราะดูใหม่ สะดวกกว่าเรือไม้ที่พาเรามา และไม่มีใครร่วมเดินทางให้ได้ยินเรื่องส่วนตัว ประมาณ ๑ ชั่วโมง เรือเร็วมาถึงท่าเรือบางโรง รถนำเที่ยวมารอรับนำเที่ยวเกาะภูเก็ต ที่มีประวัติน่าศึกษา เพื่อเกิดความผูกพันกับผืนแผ่นดินไทยที่บรรพบุรุษรักษาไว้ให้เป็นประเทศที่หลากหลายด้วยวัฒนธรรมและธรรมชาติ

ภูเก็ต มีสมญาว่า “ไข่มุกอันดามัน” ที่มีรายได้จากท่องเที่ยว เพราะมีหาดทรายละเอียดขาว น้ำทะเลสีมรกต แสงแดดจัด  ทัศนียภาพตื่นตา วัดวาอารามงามยิ่ง ที่พักสะดวก ร้านอาหารหลากหลาย แต่ภูเก็ตก็ไม่คลายความสามัญจากชาวพื้นเมืองส่วนใหญ่เป็นมุสลิม ที่ทำอาชีพการประมงและเกษตรไร่มะพร้าวเป็นสำคัญบนเนื้อที่ประมาณ ๕๔๓ ตร.กม. ทางฝั่งตะวันตกเป็นอ่าวเว้าแหว่ง มีหาดป่าตอง หาดกะตะ หาดกะรน ที่ดาษดื่นด้วยนักท่องเที่ยว ด้านตะวันออกเป็นป่าชายเลนและหาดโคลน บริเวณทิศใต้มีแนวปะการัง รอบๆเกาะใหญ่ มีเกาะน้อยหาดทรายขาว น้ำทะเลใส เข่นเกาะราชา เกาะเฮ เกาะมะพร้าวเป็นต้น

แฝงอยู่บนฐานความเจริญทางวัตถุคือวัฒนธรรมต่างๆที่สร้างความรุ่งเรืองอันยาวนาน นับแต่ยุคต้นคริสตกาล ในสมัยนั้น ภูเก็ตมีชื่อว่า “ถลาง” แต่สำหรับนักเดินเรือจากจีนและอินเดีย เขาเรียก “จังซีลอน” ที่เป็นท่าเรือและศูนย์กลางการค้าในภูมิภาคนี้ สินค้าหลักคือแร่ดีบุกที่สร้างรายได้ให้ภูเก็ตเป็นเวลานาน

ล่วงมาสมัยรัชการที่ ๑ พม่ายกทัพมาตีเมืองถลาง ขณะนั้นเจ้าเมืองเพิ่งถึงแก่อนิจกรรม คุณหญิงจันและคุณมุกน้องสาว ร่วมกันนำกำลังรับมือพม่าด้วยแผนการอันแยบยล จนพม่าถอยทัพกลับ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้คุณหญิงจัน เป็น ท่านท้าวเทพกระกษัตรี และคุณหญิงมุกเป็น ท้าวศรีสุนทร

บ้านเมืองสงบ การค้ารุ่งเรืองขึ้นอีกในสมัยรัชกาลที่ ๕ ความต้องการแร่ดีบุกของตลาดโลกเพิ่มขึ้น จนต้องเอาแรงงานจากปีนัง สิงคโปร์ ยุคนั้นเองที่ชาวจีนฮกเกี้ยนเข้ามาตั้งรกรากในภูเก็ต สร้างอาคารที่อยู่อาศัยในแบบโคโลเนียล (colonial) และ จีน รวมเรียกว่า ซีโน โปรตุเกส (Sino-Portuguese) อันเป็นเอกลักษณ์ของภูเก็ตที่อนุรักษ์ไว้ให้เรามีโอกาสไปเดินชม

คนนำเที่ยวแนะให้พิจารณาแผ่นหินประดับบนพิ้น ตัวอาคารและหลังคาว่าเป็นของดั้งเดิมจากจีนที่หามาทดแทนใหม่ไม่ได้ ทุกคนจึงหมั่นถนอมรักษา ตัวอาคารหลายหลังบนถนนและในตรอกเป็นสถาปัตยากรรมโปรตุเกส (Portuguese) จากเมืองเก่า เราแวะไปชม “บ้านชินประชา” ที่มีอายุกว่า ๑๐๐ ปี อยู่ถนนกระบี่ สร้างโดยพระพิทักษ์ชินประชา ชื่อเดิมคือ ตันม่าเสียง เป็นจีนฮกเกี้ยน สืบทอดธุรกิจเหมืองแร่ดีบุกจากบิดาผู้อพยพมาจากประเทศจีน ปัจจุบัน “บ้านชินประชา” เป็นพิพิทธภัณฑ์ของผู้สืบตระกูลตัณฑวนิช ทุกสิ่งที่ส่งมาจากเมืองจีน และสร้างขึ้นในประเทศไทยได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี

ออกจากบ้านชินประชา คนรถชาวภูเก็ต พาเราไปไหว้อนุสาวรีย์ พระยารัชฎานุประดิษฐ์ และเล่าประวัติให้ฟังพอสังเขป และสำคัญต่อการมาสักการะบูชาผู้ทำคุณประโยชน์แก่ประเทศ ว่า ท่านบุตรสุดท้องของ พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี ชาวฮกเกี้ยนที่อพยพมาประเทศไทยในรัชกาลที่ ๓ ได้รับราชกาลเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาได้ตำแหน่งเจ้าเมืองตรัง สร้างถนน ส่งเสริมประชาชนให้ทำการเกษตร เอาเมล็ดยางพาราจากปีนังมาให้ชาวบ้านเพาะปลูกจนกลายมาเป็นพืชเศรษฐกิจในปัจจุบัน

ถึงเวลาอาหารกลางวัน คนนำเที่ยวแนะนำ หมี่สะปำ อาหารพื้นเมืองที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ของชาวภูเก็ต นักท่องเที่ยวมักได้รับการแนะนำเพื่อแสดงว่ามาถึงภูเก็ตแล้ว ซึ่งเป็นคำอ้างที่ผมไม่เข้าใจ เพราะถึงแม้ไม่กินหมี่สะปำ เราก็มาถึงแล้ว ที่เรียกว่าหมี่สะปำเพราะต้นตำรับอยู่ที่หมู่บ้านสะปำ ใช้บะหมี่เส้นใหญ่ นำมาผัดกับอาหารทะเล โดยไม่ให้แฉะหรือแห้งเกินไป ละม้ายหมี่ฮกเกี้ยนนั่นเอง

เสร็จอาหารกลางวัน คนนำเที่ยวพาไปชมวัดฉลอง หรือวัดไชยธาราม เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของภูเก็ต มีคนมาทำบุญแน่นขนัดทุกวัน ด้วยกิตติศัพท์ในการรักษาโรคของหลวงพ่อแช่ม เล่ากันว่าเมื่อครั้งที่ท่านมีชีวิตอยู่ มีผู้เลื่อมใสศรัทธาเป็นอันมากถึงกับมารอปิดทองตามแขนขาของท่านจนเหลืองอร่ามราวพระพุทธรูป

จากนั้นเราเดินทางต่อไปแหลมพรหมเทพ ที่เรามาเป็นครั้งที่สามไม่เคยเบื่อแหลมพรหมเทพ อยู่ห่างจากหาดราไวย์ประมาณ ๒ กิโลเมตร อยู่ใต้สุดของจังหวัดภูเก็ต เป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกที่เชื่อกันว่าสวยที่สุดในประเทศไทย เรานั่งชมอยู่นานพอควร

จากนั้นคนรถพาขับเที่ยวเมือง รถแน่นถนนหน้าหาด ที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวจากรัสเซีย จีน เกาหลี และอื่นๆที่บริษัททัวร์จากประเทศเขามาตั้งที่ทำการในประเทศไทย ดูแลคนของประเทศเขาไม่ให้ไปไหนกันเอง ต้องใช้บริการเขาตลอด รายได้ส่วนใหญ่จึงกลับคืนไปสู่ประเทศเขา เหลือให้ประเทศไทยเพียงเล็กน้อย ตรงข้ามหาดเรียงรายไปด้วยร้านค้าทุกประเภท คนขายเรียกลูกค้าเข้าร้านกันระงมจนไม่น่าเดิน

ใกล้เวลาอาหารเย็น คนนำเที่ยวพาไปร้านอาหารทะเลอร่อยบนถนนพลุกพล่าน แต่ไม่ได้จดจำว่ามีอะไรบ้าง จำได้แต่เพียงสาวในร่างชายบริการเราอย่างเป็นกันเอง เผยว่าอยากเปลี่ยนเพศเพราะรู้สึกผิดเพศมาแต่เด็ก แต่ขาดเงินที่จะเปลี่ยนเพศได้ ใจก็อดเวทนาไม่ได้ อีกใจก็ไม่อาจตอบได้ว่าความสับสนเช่นนี้เป็นเพราะความผิดปกติภายใน หรืออิทธิพลภายนอก ทิ้งความสงสัยไว้ที่นั้นเพราะร่างกายเริ่มเตือนว่า อยากพักแล้ว คนนำเที่ยวพาเข้าโรงแรมภูเก็ตเมอร์ลิน คุณรณชิตจัดการห้องพักให้เราเรียบร้อย หนึ่งวันที่ภูเก็ตก็ผ่านไปกับตะวันตก กายและใจก็ตกลงบนเตียงหลับสบาย