Get Adobe Flash player

ลูกปลา...ไม่อ้อร้อ โดย..เชิงภู

Font Size:

                เสียงไก่ขันดังแทรกความเงียบเชียบยามเช้ามืดปลุกสาวน้อยที่นอนตะแคงอยู่นั้นให้กระดิกตัว เธอลืมตาตื่นตามความเคยชิน หลังจากพับเก็บผ้าห่มเรียบร้อยแล้วก็ลุกเดินจากที่นอนอย่างเสียไม่ได้

                ลูกปลาเดินเข้าครัวเล็กที่ติดกับห้องนอน ค่อยๆดันสลักกลอนไม้อันใหญ่ออกและยกประตูไม้แผ่นใหญ่ออกมาพิงไว้กับฝาบ้าน อากาศเย็นกระทบกายทันทีที่ประตูเปิด เธอเดินออกไปนอกบ้านที่ตุ่มใบเก่าใต้โรงรถที่สร้างขึ้นอย่างหยาบๆ รถไม้คันเก่าของคนปักษ์ใต้จอดนิ่งหลับใหล มุ้งสีคล้ำข้างตัวรถคลุมตะแคร่ที่พ่อกับแม่เธอนอนอยู่ ลูกปลาตักน้ำขึ้นบ้วนปากล้างหน้า ห่อไหล่เล็กน้อยเพราะเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นตัวเก่าไม่ได้กั้นความเย็นยามเช้าให้เท่าไหร่นัก

                นอกบ้านยังมืด แต่แสงจากหลอดไฟหน้าบ้านส่องสว่างทั่วบริเวณ ไก่ยังคงขันไม่หยุดหย่อน พ่อกับแม่ยังคงหลับอยู่เพราะเพิ่งกลับจากขายของเมื่อใกล้เช้า ลูกปลายืนมองหน่อยเดียวก็รีบเดินเข้าครัว ความสว่างเต็มห้องครัวเมื่อเธอเปิดไฟ เห็นครัวมอซอดำด่าง

                เศษยางในรถจักรยานติดไฟ และถูกสุมด้วยเศษไม้ควันพุ่งออกพร้อมไฟที่ลุกวาบ ลูกปลาโกยถ่านใส่ในเตา ไม่นานนักหม้อข้าวใบเก่าก็วางอยู่บนเตาที่ถ่านคุแดง ถ้วยสังกะสีสีขาวที่ล้างคว่ำไว้ลูกปลาตอกไข่ไก่ใส่ถ้วยห้าฟอง ใช้ช้อนตีจนไข่ฟูและใส่น้ำปลา ฝาหม้อข้าวลอยขึ้นเพราะฟองฟูดันส่งจากน้ำเดือนพล่านในหม้อ สาวน้อยรีบเปิดออกวาง หยิบจวักคนข้าวในหม้อแล้วปิดฝาตามเดิมเอาไม้พายสอดเข้าที่หูหม้อข้าวผ่านหูฝาหม้อทะลุหูหม้อข้าวอีกฝั่ง ค่อยๆยกลงรินน้ำข้าวออกนิดหน่อย หันไปหยิบไม้คีบถ่านคีบถ่านแดงคุออกใส่กระปุกเหลือพอดงข้าว แล้วยกหม้อข้าวขึ้นวางดงไว้

                ไม้พายถูกดึงออกจากฝาหม้อ ไอร้อนกรุ่นกระทบจนลูกปลาต้องเบือนหน้าหนี เธอใช้พายคนข้าวในหม้อจนร่วนดีและยกหม้อข้าววางบนโต๊ะกับข้าวใกล้ตัว

                กระทะที่น้ำมันร้อนได้ที่ดังฟู่เมื่อไข่ถูกเทลงไป ลูกปลาพลิกไข่จนสุกเหลืองดีก็ตักใส่จาน หันไปเทน้ำมันใส่กระทะ แล้วเดินไปหยิบปลาช่อนแห้งในถุงพลาสติกที่แขวนอยู่ข้างฝา ปลาช่อนแห้งถูกพลิกไปมาในกระทะ ไม่นานนักก็นอนนิ่งอยู่ในจานเคียงคู่กับไข่เจียว

 

                ข้างนอกฟ้าเริ่มสาง ลูกปลาเดินตรงไปที่กอกล้วย ฉีกใบกล้วยดังแควกแล้วรีบเดินกลับเข้าบ้าน เธอใช้เศษผ้าเช็ดใบกล้วยที่เปียกน้ำค้างจนแห้งหมาด

                ในห้องนอนลูกปลาปูผ้าห่มเป็นสี่เหลี่ยมแล้วปูทับด้วยผ้าถุงอีกชั้น ก้มหยิบเตารีดถ่านที่อยู่ปลายเท้าเดินเข้าครัว วางชามสังกะสีลงบนพื้นและวางเตารีดถ่านไว้ด้านบน เปิดเตารีดคีบถ่านแดงๆใส่ลงครึ่งเตารีด

                เสียงดังชู่เมื่อลูกปลาวางเตารีดถ่านบนใบกล้วย เธอค่อยๆรีดใบกล้วยจนเหี่ยวนิ่ม จากนั้นเอาเตารีดไปรีดเบาๆบนผ้าถุง เมื่อเตารีดไม่ติดรีดได้ลื่นเธอยกไปวางบนชามสังกะสี แล้วจัดวางเสื้อนักเรียน ค่อยๆรีดจนเสร็จ ตามด้วยกระโปรงนักเรียนและผ้าเช็ดหน้า

                แสงเช้าส่องลอดต้นมะพร้าวหลังบ้าน มุ้งข้างรถถูกตลบขึ้นไว้ข้างบน พ่อกับแม่ตื่นแล้ว พ่อนั้นแบกจอบขึ้นบ่าเดินตรงไปหน้าบ้าน ส่วนแม่ล้างหน้าเสร็จสะบัดผ้าถุงนุ่งใหม่ เดินหายเข้าไปในครัว

                ที่บ่อน้ำหลังบ้านลูกปลาสาวน้อยเริ่มแตกเนื้อสาวนุ่งกระโจมอกตักน้ำในกะละมังอาบอย่างเร่งรีบ ไม่นานนักเปลี่ยนผ้าถุงเปียกออกจากตัว ใส่ผ้าถุงผืนใหม่ผืนที่เปียกนั้นตักน้ำซักล้างและสะบัดตากไว้ที่ราวไม้ไผ่ข้างบ่อนั่นเอง

                ข้าวในชามยังคงร้อนกรุ่นทับด้วยไข่เจียว ลูกปลาในชุดนักเรียนนั่งกินข้าวเช้าอยู่บนตะแคร่ข้างรถ ข้าวหมดชามเธอรีบตักข้าวอีกหนึ่งทัพพีใส่ในถุงพลาสติกไข่เจียวยัดตามลงไปแล้วรัดปากถุงด้วยยางเส้น หยิบถุงหิ้วพลาสติกข้างฝาใส่ถุงข้าวลงไปแล้วยัดลงกระเป๋านักเรียน

                หลังล้างจานคว่ำเก็บเรียบร้อย ลูกปลานักเรียนชั้นมัธยมปีที่หนึ่งของโรงเรียนขยายโอกาสก็เดินถือกระเป๋านักเรียนตรงไปยังรถจักรยานเก่าที่พิงไว้กับโรงรถ เธอก้มลงบีบยางรถเช็คดูลมและหยิบเศษผ้าแถวนั้นเช็ดรถ ยัดกระเป๋านักเรียนลงในตัวหนีบที่นั่งท้ายรถ

                “ ปลาเหอ ไปแล้วเหอ (ปลา จะไปแล้วเหรอ)?” เสียงแม่เรียกจากในบ้าน ลูกปลาที่มือจับแฮนด์รถจักรยานอมยิ้ม ยกขาขึ้นปัดขาค้ำรถจักรยานวางลงดิน แล้วเดินไปหาแม่

                “ มาเอาเบี้ยกินหนมก่อน..มา (มาเอาเงินกินขนมก่อน มา)” แม่พูดเมื่อลูกปลาเดินไปถึง พร้อมยื่นเงินเหรียญห้าบาทให้ ลูกปลาไหว้รับใส่ในกระเป๋ากระโปรงนักเรียน

                “ ถีบรถ (ปั่นจักรยาน)ไปโรงเรียนดีๆนะ อย่าไปชายตาแลเด็กชาย (ผู้ชาย) ตั้งใจเรียน” พ่อที่เดินแบกจอบเข้าบ้านส่งเสียงบอก ลูกปลาได้แต่ก้มหน้ายิ้มอายๆ

                “ แหลงเหมือนลูกสาวหน้าตาดีแรง (พูดยังกะลูกสาวหน้าตาดี)” แม่เอ่ยยิ้มๆ

                “ อยู่ไม่ดีแต่อ้อร้อ (ไม่สวยแต่กิริยามารยาทไม่ดี)..ก็เรียนได้ไม่นาน” พ่อพูดต่อ

                “ นุ้ยไม่อ้อร้อค่ะ !!” สาวน้อยในชุดนักเรียนยืนยัน