Get Adobe Flash player

ส่งย่าขึ้นหวัน โดย..เชิงภู

Font Size:

 

                สายฝนกระหน่ำเหมือนอดกลั้นมานาน บนถนนคอนกรีตเจิ่งนองด้วยน้ำฝน รถราผ่านไปมาชะลอความเร็วระมัดระวังการขับขี่มากขึ้น ลูกปลานิ่งมองเม็ดฝนตกกระทบหน้าต่างรถตู้แรงกระแทกของเม็ดฝนเพราะแรงลมจนน้ำฝนกระจายแล้วค่อยๆทิ้งตัวไหลเอื่อยหายไป

                ลูกปลาเดินทางกลับจากค่ายของชมรมอาสาพัฒนาชนบท เก็บสัมภาระเข้าหอพักเพิ่งเสร็จป้าแม่บ้านประจำหอส่งเสียงเรียกให้ไปรับโทรศัพท์ พูดคุยกันเรียบร้อยเธอก็รีบออกจากหอพักขึ้นรถโดยสารมุ่งหน้าสู่จุดหมาย

                รถโดยสารประจำทางจอดหน้าวัดที่ด้านในนั้นมากมายไปด้วยผู้คนที่ล้วนอยู่ในชุดเสื้อผ้าสีคล้ำ  เสียงเพลงลูกทุ่งจากเครื่องเสียงกระหึ่ม และแม่ค้าพ่อค้ากระจัดกระจายเต็มลานวัด ลูกปลายกเป้พาดบ่าย่างลงจากรถ

                ต้นไม้หน้าวัดมีป้ายติดหรา มีรูปของผู้เฒ่าหน้าตาใจดีผมขาวอยู่ด้านบนสุด ดวงตาอ่อนโยนในภาพสบตอบยามลูกปลานิ่งมอง ด้านล่างเป็นตัวหนังสือเขียนบอกรายละเอียดของคนในภาพและวันฌาปนกิจศพ ลูกปลารู้สึกจุกในลำคอเหมือนก้อนอะไรบางอย่างติดแน่น เธอพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลก้มหน้าเดินตรงเข้าวัด

                “ มาเล้วเหอ (มาแล้วเหรอ) มากินข้าวก่อน แล้วค่อยไปไหว้ศพย่า” พ่อที่แต่งดำทั้งชุดเดินเข้ามาบอก ไม่นานนักกับข้าวหลายอย่างวางอยู่บนโต๊ะหินในโรงครัวของวัด ทุกโต๊ะเต็มไปด้วยแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ลูกปลาเงยหน้ามองสำรวจแปลกใจกับผู้คนมากมายที่มางานศพ

                “ กินก่อน กินให้เอม (อิ่ม) แกงน้ำเคย (แกงไตปลา) แกงคั่วหมู แกงจืด น้ำชุบ (น้ำพริก) ผักเหนาะกะมี (ผักจิ้มก็มี)” พ่อบอกลูกปลาและเร่งให้ลูกสาวกินข้าว

หลังจากเดินไหว้ญาติๆตามที่พ่อแนะนำจนจำแทบไม่ได้แล้ว ลูกปลาเดินเข้าโรงธรรมศาลา กลิ่นธูปอบอวลบรรยากาศชวนเศร้า พวงหรีดระบุชื่อลูกหลานแขวนเรียงราย โลงศพสีเงินตั้งตระหง่านล้อมรอบด้วยดอกไม้ขาวสลับเขียว

ด้านหน้าโลงศพเทียนเล่มใหญ่ถูกจุดทิ้งไว้ ลมพัดแผ่วปลายเปลวเทียนไหวระริก ด้านหน้าเทียนเล่มใหญ่คือกระถางใส่ธูปสำหรับไหว้ศพซึ่งตอนนี้ธูปถูกอัดแน่นอยู่ในนั้นควันลอยกรุ่น

ลูกปลาหยิบธูปหนึ่งดอกไปแตะที่ปลายเปลวเทียน ก่อนพนมมือบอกผู้นอนสงบนิ่งอยู่ในโลงสีเงินว่ามาถึงแล้ว และขออภัยที่ไม่ได้มาดูใจ ลูกปลาปักธูปลงในกระถางและนั่งมองรูปถ่าย เหมือนจะรับรู้ได้ รอยยิ้มบางๆในรูปส่งมาหาเหมือนเอ็นดู

ลูกปลาน้ำตาไหล คิดถึงเหลือเกิน รู้อยู่แล้วว่าย่าเริ่มไม่ไหวแล้ว แต่ได้ไปเยี่ยมไปหาแค่ไม่กี่ครั้ง ย่าเป็นคนน่ารัก ขยันอดทน ประหยัด และจิตใจดี ใครอยู่ใกล้ย่ามีความสุขทุกคน เพราะย่าเป็นคนพูดดี ไม่มีโมหะ ไม่มีโทสะ โกรธใครไม่เป็น แล้วด้วยย่าเป็นคนแบบนี้ส่งผลให้ย่าเป็นคนร่างกายแข็งแรงไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วย เพราะย่าเป็นคนมีสุขภาพจิตดี ใครๆก็รู้ว่าย่าไม่เคยต้องหาหมอ ย่าไม่มีโรคร้ายใดๆ ในร่างกาย ยาเริ่มหาหมอเมื่อตอนอายุเก้าสิบปี

ย่าเป็นคนพิเศษ ย่ามีอะไรพิเศษนอกเหนือจากคนอื่น ย่ามีพรสวรรค์เรื่องการทำขนม ทำขนมได้หลากหลายชนิด ทำขนมขายเลี้ยงลูกๆจนเติบใหญ่ เลี้ยงลูกไม่พอเลี้ยงหลานอีกต่างหาก ลูกปลาจำได้ ช่วงปิดเทอมทุกครั้งจะมาช่วยเป็นลูกมือทำขนม เป็นหลานคนเดียวที่ชอบเรื่องขนมของย่า ช่วยบดแป้งด้วยเครื่องโม่หินขนาดใหญ่ปวดเมื่อยแขนแต่ก็มีความสุข ได้น้ำแป้งแล้ว มองดูย่าผสมนั้นผสมนี่เข้าด้วยกัน นึ่งบ้างกวนบ้าง จนได้ขนมหอมอร่อยน่าลิ้มลอง

..พ่อเล่าให้ฟังว่าตอนพ่อเด็กๆ ย่าทำขนมลอดช่องเดินขายไปทั่วขายถ้วยละห้าสิบสตางค์ ทุกคนคุ้นตาและคุ้นชินกับขนมของย่า ทั้งตามทุ่งนา และบ้านเรือน สายๆหน่อยย่าจะเริ่มออกเดินขายขนมแล้ว บนศีรษะกะละมังใบใหญ่วางอยู่ ในนั้นมีขนมและช้อนถ้วย มือซ้ายคอยประคองกะละมังนั้น ส่วนมือขวาหิ้วหม้อใส่น้ำกะทิเดินอย่างมุ่งมั่นเอาขนมไปขาย ในแต่ละวันผู้คนจะรอคอยขนมของย่ากันทั้งนั้น บางคนไม่มีเงินก็กินก่อน ผ่อนทีหลัง ย่าก็ใจดีไม่มีบ่น ให้กินจนอิ่มหนำกันทุกคน....ลูกปลาน้ำตาไหลเมื่อย้อนนึกคำบอกเล่าของพ่อ 

..พ่อเล่าให้ฟังอีกว่าตอนย่าสิ้นใจ เพราะย่าจากไปด้วยโรคชรา ย่าเลยไม่เจ็บปวดค่อยๆจากไปอย่างน่าอัศจรรย์ ลูกหลานเต็มบ้านรุมล้อมย่า ย่านอนหลับตา พ่อคอยจับชีพจรของย่า หัวใจย่าเต้นปกติได้ระยะหนึ่งจากนั้นไม่นานก็เต้นรัวและค่อยๆช้าลงๆ จนหยุดเต้น  ใบหูที่ตั้งนั้นเริ่มอ่อนราบแนบติดกับหัว มือและเท้าค่อยๆคล้ำขึ้น ย่าจากไปอย่างสงบ...

ผู้คนเต็มทุกเก้าอี้ในโรงธรรมศาลา ในเต็นท์ทุกเต็นท์ก็ไม่มีที่ว่าง เต็มไปด้วยลูกหลานเพื่อนบ้านและคนที่นับถือกันมาร่วมกันส่งดวงวิญญาณผู้อยู่ในโลงสีเงิน เสียงพระสวดดังก้องทั่ววัด

สัปเหร่อเคลื่อนย้ายโลงไปยังหน้าเมรุ ฝาโลงถูกเปิดออกก่อนพิธีกรรมต่างๆ จะเริ่มขึ้นอีกครั้ง หลายคนเริ่มสะอื้น

....เกิดมาเพื่อดิ้นรน และดับจาก ฝากไว้คือความรักความปรารถนาดี และการสู้ชีวีให้รุ่นหลังได้เอาอย่าง...เสียงโฆษกยังคงดังอยู่ตลอดเวลา

“ ไปโหลก (ลูก) ส่งย่าขึ้นหวัน (ส่งย่าขึ้นสวรรค์)” พ่อชวนลูกปลา