Get Adobe Flash player

จดหมายเหตุประเทศไทย ๖ โดย ดร.การุณ รุจนเวชช์

Font Size:

               คุณภาพของชีวิต ควรจะอยู่ที่ตนลิขิต ด้วยการคิดวิธีบริหารชีวิต เช่นการบริหารธุรกิจ ที่มีการวางจุดประสงค์ การวางผล การวางแผน การวางวิธีการ และการวางหนทางแก้ไขเมื่อประสบปัญหา การบริหารชีวิต ก็ควรเป็นเช่นนี้ และก็ควรพินิจถึงกิจต่างๆที่สร้างความสงบและรื่นรมย์แก่ชีวิตไว้ ด้วยการแบ่งเวลาให้สมดุล เช่นการมีสังคมที่เอื้ออารี มีกิจที่สร้างปัญญาและความสงบเช่น ใฝ่หาความรู้ มีงานอดิเรก ทำบุญกุศล เป็นต้น

               เวลามีค่าเท่าชีวิต เวลาที่ใช้ไปโดยไม่คิดวางแผนให้ได้ผลทุกอย่างที่ตั้งใจ เวลาที่มีใช้ก็ไร้ค่า แผนการชีวิตที่ทุกคนมีสิทธิกำหนด มีหลากหลายไปตามความสนใจและความสามารถของแต่ละคนที่ใช้เวลาฝึกฝนด้วยความมุ่งมั่น และด้วยองค์ประกอบต่างๆที่จำเป็น เช่นการส่งเสริมจากบุพการีทั้งด้านการเงินและกำลังใจที่มีให้ในวัยที่ยังต้องอาศัยที่พึ่ง การศึกษาที่อาศัยครูอาจารย์ผู้มีความรู้และความสามารถถ่ายทอดความรู้ที่ถูกต้อง ในช่วงเวลานี้ ผมมีโอกาสได้พบบุคคลที่ใส่ใจฝึกฝนตนเองจนเป็นคีตะศิลปินเช่นครูสมพจน์ สิงห์สุวรรณ

               วันอาทิตย์ที่ ๑๔ กรกฎาคม อาจารย์ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์ นัดพบที่ The Connection ถนนรัชดาภิเษก เพื่อร่วมแสดงความยินดีต่อครูสมพจน์ สิงห์สุวรรณ ผู้สร้างผลงานเพลงมาตลอด ๗๒ ปี ด้วยเพลงที่สร้างชื่อเช่น “สายันห์รัญจวน” หลาน สุพล ส่งรถ Mercedes Benz ใหม่มาส่งถึงสถานที่ เป็นห้องอาหาร มีวงดนตรีของคุณวินัย พันธุรักษ์ ครบเครื่องพร้อมให้ความบันเทิง โต๊ะจีนประมาณ ๔๐ โต๊ะมีแขกเชิญร่วม ๔๐๐ คนมาพร้อมเพรียง สองสาวสวยผู้จัดรายการวิทยุ เริ่มดำเนินรายการ และร้องเพลงกล่อมแขก อาหารเริ่มทะยอยมามีช่วงห่างแต่ละจานประมาณ ๒๐ นาที เพื่อให้กินไป พักคุยกันไปจนจานสุดท้ายที่จะนำมาอีกสองชั่วโมงก่อนแยกย้ายกันไป แขกรับเชิญแต่ละโต๊ะออกมาแสดงความสามารถทีละคน แม้เขาจะไม่มีความสามารถมากพอที่จะร้องประกอบอาชีพแต่ก็เป็นความบันเทิงใจที่เขาได้รับเป็นส่วนตัวเพียงครั้งคราว ผมมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิด ครูสมพจน์ ในวัย ๗๒ ที่ดูสง่าเก๋ มีรสนิยมในการแต่งกาย ด้วยเสื้อนอกสีมะปราง และหมวกขาวรับใบหน้าที่มีแววตาฝันชื่นกับชีวิต และได้ทราบว่าท่านแต่งเพลงมาประมาณ ๔๐๐ เพลง เพลงล่าสุดคือ “อยากกอดคุณตลอดเวลา” ชื่อเพลงยาวด้วยทุกคำที่มีความหมาย แล้วท่านก็ประจงร้องให้พวกเราฟัง ตามความปรารถนาของผม ทำนองที่รองรับสัมผัสเพรียบพร้อมด้วยอารมณ์ความที่อ่อนหวานเล้าโลมใจให้น่าหลงไหลและเคลิบเคลิ้มกับเสียงทุ้มไพเราะและคงที่มีลีลาของศิลปินนักร้องโดยที่อายุไม่มีโอกาสได้ขวางกั้นความสามารถ ดังคำร้องตอนหนึ่งว่า

               ที่ชอบที่สุดก็คือ เวลาอยู่ในอ้อมแขนของคุณ ลมหายใจและไออุ่น เวลาที่คุณกอดผม

               และผมกอดคุณ...บอกรักคุณพร่ำเพ้อ รู้ไหมที่รัก ผมคิดถึงคุณเสมอ อยากกอดคุณตลอดเวลา ...

               ผมฟังด้วยใจเคลิ้มพลางนึกถึงคนรักนักหนาที่ปรารถนาจะโอบกอดไว้ตลอดเวลา นอกจากนี้มีครูนคร ถนอมทรัพย์ คุณวินัย พันธุรักษ์ และคุณทิพวรรณ ปิ่นพิบาล มาร่วมให้การบันเทิงเกินค่าเวลาที่ตั้งใจใช้ฟุ่มเฟือย

               “อาจารย์คะ อาจารย์นับถือพุทธหรือเปล่าคะ” คุณประภาพรรณ นักวิชาการจากสภาการศึกษาแห่งชาติโทรมาสอบถามก่อนที่จะบอกว่า “ท่านเลขาธิการ อยากชวนไปฟังเทศน์มหาชาติค่ะ” วันศุกร์ที่ ๑๙ กรกฎาคม เป็นวันเข้าพรรษา ดร.ศศิธารา เลขาธิการ สภาการศึกษาแห่งชาติ เป็นเจ้าภาพเทศน์มหาชาติ ที่วัดมหาธาติ พระที่เทศน์เป็น ด๊อกเตอร์ แต่จำชื่อท่านไม่ได้ เรามาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย เมื่อถึงเวลาพระด๊อกเตอร์ยังไม่มา ครึ่งชั่วโมงต่อมาฝนเริ่มโปรยหนัก ได้ทราบว่าท่านออกจากวัดมาแล้ว แจ้งมาว่ารถติด หนึ่งชั่วโมงต่อมาท่านมาถึง พระรูปนี้มีชื่อเสียงทางด้านการเทศน์มหาชาติอย่างหาใครเทียบได้ ท่านขึ้นนั่งบนอาสน์ และพูดคุยอย่างเป็นกันเอง แล้วเริ่มเทศน์ที่ละม้ายการขับขานเพลงฉ่อย ด้วยเสียงใหญ่ต่ำและการทำเสียงสั่นในลำคอ กลายเป็นความเพลินและน่าสนใจ เพราะไม่คุ้นเคยกับการเทศน์เช่นนี้มาก่อน ส่วนเนื้อหามุ่งอยู่ที่การเสียสละทำบุญกุศลแก่ศาสนา ที่นำพาผลบุญแก่ชีวิตในชาติหน้า สร้างความเลื่อมใสแก่ผู้รับฟัง เมื่อเสร็จการเทศน์ เจ้าหน้าที่นำโต๊ะมาตั้งหน้าที่นั่งอย่างคล่องแคล่ว พระด๊อกเตอร์ ค่อยๆลงจากอาสน์ด้วยความระวังจากเจ้าหน้าที่ ตรงมาที่นั่งที่จัดไว้เฉพาะกิจ และกิจนั้นคือรับบิณฑบาตจากผู้เลื่อมใสถวายซองหย่อนลงในย่าม จนคนสุดท้าย ท่านก็อำลาไป ทิ้งบุญให้ผู้เลื่อมใสอิ่มใจ ส่วนผมและภรรยาอิ่มใจไม่เพียงแต่ฟังเทศน์ การสังเกตุวัฒนธรรมประเพณีไทยที่สูงส่ง แต่ด้วยกุศลกรรมที่ดร.ศศิธารา ตั้งใจมอบให้เราได้รับไว้ด้วยใจสงบและงดงาม

               ใกล้ค่ำหลังอาหารเย็นที่คุณสมบูรณ์น้องชายบุญธรรมนำสุกี้ หอยจ๊อ สลัดผลไม้ มาจากร้านสุกี้เรือนเพชร จึงไม่ได้สั่งอาหารจากร้านไร่ส้มมาหลายวัน กระนั้นก็ตามจิ๋วและทราย ลูกชายลูกสาววัยมหาวิทยาลัยและมัธยมปลาย นำน้ำเต้าหู้และผลไม้มาให้ที่ Apartment เมื่อมาถึงก็จัดใส่ภาชนะคล่องแคล่ว และเรียบร้อยน่ารัก ทั้งพี่น้อง ผิดแผกจากเด็กที่ไร้สกุลอื่นๆที่พานพบมา แม่ของเด็กบอกว่าลูกทั้งสองตั้งใจเรียน ไม่เที่ยวเตร่ เลิกเรียนก็มาช่วยงาน ทำให้เราเอ็นดูเด็กทั้งสองมากอยู่

               วันเสาร์ที่ ๒๐ กรกฎาคม คุณสมบูรณ์พาภรรยาและลูกทั้งสาม ซึ่งเป็นลูกบุญธรรมของเรา ไปไหว้พระที่วัดหลวงพ่อศุข (พระครูวิมลคุณากร)วัดปากคลองมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท มีผู้คนจากหลายทิศมาอุทิศส่วนกุศลแก่เจ้ากรรมนายเวร และสร้างกุศลเสริมชีวิตตน ด้วยความเลื่อมใสในหลวงพ่อศุข จากวัดปากคลองมะขามเฒ่า คุณสมบูรณ์ พาเราไปรับประทานอาหารกลางวันที่เรือนแพ อาหารที่สั่งมีปลาและกุ้งสารพัด ระหว่างรออาหารทุกคนเพลินกับการเลี้ยงปลาสวายที่ว่ายวนพันพัวเป็นฝูงเป็นร้อยที่มีชีวิตอิสระ

               เสร็จอาหารกลางวัน เราไปวัดท่าซุง อ.เมือง จังหวัดอุทัยธานี สร้างปี พ.ศ. ๑๘๖๓ ก่อนกรุงศรีอยุธยา ๓๐ ปี วัดมีพระวิหารแก้ว เป็นอาคาร ๒ ชั้น ด้านใน ปิดกระจกเสาทุกต้น ข้างฝาและเพดานทั้งวิหาร มีพระประธานแบบพระพุทธชินราชจำลอง และศพของหลวงพ่อฤาษีลิงดำที่ไม่เน่าเปื่อย กระจกที่เสาจากพื้นถึงครึ่งตัวคนมีรอยด่างดำจากผลของน้ำท่วมอยู่บ้าง แต่สภาพโดยทั่วยังอลังการด้วยแสงระยิบจากกระจกและ chandelier เป็นร้อย  ด้านหลังมีอาคารที่วิจิตรด้วยศิลปไทยแกะสลักลงลักปิดทอง

               กลับเข้ากรุงเทพ เข้าถนนราชสีมา สองฟากถนนประดับไฟเฉลิมฉลองพระบรมราชินีนาถ ดูงามในยามค่ำ พระที่นั่งอนันตสมาคมดูขาวงามสง่า บนลานกว้างมีพระบรมรูปทรงม้าเด่นอยู่ตรงกลาง แม้ค่ำแล้ว ประชาชนยังมากราบไหว้สักการะไม่สร่าง เราถึงที่พักนอนหลับสบาย มีแรงกายและปัญญาไปอบรมนิสิตในวันต่อไป

               ๖.๓๐ น. ลงไปว่ายน้ำตามปกติ แล้วทำอาหารเช้าง่ายๆ ซื้อถังแก๊สมา ๓๐๐ บาท ทำให้ใช้เตาได้ อาหารเช้ามี French Toast เอา wheat bread ชุบไข่ตีกับนมผสมเกลือหน่อย ทอด กับน้ำมันมะกอก หยดน้ำผึ้งบนเนยที่กำลังละลายบนขนมปัง ข้างเคียง มีแฮม และผลไม้ กาแฟร้อนที่ไม่ถูกใจนัก เพราะเป็นกาแฟผงกลิ่นรสไม่ถูกต้อง แต่ก็ดีกว่าไม่มี แล้วเตรียมบทเรียนก่อนไปสอนตอนบ่าย