Get Adobe Flash player

โทรหาลุงตู่ !! โดย..เชิงภู

Font Size:

            ดวงอาทิตย์ไต่ฟ้าสูงขึ้นเรื่อยๆ เงาของภูเขาที่ทาบพาดทุ่งกว้างก็ค่อยๆถอยร่นไปเรื่อยๆเช่นกัน  แดดส่องจ้าแต่หัววันราวกับว่าต้อนรับการกลับถิ่นฐานบ้านเกิดของคนไกล สงกรานต์ปีนี้มีแต่เสียงรื่นเริงทั่วทุกบ้าน

            คันแล้วคันเล่าเหล่ารถที่วิ่งผ่านหน้าบ้าน ลูกปลานั่งมองจนนับคันไม่ถ้วน ปีนี้ลูกหลานที่ไปร่ำเรียนหรือทำงานอยู่แดนไกลพร้อมใจกันกลับบ้าน ตั้งแต่เมื่อเย็นวานจนเช้าวันนี้ หน้าบ้านยังคงมีรถขับผ่านอยู่ตลอดเวลา

            “ ปีนี้คนหลบมาบ้านจังฮู้แหม็ด (ปีนี้คนกลับบ้านเยอะเลย)” แม่ที่เดินอยู่ข้างบ้านเอ่ยขึ้น

            “ บ้านป้าเยื้อนคนคงเต็มเริน (คนคงเต็มบ้าน)” ลูกปลาพูดกับแม่

            “ แน่นอนอยู่แล้ว คนลูกมาก สุขใจตอนมันหลบ (กลับ) มาพบกันนี่แหล่ะ” แม่พูดเบาๆ

            บ้านไม้สมัยเก่ายกเสาสูงที่อิงแอบติดชิดกับเชิงเขา บรรยากาศครึกครื้นเด็กๆวิ่งเล่นกันทั่วบ้าน ส่วนผู้ใหญ่นั้นจับกลุ่มคุยกันอยู่บนบ้านบ้างใต้ถุนบ้านบ้าง บางคนกำลังหุงหาอาหาร ป้าเยื้อนนั่งตำหมากอยู่กับลูกสาวบนตะแคร่ใต้ถุนบ้าน สงกรานต์ปีนี้ลูกทั้งห้าคนมารวมตัวกันที่บ้านแม่ทั้งหมด รวมลูกสาว ลูกชาย ลูกสะใภ้ ลูกเขย และหลานๆ รวมแล้วไม่น้อยกว่ายี่สิบคน ป้าเยื้อนจึงยิ้มแย้มแจ่มใสเกินจะกล่าว

            ลูกปลาและแม่รวมทั้งขาม ถอนหายใจพร้อมสูดอากาศสดชื่นใต้ร่มไผ่ รู้สึกผ่อนคลายหลังจากเดินฝ่าอากาศร้อนบนถนนดินแดงมุ่งหน้ามาบ้านป้าเยื้อน ใบไผ่ร่วงลอยละลิ่วตามลมพัด บางใบนอนซบค้างอยู่บนกิ่งต้นชมพู่ที่ไม่ไกลกันมากนัก ใต้ต้นชมพู่จึงมีทั้งเกสรสีขาวของชมพู่และใบไผ่ที่ปลิดปลิวลงมาถมทับ

            “ คนลุยเสียแหม็ดบ้านยายเยื้อน (คนเยอะนะบ้านยายเยื้อน) น่าว่าหนุก (น่าจะสนุก)” ขามเด็กชายวัยสิบสามเอ่ยตาเป็นประกาย

            เสียงเฮดังลั่นบนถนนดินแดงหน้าปากทางเข้าบ้านป้าเยื้อน  แม้แดดจะแรงแต่ความสนุกสนานมีมากกว่า ขามและเหล่าเด็กๆ ซึ่งทั้งหมดเป็นญาติๆกันทั้งนั้นไปปักหลักอยู่ริมถนน หลังจากช่วยกันเข็นโอ่งไปวางไว้ก็ดึงสายยางเปิดน้ำจากในตัวบ้านใส่จนเต็มโอ่ง ก็ร่วมด้วยช่วยกันสาดน้ำใส่รถที่วิ่งผ่านไปมา และสาดเล่นกันเองอย่างสนุกสนาน

           

            “ เอ้า!! ฟัง ฟังลูกพี่ขามก่อน ” ขามที่ตัวเปียกโซกพูดเสียงดัง

            “ สาดน้ำประหยัดๆ นะเว้ย รัฐบาลบอกให้ประหยัดน้ำ ปีนี้แล้งแรง (แล้งหนัก) เข้าใจตรงกันนะ” ข้ามตักน้ำในโอ่งลูบหน้าเมื่อพูดจบ

            “ ไอ้ปอน หยุดๆ มึงหยุด ใช้ขันเติบตักน้ำได้พรือ (ใช้ขันใหญ่ตักน้ำได้ไง) ไปเปลี่ยนเป็นขันเอียด (ขันเล็ก) ไป” ขามพูดน้ำเสียงจริงจังแต่ทำหน้าทะเล้น

 “ ไม่ฟังๆ เดี๋ยวโทรหาลุงตู่..นะเว้ยเอ้ย!! แจ้งจับพวกใช้น้ำเปลือง” พูดจบทุกคนก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน

รถวิ่งผ่านไปมาโดนสาดน้ำทุกคัน ขามเป็นหัวหน้าแก๊งคอยว่ากล่าวตักเตือนน้องๆให้สาดน้ำอย่างระมัดระวัง ถ้าเป็นรถมอเตอร์ไซด์วิ่งผ่าน ขามจะเป็นคนโบกให้รถหยุด แล้วยกมือไหว้ ก่อนจะรดน้ำใส่มือใส่ตัว ส่วนน้องๆคอยประแป้ง แม้ขามจะทะเล้นเกินวัยแต่ก็ถูกใจคนถูกสาดน้ำ

“ ยังไม่เหนื่อยเหอ (เหรอ) ขาม ?” ลูกปลาเดินเข้ามาทัก

“ เหนื่อยพรือล่ะ หนุกอิแล้ว (เหนื่อยยังไงล่ะ สนุกจะตาย)!!” ขามที่ตอนนี้ถอดเสื้อออกแล้วเหลือแต่กางเกงขาสั้นเปียกชุ่ม

“ เอ้า!! พัก พักกันก่อน เดี๋ยวค่อยมาสาดต่อ เข้าไปกินหนมจีน (ขนมจีน) กันก่อนไป เร็วๆ” ลูกปลาตะโกนบอกเด็กๆ

ขนมจีนรองด้วยใบตองสีเขียวสดเข่งใหญ่ ข้างๆกันมีทั้งแกงเขียวหวาน น้ำยากะทิ ไข่ต้ม ไก่ทอดและผักเหนาะ (ผักกินคู่กับขนมจีน) ลูกปลาหยิบจานที่ใส่ขนมจีนไว้เรียบร้อยแล้วตักน้ำแกงตามคำร้องขอส่งให้เด็กๆ เสียงของเด็กๆหายไปทันทีเมื่อขนมจีนเข้าปาก

“พอได้กิน เงียบเลยนะมึง ไอ้ขาม” เสียงแม่แซว

“ หมันแหล่ะ (ถูกต้องแล้ว) ปากกินอยู่แหลงได้พรือล่ะ (คุยได้ยังไงล่ะ)?” ขามพูดทั้งขนมจีนเต็มปากพร้อมยักคิ้วให้ เรียกรอยยิ้มเต็มใต้ถุนบ้าน

ขามลากเสื่อกระจูดไปปูใต้ร่มไผ่ อุปกรณ์เล่นน้ำเต้าปูปลา (การพนันชนิดหนึ่งมีแผ่นกระดาษสี่เหลียมใหญ่มีรูปอยู่ 6 รูป คือ ปู ปลา น้ำเต้า เสือ ไก่ กุ้ง  และสติ๊กเกอร์จำนวนหนึ่งสำหรับลอกออกเพื่อดูว่าเป็นรูปอะไร ทุกคนที่เล่นต้องวางเงินลงไปบนรูปอะไรก็ได้ที่ต้องการ เมื่อเจ้ามือลอกสติ๊กเกอร์ออกมาตรงกับรูปอะไร คนนั้นก็ชนะและได้เงินไป)

“ มาๆ ยังน้อยแทงน้อย ยังมากแทงมาก (มีน้อยลงน้อยมีมากลงมาก)” เสียงขามเจ้ามือร้องบอก “ นั่งลงถิเติ้น (นั่งลงซิคุณน่ะ) โทรศัพท์ไปไหนหนักหนา” ขามแซวลูกปลา

“ โทรหาลุงตู่!!