Get Adobe Flash player

กาลเวลา และศิลปะ (สารคดีชุดอาร์ตอินอเมริกา และยุโรป)

Font Size:

เรียนศิลปะที่ลูฟว์ อาร์ตมิวเซียม

                อาร์ตสติวดิโอส่วนตัวของผมที่กรุงปารีสอยู่ไม่ไกลจากลูฟว์อาร์ตมิวเซี่ยมเท่าไรนัก ถ้าจะเดินไปก็ได้ไม่ถึงชั่วโมงก็ถึง ยิ่งเดินไป และชมเมืองอย่างใกล้ชิดยิ่งไม่เหนื่อยถึงไม่รู้ตัว ถ้าใจร้อนต้องนั่งรถไฟใต้ดิน “ลาเมโทร” ในภาษาท้องถิ่น จากอาร์ตสติวดิโอนั่งสองต่อก็ถึง และไม่เกิน 15 นาที รถวิ่งรวดเร็วสะดวกสบาย ลูฟว์มีสถานีของตนเองตั้งอยู่ใต้ดิน เดินต่อไปถึงอาร์ตมิวเซี่ยมชั้นใต้ดินได้เลย ผมและแพ็ทมีความชำนาญมาก เราไปศึกษาศิลปะที่นั่นตลอดเวลาที่มีเวลา เราได้รับความรู้ศิลปะที่ลูฟว์มากมายเหลือคณานับ ได้สัมผัสกับของจริงอย่างใกล้ชิด นับเป็นการเรียนศิลปะที่ดีที่สุดแห่งชีวิตครั้งหนึ่งที่หาค่าไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนในโลกนี้

                การไปเรียนศิลปะที่ลูฟว์ ก่อนอื่นใดผมทั้งสองต้องตระเตรียมอุปกรณ์การเรียนให้ครบถ้วน อาทิเช่น สมุดเสก๊ตซ์ภาพขนาดเล็ก ๆ กะทัดรัด ดินสอเพอร์เล็กใหญ่ และที่เหลาดินสอ สีน้ำชุดเล็กของวินเซอร์นิวตัน สำหรับเขียนภาพขณะเดินทาง ราคาแพงหน่อยต้องสู้ เพราะมีคุณภาพเหมาะสมกับการใช้เขียนภาพบันทึกเรื่องสีของศิลปะวัตถุต่าง ๆ ในอาร์ตมิวเซี่ยม อย่าลืมกล้องถ่ายภาพดิจิทอลขนาดเล็ก และโทรศัพท์มือถือที่ใช้ถ่ายภาพได้ใกล้ชิด และรวดเร็ว เพราะว่าการศึกษาศิลปะในอาร์ตมิวเซียมระดับโลก จะมีคนมาดูศิลปะวัตถุมากมาย ถ้าไม่มีโอกาสนั่งเสก็ตซ์ภาพได้ ต้องใช้กล้องบันทึกภาพเอาไว้ แต่ว่าไม่มีอะไรดีเท่าการเขียนภาพศิลปะวัตถุจะได้โอกาสซึมซับได้อารมณ์คล้อยตามศิลปินในอดีตว่าทำไมจึงสามารถทำงานศิลปะชิ้นเอกออกมาได้ การนั่งพิจารณานาน ๆ มันจะออกมาจริง ๆ เอง บางครั้งเข้าไปศึกษาที่ห้องทึบ ๆ ลึกเข้าไปเกือบถึงบริเวณหวงห้าม มีบรรยากาศเงียบเชียบขนาดดินสอตกยังดังก้องตกใจได้เหมือนกัน การพิจารณาศิลปะที่นั่นจะได้อารมณ์ศิลป์คล้อยตามเกิดขึ้น

                วันนั้นผมและแพ็ทกะไว้ว่าจะไปศึกษาศิลปะโรมันในภาพสลักหินอ่อนที่แสดงฝีมือของศิลปินในการสลักรอยย่นของเสื้อผ้า Draperies ได้งดงามบันลือโลกได้อย่างไร และได้รับอิทธิพลของกรีกยุคคลาสิกมีลักษณะอย่างไร  การศึกษาศิลปะแบบนี้ และที่อาร์ตมิวเซี่ยมที่รวบรวมเอาศิลปะชิ้นเอก ๆ เอาไว้ในสถานที่เดียวกัน หันซ้ายหันขวาก็พบแล้วนำมาคิดเปรียบเทียบจะเกิดความเข้าใจได้รวดเร็วกว่าไปนั่งฟังอาจารย์ประวัติศาสตร์ศิลป์ที่พร่ำบรรยายให้เราฟังก็ยังไม่เข้าใจเท่าตาเห็น นี่คือผลดีของการเรียนศิลปะที่อาร์ตมิวเซี่ยม

                ผมและแพ็ทเป็นศิลปินแห่งชาติฝรั่งเศส หรือสมาชิกหอศิลป์แห่งชาติของฝรั่งเศส เจริญรอยตามศิลปินเรอนัวร์ ผู้ใช้ลูฟว์อาร์ตมิวเซี่ยมเป็นสถาบันศิลปะ และเป็นศิลปินฝรั่งเศสผู้ใช้อาร์ตมิวเซี่ยมเป็นสถานที่เรียนศิลปะเป็นที่รู้จักดีในประเทศฝรั่งเศส เมื่อผมทั้งสองได้ไปเรียนได้สิทธิพิเศษเข้าออกไม่ต้องเสียสตางค์ด้วยเหตุผลข้างต้นในฐานะเป็นสมาชิกคนหนึ่ง ผมทั้งสองถือว่าเป็นรางวัลใหญ่แห่งชีวิตที่ได้เข้าไปศึกษาศิลปะ อย่างอื่นถือว่าเป็นของธรรมดาใคร ๆ ก็ได้รางวัลได้ แต่การศึกษาในสถานที่มีอาร์ตชิ้นเอก ๆ รวมกันไว้มากมายอย่างนั้นมันหาไม่ได้นะครับ พูดก็พูดเถอะครับ สมัยนี้ใครเรียนสูงในสถาบันศิลป์จบออกมามีคนนับถือทั่วเมือง แต่ไม่เคยเห็นศิลปะของจริงเลย น่าคิดนะครับท่านผู้อ่าน เพราะว่าสุภาษิตไทยว่า “สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น” ผมทั้งสองได้เจริญรอยตามบรรพบุรุษไทยครบถ้วนแล้วในชีวิตทางศิลปะ – ศิลปิน และการสอนศิลปะอยู่ที่อเมริกา และที่ยุโรป อย่างมีความรู้มีความมั่นใจในการสอน และสร้างงานศิลปะคนหนึ่ง

                การเรียนศิลปะที่ลูฟว์อาร์ตมิวเซียมผมอาจจะเขียนต่อไปก็ได้ แต่บางครั้งมีอารมณ์อยากเขียนอย่างอื่น ๆ ที่ไม่แสดงความรู้ทางศิลปะอะไรออกมา แต่เขียนในความจริงที่ได้เห็นได้ยินได้สัมผัสของจริง ได้ความสุขใจในการเขีนย และย้อนความหลังไม่ให้ลืมอดีตได้ดี การมีชีวิตอย่างมีความสุขจะดีกว่าการมีชื่อเสียง แล้วมีแต่ความทุกข์เกิดขึ้น น่าคิดนะครับอีกครั้ง