Get Adobe Flash player

กาลเวลา และศิลปะ (สารคดีชุดอาร์ตอินอเมริกา และยุโรป) โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

เวนิช อิตาลี

                เมืองเวนิชเป็นเมืองที่มีคลองเล็กคลองน้อยเยอะแยะ ซอกแซกอยู่ทั่วเมือง เป็นเมืองไม่มีตลิ่งมีแต่ตึกตั้งอยู่ชายคลอง และตั้งอยู่ติดทะเล ผมไปเมืองเวนิชครั้งแรกโดย Midnight Train จากกรุงปารีส ผ่านเมืองเวียนนา มีจุดหมายปลายทางที่สถานี Santa Lucia เมืองเวนิช อิตาลี วันนั้นถึงเวนิชก่อนแปดโมงเช้า อากาศดีไม่ร้อนไม่หนาว พอถึงเดินพ้นสถานีรถไฟก็เห็นลำคลองเวนิช มีคนแจวเรือ Gondola ขวักไขว่ตามลำคลอง เห็นครั้งแรกตื่นเต้นมาก

                ผมยืนดูชีวิตชาวอิตาเลียนอยู่ริมคลองจนอิ่มตา แล้วเดินย้อนกลับมานั่งจิบกาแฟที่บริเวณสถานีรถไฟได้อารมณ์ศิลป์สมความตั้งใจที่เคยคิดไว้ว่าจะไปวาดภาพคลองเวนิชให้ได้ ไม่ใช่จะมัววาดภาพแต่คลองบางกอกน้อยอยู่นั่นแหละ กาลเวลาและศิลปะผมคิดว่ามันสมควรเป็นของคู่กัน ส่วนศิลปินที่ใจร้อนทนรอได้ชื่อเสียงไม่ไหวเลยหาทางลัดไปสู่ความสำเร็จ ผมไม่เคยเห็นด้วย ผมชอบและเห็นด้วยกับศิลปะนที่ก้าวหน้าไปสู่ความสำเร็จโดยธรรมชาติ ใช้เวลาสร้างงานศิลปะให้มีคุณภาพทางศิลป์เป็นเครื่องพิสูจน์ฝีมือ และความสามารถจึงจะถูกต้อง ผมใช้เวลาอันยาวนานกว่าจะได้ไปนั่งวาดภาพคลองเวนิชที่อิตาลี ใครที่อดทนจนได้ชื่อเสียงตามธรรมชาติพึงจะได้จะเกิดความสุขอย่างถาวร ไม่ต้องมัวพะวงหน้าหลังคอยเอาใจผู้ผลักดันไปสู่ความสำเร็จ

                มีศิลปินนานาชาติหลายคนชอบถามผมว่า “ผมทำอย่างไรจึงประสบความสำเร็จทางศิลปะได้” ผมจะตอบโดยไม่ต้องคิดว่าการประสบความสำเร็จได้เพราะผลงานศิลปะของตนเองมีคนยอมรับ และตัดสินให้ได้แสดงที่อาร์ตมิวเซียมสำคัญ ๆ ของโลกอีกต่างหาก ชาวยุโรปผู้อุปถัมภ์ศิลปะ Art Patronage ชอบช่วยเหลือศิลปินโดยเฉพาะศิลปินสาขาทัศนศิลป์ Visual Artist การช่วยเหลือของชาวยุโรปจะช่วยอย่างไม่หวังผลตอบแทนใด ๆ ทั้งสิ้น เขามีทัศนคติว่าเขามีเงินมาก แต่ทำงานศิลปะอย่างศิลปินไม่ได้ จึงอยากช่วย และสนับสนุนศิลปินอย่างเต็มใจ

                ผมเคยได้รับมาแล้ว ได้ทั้งบ้านพักอย่างสวยงาม และสนับสนุนให้ไปศึกษาดูงานที่อาร์ตมิวเซี่ยมสำคัญ ๆ ของโลกที่ยุโรป การให้ทุนศิลปะเขาจะพิจารณาจากผลงานของศิลปินเสียก่อนว่าสมควรให้หรือเปล่า ไม่ใช่นึกจะให้ก็ให้เรื่อยไป วงการศิลปะที่ยุโรปก้าวหน้าไปไกลได้ เพราะว่าศิลปินทุกคนมีความตั้งใจทำงานมีมรดกศิลปะตกทอดเน้นคุณค่าทางศิลปะ และต้องทำให้ดีเลิศรักษาศิลปะระดับโลกเอาไว้เสมอ ไม่นิยมมีพรรคพวกหรือเส้นสายทางศิลปะ การให้รางวัลทางศิลปะต่าง ๆ ก็เพียงเป็นเกียรติยศเท่านั้น ศิลปะที่ยุโรปจึงเจริญด้วยเหตุนี้เอง

                พอเข้าที่พักเสร็จแล้ว ผมหอบอุปกรณ์เขียนภาพนอกสถานที่ไปตระเวณเขียนภาพเมืองเวนิชทันที ที่เมืองเวนิชใครที่ชอบหลงทางบ่อย ๆ จะต้องหลงทางที่นี่แน่ ๆ เพราะว่าเมืองเวนิชมีถนนแคบ มีตรอกแคบ ๆ ทั้งนั้น ถ้าเดินเรื่อยเปื่อยไม่ระมัดระวังตัวจะหลงทางหาทางออกไม่ได้ ตึกสูง ๆ จะบังถนนหนทางหมด ถ้าไปถามหาทางออกมีแต่คนพูดภาษาอิตาลี ถ้าจะให้ดีต้องมีแผนที่ติดตัวไปจะดีที่สุด ผมตัดสินใจไปดูศิลปะที่ Palazzo Ducale Museum ตั้งอยู่ที่ Dog’s Palace ก่อนเข้าไปดูผมยืนวาดภาพสีน้ำเสาสิงห์โตของเวนิช ในบริเวณนั้นมีคนมามุงดูผมวาดสีน้ำกลุ่มใหญ่ ผมไม่คิดอะไรมุ่งเขียนภาพสีน้ำให้เสร็จตามความตั้งใจ ได้ภาพเขียนสีน้ำมันแคนวาสดีภาพหนึ่ง ต่อจากนั้นได้เข้าไปดูงานศิลปะสมัยเรเนอร์ซ้อง พบภาพเขียนประทับใจโดยศิลปิน Canaletto ในภาพเขียนชื่อ View of Ducal Palace in Venice เป็นภาพเขียนที่แสดงรายละเอียดในสมัยโบราณซึ่งไม่มีแล้วในปัจจุบัน

                สัปดาห์นี้ขอเชียร์กิจกรรมงานมหกรรมดนตรีฯ ของนักเรียนวัดไทย ใครอยากจะไปชมการแสดงดังกล่าว โทรศัพท์ซื้อบัตรได้ที่ 818-438-6426 งานนี้จัดในวันเสาร์ที่ 14 นี้ที่ Paronama High School ตั้งแต่เวลาบ่ายโมงถึงบ่ายสี่โมงเย็น (3 ชั่วโมงเต็ม) บัตรแค่ 10 เหรียญ รายได้ทั้งหมดมอบให้เป็นทุนของโรงเรียนวัดไทยลอสแองเจลิส “ไทยช่วยไทย ไทยเจริญ” นะครับ