Get Adobe Flash player

เจษฎา กตเวทิน กงสุลใหญ่ ณ นครลอสแอนเจลิส อำลาชาวไทยในเขตอาณา (2) โดย...วัลลภา ดิเรกวัฒนะ

Font Size:

นายเจษฎา กตเวทิน ดำรงตำแหน่งกงสุลใหญ่ ณ นครลอสแอนเจลิส ตั้งแต่เมื่อเดือน เมษายน  2012 ครบวาระ 4 ปีเต็ม ในเดือนเมษายน 2016 จะเดินทางไปรับตำแหน่งเอกอัครราชทูตประเทศโอมาน ประมาณเดือนมีนาคม 2016

(ต่อจากฉบับที่แล้ว)

ในการทำงานของผม ที่ถามว่าท้อไหม ถ้าใช้คำว่าท้อคงลำบาก เพราะมันเป็นหน้าที่ ผมคุยกับหลายท่านที่เสนอตัวเข้ามาทำงานส่วนรวม ออกมายืนเป็นเป้าต่อสาธาณชน หลายคนท้อถอย แต่ข้าราชการท้อไม่ได้ เพราะเป็นหน้าที่ แต่สิ่งสำคัญที่จะบอกกับทุกคน และทุกครั้งตั้งแต่วันแรก ว่างานของสถานกงสุลใหญ่ฯ ร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นงานส่วนรวม ไม่มีงานส่วนตัว

เพราะฉะนั้นที่หลายๆ ท่านบอกว่ามาขอโน่นขอนี่อยู่เรื่อย จริงๆ แล้วคือเราขอความร่วมมือ เพื่องานชุมชน สื่อมวลชนหลายท่านอาจบ่น แต่ที่ให้ท่านช่วยลงข่าวนั้นเป็นงานส่วนรวมทั้งนั้น ไม่ว่าการเลือกตั้งหรือทำกิจกรรมต่างๆ  เราขอให้ท่านช่วยประชาสัมพันธ์ ซึ่งท่านก็ทำหน้าที่เหมือนเราในการกระจายข่าวสารให้กับประชาชน  ตรงจุดนี้นับจากวันแรกที่ผมมา คือทุกอย่างเราอธิบายได้ว่าเราทำอะไร ตราบใดที่เรายืนอยู่ตรงจุดนี้ แม้มีความเข้าใจผิดบ้าง อาจไม่ชอบหน้าผมโดยส่วนตัว หรือเพราะอะไรก็ตาม แต่ผมก็อธิบายได้ ผมจะถ่ายทอดต่อไปให้กงสุลใหญ่ฯ คนใหม่ ให้มีจุดยืนที่ชัดเจนไว้ก่อน เป้าหมายจะต้องเป็นของส่วนรวมจริงๆ แต่ต้องเตรียมใจถึงกระแสคนที่ไม่เห็นด้วย ก็ต้องยอมรับเป็นธรรมดา

ในส่วนของทีมประเทศไทยดีมาก โชคดีที่เรามีตึกของเราเอง ในส่วนของ ททท. ไทยเทรด บีโอไอ เกษตร เมื่อมีอะไรก็มาคุยกัน ทำให้การประสานงานต่างๆ เป็นไปด้วยดี แต่แน่นอนต้องยอมรับว่าในส่วนของราชการไทยยังมีจุดอ่อนเรื่องการบริหารสั่งการ แต่ละส่วนก็ต้องรับมาจากกรุงเทพฯ แต่ก็มาแชร์ข้อมูลกัน เรื่องคล้ายๆ กันก็มาทำด้วยกัน ที่ททท.จัด นำดารา ไปจัดที่บ้านกงสุลใหญ่ฯ ภาพออกมาดี สวยงาม งาน ททท.จัดที่บ้านก็ไม่เป็นอะไร ถือว่าช่วยเหลือกัน ที่สุดแล้วก็คือเพื่อส่วนรวม ผลลัพท์ที่ได้คือประเทศไทย

งานของกระทรวงต่างประเทศ หลายๆ อย่าง เป้าหมายที่จับต้องได้นั้นวัดลำบาก เรามีปัญหามาตลอดในเรื่องของการวัดความก้าวหน้าของการบรรลุปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จ ต้องการเคเตอร์หรือรายการที่เป็นตัวเลข อย่างเราบอกว่า เราสร้างมิตรมากขึ้น คนมีภาพลักษณ์ที่ดีขึ้นเกี่ยวกับประเทศไทย มันอยู่ในใจ บางทีสัมผัสได้จากการที่เวลาเราไปไหนคนเขาพูดถึงประเทศไทยในทางที่ดี  แต่การกำหนดเป้าในการจะขายสินค้าให้ได้ 200 ล้าน ทางพาณิชย์คงมีเป้า การลงทุน ขยายตัวเท่าไร ตัวเลขนักท่องเที่ยวควรมีเท่าไร แต่ในภาพรวมของชุมชนเข้มแข็งมากขึ้นไหม เห็นประโยชนในการร่วมมือร่วมแรงมากขึ้นไหม ก็ตอบลำบาก แต่เราก็พยายามทำกิจกรรมต่างๆ เพื่อจะทำให้คนรักกัน ก็ได้ในระดับหนึ่ง

ผมอยากให้ดูจุดที่ดีและจุดแข็งของเรา คือพ่อแม่ปู่ย่าตายายเป็นที่เคารพในครอบครัว ถึงแม้ลูกหลานจะเป็นอเมริกัน ต้องใช้ความเข้าใจกัน ผู้สูงอายุที่นั่งดูลูกหลานเจริญเติบโต พยายามสั่งสอนเขา ช่วยให้เขานึกถึงชุมชนไทย พยายามให้คงอยู่ต่อไป แม้ความคิดความอ่านคนละเรื่องกัน คงไม่เป็นไร พอสูงอายุก็ไม่มีแรงที่จะวิ่งเต้นทำโน่นทำนี่ แต่อย่างน้อยชี้ให้เขาเห็นว่า ประสบการณ์ที่มีอยู่ สามารถชี้แนะเขาได้ แทนที่จะไปพบความผิดพลาดเอง นึกถึงสมัยที่เรารุ่นหนุ่มสาว จริงๆ แล้วเราก็ไม่ได้เข้ามาเพราะมีงาน วันๆ ก็หมดไปกับการทำงานหาเงินมาดูแลตัวเองและครอบครัว                

รัฐบาลของเราที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง กับการสร้างความเข้าใจกับเจ้าของประเทศ เรื่องนี้ภาระหลักจะอยู่กับทางสถานทูต ในส่วนของเราจะอยู่ในลักษณะของรัฐบาลท้องถิ่น และในระดับของประชาชนสู่ประชาชน เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นมา คนเขาไม่ได้สนใจว่าประชาธิปไตยหรือไม่ประชาธิปไตย เขาสนใจว่าเมืองไทยปลอดภัยหรือเปล่าที่พวกเขาจะไปเที่ยว ปลอดภัยหรือไม่ที่เขาจะเอาเงินไปลงทุน ถ้าเราสร้างความมั่นใจขึ้นมาว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี  คนที่ไปก็ไม่ได้รู้สึกเลยว่านี่คือทหารเข้ามาควบคุม

ภาพของรัฐบาลที่มาจากทหาร ในความรับรู้ของคนอเมริกันกับข้อเท็จจริงที่ในประเทศไทยไม่เหมือนกัน ทุกอย่างเป็นเหมือนสังคมประชาธิปไตยโดยปกติ เพราะว่าคุณค่าของความเป็นประชาธิปไตย มันฝังอยู่ในคนไทย เป็นทหารไม่สามารถยิงคนกลางถนนได้ ทหารมีปืนแต่ยิงประชาชนไม่ได้ ไม่เหมือนที่อื่น คนไทยเรียบร้อยเพราะเบื่อที่จะออกมาประท้วง อยากใช้ชีวิตอย่างปกติ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเขาสนใจเรื่องความปลอดภัยว่ากลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้วหรือยัง

การสร้างภาพลักษณ์ของประเทศไทย เครื่องมือในปัจจุบันที่จะผูกมิตรไมตรี ผูกภาพลักษณ์ที่ดีที่สุดของประเทศตอนนี้คือ อาหารไทย นับเป็นเครื่องมือทางการทูตที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เวลาไปไหน คนไม่รู้จักกัน พอพูดถึงอาหารไทยขึ้นมา ก็จะชื่นชม มีการแนะนำ  ทำให้คนสนใจจะไปดูว่าประเทศไทยเป็นอย่างไร อาหารไม่ใช่ตัวที่กินเข้าไปเฉยๆ คนที่เสิร์ฟในร้านไทย ก็สำคัญ ได้บรรยากาศ การบริการสร้างความประทับใจเป็นเอกลักษณ์ ที่อื่นไม่เหมือนกัน ในเมื่อคนมีภาพลักษณ์ที่ดี พอมีความผิดพลาดก็มองข้ามไปได้

ผมอยากเห็นองค์กรเดี่ยวๆ หรือสมาคมซึ่งอย่างน้อยเป็นตัวแทนที่มีบารมีพูดแล้วคนส่วนใหญ่ฟัง อย่างหอการค้าที่เป็นตัวแทนฝ่ายธุรกิจ สมาคมไทย ฯลฯ เวลาที่มีคนหรือนักการเมืองอยากพบชุมชนไทยต้องไปหาใคร ตัวนี้ยังไม่มี คิดว่าเราเริ่มสร้างความเข้มแข็งของสมาคม ชมรมที่เป็นศูนย์รวมจริงๆ ไม่ใช่ต่างคนต่างตั้งชมรมขึ้นมา เหมือนเป็นเบี้ยหัวแตก ทำให้ขาดพลังไม่ว่าจะทำอะไรโดยเฉพาะทางการเมือง ซึ่งเขาสนใจว่ามีคนเป็นแสนๆ แต่ไม่มีที่เข้าไป แต่ถ้ามีเป็นพลังเป็นกลุ่มเป็นก้อนขึ้นมา ทั้งนี้ทั้งนั้นก็มีความหวังอยู่ที่คนรุ่นใหม่ เพราะเป็นคนมีคุณภาพสูงในสังคม

รุ่นพ่อแม่อาจมาล้างจานก่อน  แต่ลูกจบหมอ วิศวะ ทนายความ อยู่ในวงการบันเทิงฯลฯ แต่สังคมอเมริกันไม่ยอมรับร้อยเปอร์เซ็นต์ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องรวมกลุ่มกันเพื่อให้มีพลัง ตรงนี้ผมก็พยายามทำ ต่อให้คุณเกิดที่นี่ เป็นอเมริกัน เวลาเขาจะโปรโมทในองค์การใหญ่ๆ มันมีกำแพงคอยสกัด การที่จะผ่านกำแพงนี้ได้ก็ต้องมีพลัง ต้องรวมกลุ่มคนที่มีคุณภาพ มีศักยภาพมารวมตัวกันให้เกิดพลังที่จะทำอะไรได้มากมาย ผมขอฝากให้ร่วมกันผลักดัน ก็ต้องอาศัยคุณพ่อคุณแม่ด้วย ที่ยังสะท้อนให้เห็นวัฒนธรรมไทยที่ยังมีอยู่ในครอบครัว

ผมขอขอบคุณชาวไทยทุกท่านด้วยใจจริง ผมอยู่มา 4 ปี งานทั้งหมดในชุมชนของเราที่มีเป็นแสน ลำพังหน่วยราชการไม่กี่คน ทำอะไรได้ไม่ทั่วถึง ถ้าไม่ได้รับความร่วมมือที่ดี จากผู้แทนของชุมชน ที่มีกลุ่มย่อยๆ สื่อมีบทบาทมากในการที่จะช่วยกระจายข้อมูลข่าวสารให้ลงไปถึงคนระดับรากหญ้า สมาคม ชมรมต่างๆ ผมต้องฝากขอบคุณทุกท่านที่มองเห็นว่างานของสถานกงสุลใหญ่ฯ  เป็นงานที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม และพร้อมที่จะให้ความร่วมมือ.

...........................................