Get Adobe Flash player

INTERMISSION(4) โดย อ.วิภัช ธราภาค

Font Size:

ในช่วงใกล้จะสิ้นปีปัจจุบันและเทศกาลเฉลิมฉลองโอกาสขึ้นปีใหม่ซึ่งต่างก็ตั้งความหวังว่าคงจะดีขึ้นไปกว่าปีก่อน ๆ นี้นั้น  ผู้คนส่วนใหญ่มักชอบที่จะคิดตั้งปณิธานปีใหม่เพื่อปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นไปในแง่ต่าง ๆ หลังจากที่ได้ใช้ชีวิตซึ่งย่อมเต็มไปด้วยความสมหวังและผิดหวังเรื่อยมาแล้วนั้น  ประเด็นถัดไปก็ควรเป็นเรื่องการสำรวจร่างกายและจิตใจตัวเองว่าจะมีทางปรับปรุงให้แข็งแรงดีขึ้นไปอีกได้แค่ไหนหรือหาไม่?

เมื่อกล่าวถึงด้านร่างกายแล้ว คงไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ว่า  สัมผัสทั้งห้า เป็นเรื่องซึ่งจำต้องให้ความสำคัญในอันดับแรก ก่อนที่จะนึกเลยไปถึงจุดอื่น ๆ ในร่างกายมนุษย์เราต่อไป  และสัมผัสทั้งห้าที่ว่านี้ก็คือ  รูป,  รส,  กลิ่น, เสียง,  และสัมผัสด้วยส่วนของร่างกาย (Sight,  taste,  smell,  hearing  & touch) ถัดจากนั้นไปก็น่าเป็นเรื่องทางสมองซึ่งนอกจากจะทำงานเพื่อคิดอ่านและไตร่ตรองพินิจพิจารณาปัญหาต่าง ๆ ที่แวดล้อมตัวเราแล้ว ยังมีหน้าที่สำคัญอย่างสุด ๆ อีกประการหนึ่ง คือในเรื่องเก็บรักษาความทรงจำในเรื่องราวและประสบการณ์ต่าง ๆ ซึ่งได้ผ่านไปแล้วในอดีตอันยาวนาน ส่วนจะทำได้แค่ไหน ก็ย่อมขึ้นอยู่กับสภาพของร่าง กายในส่วนอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เส้นโลหิตใหญ่น้อยต่าง ๆ เพื่อหล่อเลี้ยงส่วนประกอบ ของร่างกายต่อไป

ปัจจุบันนี้ ผู้คนทุกวงการได้พากันหันมายอมรับ และเลิกที่จะดันทุรังออกนอกเรื่องด้วยเหตุผลที่ไม่สมควรหรือที่เรียกว่า เถียงแบบข้าง ๆ คู ๆ นั้นแล้ว ว่า การออกกำลังร่างกายพอสถานประมาณหรือที่เรียกว่าอย่างมีบันยะบันยัง และต่อเนื่องทั้งชีวิตนั้นเป็นเรื่องจำเป็นและควรให้ความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการรับประทานอาหารที่ดีมีคุณค่าเช่นกัน  ดังพยานหลักฐานที่มีให้เห็นได้อยู่ทั่วไปด้วยแล้วว่า สถานที่ออกกำลังกายแบบที่เรียกว่า Health club นั้นมีผุดขึ้นมาแทบทั่วทุกถนนในเมืองต่าง ๆ ไม่แต่เพียงเฉพาะในสหรัฐ ฯ แม้แต่บ้านเมืองอื่น ๆ ทั่วทุกมุมโลกก็เช่นกัน

ปัญหาในเรื่องความทรงจำซึ่งขึ้นอยู่กับการทำงานของร่างกายส่วนที่เรียกว่า “สมอง” นั้น  ทุกวันนี้แม้แต่วงการแพทย์ก็ยังมิได้ออกมาให้ความคิดเห็นอย่างชัดแจ้งว่าอาการที่สมองเสื่อมในแบบที่เรียกว่า Alzheimer’s disease   และ senile dementia นั้น เกิดจากอะไร  แต่ประเด็นซึ่งปรากฏชัดอยู่ทั่วไปแล้วก็อยู่ตรงที่ว่า โรคเช่นว่านี้มักจะเป็นกับผู้คนที่ได้เข้าวัย 50 ขึ้นไปแล้วเป็นส่วนใหญ่ และเมื่อใครมีเคราะห์กรรมจนถึงเกิดอาการเช่นว่านี้ขึ้นมาแล้ว โอกาสที่จะหลุดพ้นและฟื้นตัวกลับไปเป็นปกติอีกครั้งหนึ่งนั้นมีเปอร์เซ็นต์ต่ำเหลือเกิน

ขอให้อยู่เย็นเป็นสุข