Get Adobe Flash player

เรื่องของ " เด็ก ๆ " โดย โป๊ะ-เปิ้ล

Font Size:

      สวัสดีค่ะ.... ระหว่างที่ไปพักผ่อนอยู่เมืองไทย    ได้เห็นได้เจอสิ่งแปลกๆเยอะมาก   ทั้งคนแปลกๆ , ทั้งการกระทำของคน , ทั้งภาษาพูดของเด็กสมัยใหม่...ที่แทบทุกคนที่ดิฉันได้ยินเค้าคุยกัน    แยกแยะไม่ออกว่าใครเป็นใคร... 

       เพราะเสียงเหมือนกัน , พูดจาเหมือนกัน   ยิ่งสำเนียงออกจะเหน่อๆเยอะมาก   เรียกว่า...เจอเด็กคนไหน...พอเขาเปล่งเสียงพูดออกมาจะเหมือนกันค่ะ  อันนี้ " งง " มาก    ทั้งๆที่คนละครอบครัว , คนละสายเลือด ( ไปโน้น )     เอาเป็นว่า ....   เด็กๆเค้าจะพูดคุยกับใครก็ตาม    ทั้งเสียงและลีลาการพูดจะคล้ายกัน    เอ !! จะบอกไงดีล่ะ     อธิบายไม่ถูก...รู้แต่ว่า " แปลกดีค่ะ "   นี่คือเด็กๆที่ยังเรียนหนังสืออยู่นะคะที่ดิฉันพบเจอ     รุ่นวัยทำงานที่ยังอายุน้อยๆก็เป็น...แต่ไม่มาก     เสียงเริ่มเข้าที่เหมือนปกติ    จะบอกว่ามาจากคนเลี้ยง หรือสิ่งแวดล้อมงั้นเหรอ ??    แต่บางครอบครัวก็ไม่มีพี่เลี้ยงนี่ !!

     พอมาหาสาเหตุที่ " เด็กไทย "  พูดคล้ายกัน    เป็นเพราะเพื่อนๆด้วยกันนี่แหละค่ะ   พอคนนึงพูดสำเนียงอย่างนี้...อีกคนจะต้องพูดให้เหมือนกัน     ไม่ใช่ใครอื่นไกลค่ะ...เอาแค่ " หลาน " ดิฉันนี่ล่ะค่ะ    คนเลี้ยงก็พูดไม่เหน่อ   แต่หลานดิฉันสิ...นึกว่าเป็นเด็กตจว. ( ต่างจังหวัด )    และเมื่อเข้าไปตามห้างสรรพสินค้าก็จะคล้ายๆกันหมด   ทั้งเสียงทั้งสำเนียงการพูด   นั่นก็คือ " เด็ก "   อาจเป็นการติดเพื่อน , ทำตามเพื่อน   ก็ดูแล้วไม่มีพิษภัยอะไร   กว่าจะหาบทสรุปได้..เล่นทำเอาดิฉันเหนื่อยค่ะ...ที่ต้องหาข้อมูล

      ตัวดิฉันเอง... เมื่อช่วงเรียนหนังสือก็ " ติดเพื่อน " คอยทำตามเพื่อนกัน    แต่สมัยก่อน ( พูดซะแก่ ) จะทำตามกันแค่บางอย่างค่ะ  เช่น  การแต่งตัว ซะมากกว่า    มาถึงยุคนี้โลกเปลี่ยนไปเร็วมาก   ถ้าเด็กๆได้รับอิทธิพลจากสิ่งต่างๆในทางที่ดี   เด็กไทยที่เก่งๆและมีความสามารถต้องไปได้ไกล   และเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคตค่ะ   แต่...สิ่งแรกที่เด็กจะดีหรือไม่ดีก็คือ  "  ครอบครัว "  ก่อนล่ะ นั่นคือ " พ่อแม่ "    มาอันดับสองคือ " โรงเรียน "   การได้เจอเพื่อนดี...ก็ถือว่าโชคดีเหมือนถูกหวย    โตขึ้นมาเรียนจบทำงาน...ทีนี้ล่ะ...เป็นผู้ใหญ่แล้ว   การเลือกชีวิตก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนล่ะค่ะ   จะเลือกเดินทางไหน...จะดีหรือชั่ว   เค้าก็จะรู้จักแล้ว    แต่หากใช้ชีวิตผิด...ถูกสิ่งแวดล้อมยั่วยุ   เกิดความอยากได้ , อยากดัง ฯลฯ   สมัยนี้คนอยากดัง..อยากมีชื่อเสียง..อยากถูกเป็นที่จับตามอง   เรียกง่ายๆก็คือ   " อยากเรียกร้องความสนใจ " มีมากค่ะ

       จริงๆ เด็ก..ก็คือ " เด็ก "  ที่เหมือน " ผ้าขาว " ค่ะ   ใครจะแต้มสีอะไรให้...ก็จะเป็นอย่างนั้น   กว่าพวกเขาจะเรียนรู้ว่าอะไรดี..ไม่ดี    บางครั้งอาจสายเกินค่ะ   มีหลายครอบครัวต้องเสียใจเพราะการไม่มีเวลาให้ลูกหลาน   คิดว่าเป็นหน้าที่ของพี่เลี้ยง หรือครูก็พอแล้ว    เพราะในโลกปัจจุบัน    ดิฉันก็เห็นใจค่ะ    พ่อแม่ต้องออกไปทำงานหาเงินเพื่อเลี้ยงครอบครัว   แต่การทำงานคงไม่ใช่ทำตลอด  24 ชั่วโมงต่อวัน...จริงไหมคะ    แค่หาเวลาหลังจากการทำงานหรือระหว่างมื้อเช้าที่ทุกคนต้องเจอกัน ... พูดคุยไถ่ถามทุกข์สุข   และสิ่งสำคัญของ " ลูก " คือ...ได้รับการเอาใจใส่จากพ่อแม่...กอดเค้า...ฟังเขาพูดบ้าง   ไม่ใช่ให้ลูกฟังพ่อแม่ฝ่ายเดียว

    ยิ่งถ้าไม่ได้พูดคุยกัน   เมื่อเด็กๆเค้าต้องการหาครามรู้เรื่องที่บางเรื่องต้องคุยกับพ่อแม่   แต่กลายเป็น...เด็กๆต้องไปหาข้อมูลใน Internet เอง  หรือจากเพื่อนฝูง   และถ้าเจอข้อมูลที่ไม่ดีเข้า...อะไรจะเกิดขึ้น     มีลูกๆหลายคนเป็น " โรคซึมเศร้า "  เนื่องจากพ่อแม่ไม่มีเวลาให้   ดิฉันว่า  " พ่อ " ต้องทำงาน   แต่ความเป็น " แม่ " กับลูก...น่าจะใกล้ชิดและดูแลได้ดีนะคะ    มีผู้หญิงบางคน...ได้แต่ใช้ความเป็นผู้หญิงคือ " ออกลูก " มา    แล้วไม่เคยใส่ใจใยดี    ให้เวลาทั้งหมดกับตัวเองคนเดียว   จนลูกสาวเกือบฆ่าตัวตายหลายครั้ง   เพราะต้องอยู่บ้านคนเดียว..คิดอะไรคนเดียว ฯลฯ  

     ยังไงชีวิตคนเราก็ไม่ใช่อยู่กับ  " งาน "  ตลอดเวลา   ถ้าไม่พร้อมมี " ลูก "  ก็อยู่ทำงานไปให้มีความสุข   เพราะหากแบ่งเวลาและความสุขให้กับคำว่า " ลูก " ไม่ได้.... สงสารเด็กๆค่ะ     เพราะเด็กๆเค้าก็มีหัวใจ , มีความรู้สึก , ต้องการความรัก , ความอบอุ่นจากครอบครัว     ถ้าเค้าไม่มี เขาก็ต้องไปหาจาก  " คนอื่น "  นอกบ้าน....และอะไรจะเกิดขึ้นคะ   พบกันใหม่นะคะ..จุ๊บ..จุ๊บ..สวัสดีค่ะ