Get Adobe Flash player

กาลเวลา และศิลปะ (สารคดีชุดอาร์ตอินอเมริกา และยุโรป) โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

 

ปารีส เมืองหลวงศิลปะของโลก

PARIS  WORLD  CAPITAL  OF  ART”

                ผมเกิดมาเพื่อศิลปะ เริ่มเรียนศิลปะตั้งแต่วัยรุ่นจนจบการศึกษาทางศิลปะสูงสุดในสมัยนั้น ที่ไทยและยุโรปเคยประกอบอาชีพทางศิลปะตั้งแต่อยู่เมืองไทย และเคยมีชื่อเสียงอยู่ในวงการศิลปะที่นั่น พอมาอยู่อเมริกา และยุโรปหลายสิบปีจนกลายเป็น American Artist และ Europe Artist ไปโดยปริยาย ชื่อเสียงที่เคยมีที่บ้านเกิดวงการศิลปะลืมเลือนผมหมดสิ้น ผมไม่เคย Upset อะไรเลย ได้เรียนรู้การกลั่นแกล้ง แทงข้างหลัง และกีดกันจากสังคมศิลปะมันเป็นยังไง พอมาอยู่ที่นี่มีแต่ความสุขใจ เพราะว่าที่อเมริกา และยุโรป อะไรจะต้องโชว์ฝีมือทางศิลปะจึงจะได้ ไม่ต้องมีพรรคพวกอะไร เพราะฉะนั้นได้อะไรที่นี้จึงน่าภูมิใจแห่งชีวิตถึงขั้นนั้น ถ้าจะคิดให้ลึก ๆ สักหน่อยจะเห็นความจริง และเกิดความภูมิใจส่วนตัวได้ทุกคน

                กรุงปารีส เป็นเมืองหลวงทางศิลปะของโลกมีพลเมืองประมาณสองล้าน เมืองแบ่งออกเป็นสองฝั่งเรียกว่า กรุงปารีสฝั่งซ้าย และกรุงปารีสฝั่งขวา แบ่งเขตไว้ 20 เขต เมื่อผมอยู่ที่ปารีสมีอาร์ตสติวดิโออยู่ที่ฝั่งซ้ายที่เขต 14 เขตนี้ เป็นเขตที่คนร่ำรวยอาศัยอยู่เหมือนเมืองเบอเวอร์รี่ฮิลส์ของแอลเอยังไงอย่างนั้น ชาวปารีสรักศิลปะเป็นชีวิตจิตใจของพวกเขา เวลาผมเดินถือภาพเขียนยังมีคนมาขอดู และชื่นชมในอาชีพทางศิลปินด้านวิช่วลอาร์ต การที่มีพลเมืองรักศิลปะมากเป็นอันดับหนึ่งของเมือง ชาวโลกจึงขนานนามกรุงปารีสให้เป็น เมืองหลวงศิลปะ เวลาผมไปอยู่ที่นั่นไม่ว่าจะไปแสดงภาพเขียนร่วมกับศิลปินแห่งชาติฝรั่งเศส หรือตามอาร์ตมิวเซี่ยมอื่น ๆ จะเกิดความรู้สึกว่าได้อาศัยอยู่ที่เมืองหลวงศิลปะ

ความรู้สึกเกิดขึ้นเพราะผู้คนรอบข้างมีความยกย่องศิลปะไว้เหนือสังคม ศิลปินที่ทำงานศิลปะอยู่ที่นั่นจึงได้รับการเคารพนับถือโดยปริยายจะทำอะไรเกี่ยวกับศิลปะ ถ้ามีฝีมือดีกว่าจะได้รับการอนุมัติอย่างถูกต้อง ไม่มีระบบพรรคพวกใครพรรคพวกมัน อยู่ในระบบ ใครมีฝีมือดีกว่าอะไรทำนองนั้น ด้วยเหตุนี้ ศิลปินสาขาต่าง ๆ ที่กรุงปารีสจึงมีการแข่งขันการทำงานศิลปะอย่างมีมาตราฐาน วงการศิลปะของโลกต้องยอมรับความจริง ศิลปินแห่งปารีสสร้างผลงานภาพเขียน ภาพปั้น ฯลฯ อยู่ในระดับโลกศิลปะ เราจะไปเกี่ยงเขาไม่ได้ เพราะเป็นความจริงมาตั้งแต่หลายศตวรรษที่ผ่านไปมาแล้ว เป็นเครื่องยืนยันความจริง

                ทำไมผลจึงพยายามเขียนเรื่องแบบนี้อยู่ในคอลัมน์ศิลปะของผมบ่อย ๆ ก็ไม่มีอะไรนอกจากหวังไว้ว่า ความจริงทางการสร้างงานศิลปะจนศิลปินได้รับรางวัลสำคัญ ได้รับรางวัลเพราะฝีมือ ไม่มีระบบอื่น ๆ มาอนุมัติให้ได้ พิสูจน์ได้เมื่อผมส่งงานจิตรกรรม ชื่อ “แม่และลูก” เป็นภาพสีน้ำมันเข้าแสดงภาพเขียนที่ Louvre Art Museum ได้รับการอนุมัติโดยผมไม่รู้จักใคร่เลยที่นั่น แสดงว่า ผลงานชิ้นนี้ของผมชนะขาดลอยจากคณะกรรมการตัดสินแห่งชาติฝรั่งเศส จริงไหมครับ?

                ผมจึงภูมิใจในวิถีชีวิตทางศิลปะของผมอย่างยิ่ง และต้องเงียบเอาไว้กลัวในสิ่งที่ผมเอ่ยไว้ข้างต้นเรื่องฉบับนี้ ความจริงผมไม่เคยคิดจะคิดเขียนเรื่องศิลปะให้มี Negatively แต่อย่างใด อยากจะเขียนให้มีแต่ Positively เท่านั้น แต่ว่าภายในจิตใจของผมอยากเห็นความเจริญทางศิลปะที่สมควรจะเป็นไปตามธรรมชาติ อย่างโลกศิลปะทั่วโลกเขาทำงาน ส่วนมากถ้าไม่ศึกษาไม่รู้ครับ และศิลปะเป็นเรื่องละเอียดอ่อนต้องมีจิตใจเปิดกว้าง และรักศิลปะจริงๆ

                ปารีสเป็นเมืองที่ชาวโลกกล่าวชมเชยไว้หลายแง่มุมในฐานะที่เคยไปอยู่ และได้แสดงภาพเขียนอยู่บ่อย ๆ มีความประทับใจเรื่องการยกย่องศิลปะของชาวปารีส นอกจากนั้นยังมีเรื่องแฟชั่น อาหาร และวรรณคดี ฯลฯ แทรกอยู่ในวิถีชีวิตชาวปารีส

                PARIS, IT STANDS AS SYMBOL OF ALL THE FINE THINGS THAT HUMAN CIVILIZATION CAN OFFER.