Get Adobe Flash player

กาลเวลา และศิลปะ (สารคดีชุดอาร์ตอินอเมริกา และยุโรป) โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

 

Artist

                วันนี้กลับบ้านเร็วกว่าปกติเพราะเป็นฤดูร้อน กะไว้ว่าจะไปนั่งพักผ่อนรับลมทะเลเย็นสบายที่บ้าน ก่อนกลับแวะซื้อผลไม้ฤดูร้อน Cantaloupe Tuscan style มีรสหวานกว่าชนิดอื่น ผมนั่งดื่มไวน์แดงจากเมืองไวน์ของโลก แกล้มด้วยผมไม้พื้นเมืองอเมริกัน มีความสุขตามอัตภาพของชีวิตศิลปินในอเมริกา ผมมาอาศัยอยู่ที่นี่นานจนวงการศิลปะอเมริกันยอมรับให้เป็นศิลปินอเมริกัน การสร้างงานศิลปะเกิดความสะดวกสบายมีความเสมอภาคแบบศิลปินอเมริกัน อะไร ๆ อยู่ที่ฝีมือของแต่ละคน เป็นศิลปินมันน่าอยู่ที่อเมริกาตรงนี้เอง

                หลายคนชอบถามผมว่ามาอยู่ที่นี่ทำไม?  ผมไม่อยากตอบเพราะเป็นเรื่องส่วนตัว ในอดีตผมเคยมีสาวยุโรปมาชักชวนให้ไปอยู่ที่นั่น ไม่อยากไปเพราะมีความรักบ้านเกิดเมืองนอน หลายคนคงคิดว่าผมอยากมาอเมริกา จริง ๆ แล้วผมไม่เคยคิดใฝ่ฝันไว้เลยว่าจะมาอยู่ที่นี่ ความฝันของผมอยากไปอยู่ประเทศฝรั่งเศส ที่ โพรวอง Provence เพื่อไปสร้างงานศิลปะส่วนตัวในดินแดนศิลปะที่ชอบ แต่ก็ยังว่าใคร ๆ ที่ตั้งใจอะไรเอาไว้อย่างดี บางทีมันไม่ได้หยั่งใจคิดฝันเห็นมีถมไปรวมทั้งตัวของผมเอง ในที่สุดผมอยู่ที่นี่อเมริกาได้ไตเติ้ลเป็น Artist หรือตำแหน่งเต็มคือ Visual Artist (ทัศนศิลป์) สังคมและวงการศิลปะของอเมริกันถือว่าเป็นตำแหน่งสูงสุด ไม่มีใครจะสูงกว่านี้ ไม่มีใครเป็นได้ทุกคน ชาวอเมริกันเป็นคนซื่อ ๆ ยอมรับความจริงที่เป็นจริง นับถือบุคคลที่ได้รับพรสวรรค์ทางศิลปะ ที่ยุโรปไม่มีใครนิยมเรียกศิลปินในไตเติ้ล Artist แต่อย่างใดกลับใช้ไตเติ้ล Painter และถือว่าเป็นตำแหน่งทางศิลปินที่สูงสุด ไม่ว่าจะเป็นพิคาสโซ หรือศิลปินใดๆ ต้องใช้คำนำหน้าดังกล่าวถ้วนทั่วกันทุกคน

                ผมได้ไปอยู่ที่ Paris ได้รับตำแหน่งเป็นภาษาฝรั่งเศสเป็น Peintre แค่นั้น ทั้ง ๆ ที่มีรางวัลเป็นสมาชิกศิลปินแห่งชาติของฝรั่งเศสก็ไม่มีใครใช้เรียกแต่อย่างใด ในปัจจุบันเมื่อปลายปีที่แล้ว พบว่าชาวปารีสบางคนชอบใช้ Artiste นำหน้าเป็นไตเติ้ลที่เพิ่งเริ่มใช้ ที่นี่อเมริกาการใช้คำนำหน้าไม่มีใครนิยมใช้กลับใช้เรียกชื่อเฉย ๆ ในความรู้สึกลึก ๆ ของชาวอเมริกันถ้านับถือใครแล้วแค่เรียกชื่อลอย ๆ ถือว่าดีแล้ว และมีความสนิทสนมกันมากเป็นพิเศษ

                ชาวอเมริกันถูกสั่งสอนสืบทอดกันมาเป็นมรดก Heritage ให้เคารพในหน้าที่การงานของแต่ละคนมากกว่าบุคคลผู้ทำหน้าที่ ซึ่งต้องรับใช้บริการให้เรา เพราะฉะนั้นการใฝ่ฝันของชาวอเมริกันจึงแตกต่างกว่าสังคมที่อื่นๆ ถ้าใครคิดให้ดีจะมองเห็นภาพชาวอเมริกันที่เสมอภาคไปเสียทุกอย่าง ในฐานะเป็น Artist อยู่ที่นี่ ผมได้รับอิทธิพลทางสังคมไปด้วย ซึ่งผมมีความสุขเป็นอย่างมากที่ชาวอเมริกันชอบตัดสิ่งไม่จำเป็นแห่งชีวิตออกไป เหลือแต่บุคคลธรรมดาเหมือนกันหมด ในปัจจุบันผมได้รับมอบหมายให้เป็นศิลปินผู้นำศิลปินอเมริกันกลุ่มหนึ่ง (22 คน) ฐานะของผมแค่เป็นผู้ชี้ช่องทางทางศิลปะให้กลุ่มในฐานะผู้นำ ซึ่งผมต้องทำตามหน้าที่ไม่มีอะไรพิเศษกว่านี้ ไม่รู้นะ ผมชอบอเมริกันตรงนี้มาก เพราะผมยังเป็นผมอยู่อย่างเดิม คือเป็นบุคคลธรรมดาเท่านั้นเอง

                Artist เป็นคำศักดิ์สิทธิ์ในชีวิตของศิลปินกว่าจะเป็นได้กว่าจะมีคนเรียกมันไม่ใช่ของง่าย ๆ นะครับ โดยเฉพาะในฐานะศิลปินอย่างผมที่อยู่นอกประเทศบ้านเกิดเมืองนอน ปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ มันมากมายกว่าจะผ่านพ้นไปได้เป็น Artist