Get Adobe Flash player

กาลเวลา และศิลปะ (สารคดีชุดอาร์ตอินอเมริกา และยุโรป) โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

“อาร์ตมิวเซี่ยมในแคลิฟอร์เนีย” กับชีวิตทางศิลปะส่วนตัว

               กาลเวลามันผ่านไปเรื่อย ๆ ผมมาอาศัยอยู่ที่นี่นานจนมีคนอเมริกันมาถามผมบ่อย ๆ คิดว่าผมเป็นอเมริกัน เพราะตั้งแต่ผมมาอยู่ที่นี่อเมริกากลับไปเมืองไทยครั้งเดียวเท่านั้นเอง คนอเมริกันที่รู้จักผมจึงเข้าใจว่าผมเป็นคนอเมริกันท้องถิ่นที่มีสำเนียงภาษา เพราะไม่ได้ไปไหนเลย แถมด้วยังมีอาร์ตสติวดิโออยู่ในชุมชนอเมริกัน มีลูกศิษย์เป็นชาวอเมริกันท้องถิ่นเยอะแยะไปหมด ในฐานะอย่างผมมันก็ดีที่มีโอกาสหลายอย่างให้เลือกทางเดินแห่งชีวิต แต่ยังไง ๆ ผมยังเป็นคนไทยร้อยเปอร์เซนต์ครับ

               กาลเวลาอันยาวนานที่ผมอาศัยอยู่ที่แคลิฟอร์เนียทำให้ผมมีโอกาสได้รับรางวัลศิลปะจากอาร์ตมิวเซี่ยม และเข้าไปมีตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาทางศิลปะศึกษาให้แก่อาร์ตมิวเซี่ยมซึ่งปกติเมื่อหลายสิบปีที่ผ่านไปจะไม่มีศิลปินชาวต่างชาติได้เป็นศิลปินคนสำคัญถึงขั้นเป็นที่ปรึกษาได้ โดยเมื่อครั้งหนึ่งผมได้เป็นที่ปรึกษาแก่แผนกศิลปะศึกษาของ LACMA เมืองแอลเอ อยู่ 6 ปี เป็นเวลานานไม่ใช่น้อยที่ผมอุทิศเวลาและความรู้ทางศิลปะแก่อาร์ตมิวเซี่ยม

ต่อมาทางอาร์ตมิวเซี่ยมให้ผมเป็นสมาชิกกิติมศักดิ์ตลอดชีพในแผนกศิลปะแห่งเอเชียที่แปซิฟิคเอเชียมิวเซี่ยม ผมเป็นประธานไทยอาร์ตเคาน์ซิลอยู่ในปัจจุบัน ที่ Asian Art Museum แห่งซานฟรานซิสโก ผมเคยได้รับรางวัล Asia Alive ในฐานะเป็นศิลปินอยู่ที่อเมริกา มีเชื้อสายเอเชี่ยนผู้มีประวัติผลงานดีเด่นอยู่ในเรคคอร์ดของวงการศิลปะแห่งรัฐฯ

เรื่องของรางวัลนี้มันก็มีอยู่แค่นี้เอง ผมเองเป็นคนที่เกิดมาเป็นคนเงียบ ๆ ถ่อมตัวเองอย่างสม่ำเสมอ นาน ๆ จะออกข่าวส่วนตัวออกไปเพื่อกันไม่ให้คนทั่ว ๆ ไปมองผมเป็นศิลปิน ตามแต่จะคิดว่าผมเป็นอะไร ผมจึงออกข่าวความจริงออกไปบ้าง ทั้งที่ตนเองไม่อยากเลย อยากอยู่เงียบ ๆ แล้วสบายใจแบบศิลปินไม่มีอะไรได้แต่ทำงานศิลปะอย่างเดียวเท่านี้ คือความสุขสมบูรณ์แบบที่ศิลปินทั่ว ๆ ไปที่มีนิสัยอย่างผมพึงได้รับ

ตอนที่ผมได้รับรางวัลจากอาร์ตมิวเซี่ยมที่ซานฟรานฯ ผมมีโอกาสไปศึกษาศิลปะที่ SF MOMA ชื่อเต็ม San Francisco Museum of Modern Art ที่นั่นผมมีโอกาสได้ศึกษาศิลปะจากศิลปินอเมริกันชื่อดัง ๆ หลายคน อาทิเช่น Marcel Duchamp ศิลปินเจ้าฉายา ส้วมปัสสาวะ หรือ “Fountain” ที่เป็นชื่อทางการ Wayne Thiebaud ศิลปินที่คนรู้จักมาจากการวาดภาพ เค๊ก “Cakes” รูปทางกลม ๆ ตั้งอยู่บนฐานสำหรับตั้งเค๊ก 3 ชิ้น แค่นั้น แต่ภาพเขียนนี้กลับโด่งดังไปทั่วโลกศิลปะ Mark Rotko ก็มีภาพเขียน NO.14 สร้างใน ค.ศ. 1960 มาร์คมีชื่อที่ผมตั้งฉายาเองว่า เป็นศิลปินใช้สีซึม ประเภท Soft Edges คือ สีจะซึมเข้าหากันไร้ขอบเขต เป็นภาพนามธรรมที่สวยงามของสีต่าง ๆ ที่ศิลปินใช้และวางองค์ประกอบศิลป์ไว้อย่างเหมาะเจาะ เลยดังไปทั่วโลกศิลปะอีกคนหนึ่ง ผมเป็นคนอยู่ว่างไม่ได้ ถ้ามีโอกาสว่างเมื่อไรผมจะต้องไปดูศิลปะที่อาร์ตมิวเซี่ยมต่าง ๆ ที่ปารีสผมไปนั่งดูภาพเขียนที่ดัง ๆ จนมืดค่ำ มิวเซี่ยมไม่ปิดไม่ยอมกลับบ้าน เคยไปรู้จักกับคนเฝ้าสมบัติศิลปะในอาร์ตมิวเซี่ยมจะเดินมาหาผมเตือนว่าประเดี๋ยวจะปิดแล้วนะ ผมส่งยิ้มให้ด้วยความปรารถนาดีทุกครั้ง

อาร์ตมิวเซี่ยมในแคลิฟอร์เนียมีอยู่มากมายจะใช้เวลาดูให้ละเอียดจะต้องใช้เวลามากอย่างเช่น อาร์ตที่เก็ตตี้เซ็นเตอร์ ก็จะดูไม่หมดเสียแล้ว ผมเลยใช้วิธีเลือกเอาว่าคราวนี้จะไปศึกษาที่ไหน อ้อ..ผมลืมไปที่อาร์ตมิวเซี่ยมแห่งซานฟรานฯ มีคาเฟ่เมนูที่อร่อยทุกอย่าง กินลืมอิ่มลุกไม่ขึ้นในขนาดนั้นเลยแหละครับ (แต่แพงหูฉี่นะครับ)