Get Adobe Flash player

"คนไทยในต่างแดน...รักกัน(ดี)ไหม" โดย โป๊ะ-เปิ้ล

Font Size:

 

     สวัสดีค่ะ.... อยู่ในประเทศอเมริกามาก็หลายปีค่ะ   คิดว่าพอที่จะดูคนออกบ้างว่า " ใครเป็นอย่างไร "   และดิฉันเคยเขียนค่ะว่า  อย่ามองคนแค่เปลือกนอก  อย่ามองว่าแต่งตัวดี ,  ขับรถหรู  หรือพูดจาไพเราะ ( เสนะหู )... แค่นั้นไม่พอนะคะ  เพราะการที่จะรู้จักใครสักคนหรือหลายๆคน   ก็ต้องดูให้ลึกซึ้ง ( หมายถึงถ้าจะรู้จักนานๆนะ )   แต่ถ้าแค่ไม่ต้องคบหาสมาคมด้วย  ก็ไม่ต้องรู้, ไม่ต้องดูให้ลึกหรอกค่ะ....เสียเวลา  เสียความรู้สึกเปล่าๆ

    เข้าเรื่องกันซะทีค่ะ...วันนี้เรื่องก็มีอยู่ว่า  ดิฉันเคยได้ไถ่ถามคนไทยที่อยู่ในอเมริกาดยเฉพาะในรัฐแคลิฟอร์เนีย.... ได้ความว่าที่คนไทยส่วนมากต้องการอยู่เงียบๆไม่อยากคบหาสมาคมกับคนไทยด้วยกัน   ก็เนื่องจากสาเหตุใหญ่ๆเลยก็คือ  คนไทยด้วยกันหักหลังกันเอง , ไม่ซื่อสัตย์ , ขี้โกง , เอาเปรียบ , เห็นแก่ตัว คือเอาแต่เรื่องของตัวเอง   ใครจะเดือดร้อนก็ช่าง ( หัวมัน )...ทั้งหมดทั้งมวลก็คือสาเหตุที่คนไทยอีกหลายร้อยหลายพันคน....ที่พอทำงานเสร็จแล้วก็กลับบ้านอยู่กับครอบครัว   แค่นี้ก็สุขแล้วไม่เห็นจำเป็นต้องไปเข้าสมาคมอะไรเลย   หลายๆคนบอกว่า " ทำงานดีกว่า "  เก็บเงินเยอะๆจะได้กลับบ้าน ( เมืองไทย )   เพราะคนไทยที่เมืองไทยเอื้ออาทร, น่ารักและจริงใจมากกว่า  !!

      บางคนก็บอกว่า ... ก็มีบ้างที่เจอะเจอคนไทยด้วยกันตามวัดเวลาไปทำบุญ   และบางคนที่ให้เหตุผลว่า ... ไม่อยากออกงานสังคมหมายถึงงานเลี้ยงเต้นรำ,  งานขายบัตร หรือเข้าเป็นกรรมการสมาคมโน่นนี่นั่น ฯลฯ  ก็เพราะเหตุและผลที่ว่า  " คนไทย ( บางคน) ไม่จริงใจ "  ไม่น่าคบด้วย , ไม่น่าพูดด้วย    เฮ้อ!!...ฟังแล้วก็มานั่งนึกค่ะว่า.. คนไทยที่มาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองน่าจะอยู่อย่างมีความสุขคือทำงานไป   แต่เวลามีงานสังคมก็ช่วยเหลือกัน ( อย่างจริงใจไม่เอาแต่หน้า )  แต่บางคนเห็นอยู่บ่อยๆ "ทำอะไรก็ไม่เข้าท่า"   แต่อยากได้หน้า , อยากขึ้นเวที , อยากมีตำแหน่งใหญ่โต , มีหัวโขนประดับ ฯลฯ  โถ!! ก็แค่ตำแหน่งชั่วคราวที่มีอยู่  เวลาตายไปเอาไปได้ไม๊ล่ะ   ยิ่งบางคนเหรอคะ...หนักกว่านั้นอีก   คือ..ไม่มีอะไรสักอย่างทั้งหน้าที่การงาน  ยศฐาบรรดาศักดิ์  แต่อยากได้_ _ _มากเหลือเกิน   ความรู้ความสามารถก็ไม่มีให้เห็น   แต่..กับแค่ต้องการให้คนในสังคมยอมรับ  เดินไปไหนมีแต่คนเรียก " ท่าน " มีแค่คนมากราบไหว้    อุ๊ย...คุณขา  ไม่ต้องรอตำแหน่งใหญ่โตหรอกค่ะ   เวลาที่คุณนอนเอามือวางให้คนมารดน้ำ...แล้วเขาก็กราบไหว้กันทั้งนั้นแหล่ะ  ตาย..ไงตาย   แหม...จะยึดติดอะไรนักหนา

    ดิฉันเองได้ไถ่ถามถึงคนไทยส่วนมากที่ไม่เข้าสังคมก็เพราะเหตุนี้แหล่ะค่ะ  เค้าเบื่อค่ะ  เบื่อกับการหน้าไหว้หลังหลอก   เจอหน้ากันก็ ... อุ๊ยตาย..ว้ายกรี๊ด  แต่พอหันหลังเดินไปยังไม่ลับตาเลย  ก็ถูกนินทาซะแล้ว  แล้วจะให้มีหน้าไปคบหากับใครได้ยังไง  จริงไม๊..กับดิฉันเองเคยเจอเหตุการณ์อย่างนี้บ่อยมาก   ทั้งที่ยังไม่ทันลับตา..ก็หันมาซุบซิบนินทาสนุกปาก  ไม่รู้จะละอายแก่ใจบ้างเลย   ทั้งๆที่แก่ๆกันแล้วเนี่ย   เพราะถ้าเป็นเด็กเล็กๆก็ว่าไปอย่าง...นี่แหล่ะค่ะ     และยิ่งถ้าคุณเป็นผู้หญิงแล้วแต่งตัวดี..สวยเกิน  ไม่ต้องบอก...แต่ละคนปากไม่หยุดล่ะค่ะ   พูดนินทากันชนิดเรียกว่าไม่ยอมแพ้กันล่ะ  คนโน้นอ้วน..คนนี้ผอม..คนโน้นเป็นอย่างงี้...ผัวใครเมียใคร  แหม...รู้ไปหมดทุกอย่าง       เรื่องชาวบ้านที่ชอบนินทา....แบบพูดแล้ว...มีความสุขมากที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน   แต่....หารู้ไม่ว่า ผัวตัวเองถูกแย่งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้   เพราะมัวแต่สนใจเรื่องของคนอื่น    แต่ ....ส่วนคนที่เขาไม่คบหาสมาคมกับใคร  ใช่ว่าจะเป็นคนไม่ดีไม่มีน้ำใจนะคะ  แต่เป็นเพราะเขากลัวสิ่งแวดล้อมเป็นพิษแบบที่ดิฉันบอกทั้งหมดนี้ล่ะค่ะ   ก็เลยทำงานแล้วก็กลับบ้าน  และบางคนมีความสุขมาก.. ที่แค่เลิกงานแล้วกลับบ้านมาดูทีวี , กินข้าวพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก  ดีกว่าไปนั่งปั้นหน้าในสังคมให้คนนินทาเล่น

      โถ.....คุณขา   คนไทยอยู่ต่างแดนห่างไกลจากบ้านเกิดเมืองนอน   เวลามารวมตัวกัน..น่าจะรักกัน  ช่วยกันอย่างจริงใจ  อย่ามาหลอกกันเลยหรืออย่าหักหลังกันเองเลย     นี่ขนาดมาอยู่ประเทศที่เจริญสุดๆนะ   แต่หัวสมองยังไม่พัฒนา  วันๆคิดแต่ว่า  " ชั้นต้องเป็นหนึ่ง  จะเป็นสองรองใครไม่ได้ "  .... แต่รับรองค่ะว่า เวลาคุณนอนในโลง ( ศพ )   คุณเป็นที่หนึ่งแน่  เพราะไม่มีใครต้องการไปอยู่กับคุณหรอก...................พบกันใหม่นะคะ............จุ๊บ..................จุ๊บ.................สวัสดีค่ะ