Get Adobe Flash player

“ที่นี่แอลเอ” ศิลปะในอเมริกา โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ผมเป็นคนแปดริ้วโดยกำเนิด เมื่อไม่นานมักผมมีโอกาสรู้จักคนแปดริ้วคนหนึ่ง เธอคือ คุณครูแอ๊ต เก่งทางการสอนภาษาไทย ผมเองถนัดการสอนศิลปะ เราทั้งสองสอนอยู่ที่โรงเรียนวัดไทยลอสแองเจลิส เผอิญสอนที่ห้องเดียวกัน พอเธอสอนภาษาไทยเสร็จผมจะเข้าไปสอนศิลปะต่ออย่างนี้เป็นประจำทุก ๆ เสาร์ และอาทิตย์ วันหนึ่งเธอเอานิตยสาร “ที่นี่ 8 ริ้ว” มาให้ผมอ่าน เพราะเห็นว่าเป็นคนแปดริ้วด้วยกัน ผมอ่านแล้วติดใจในเนื้อหาที่มีความรู้ว่าบ้านเกิดเมืองนอนของผมมีเรื่องราวที่ผมไม่รู้อีกเยอะแยะ ผมต้องขอขอบใจเธอมา ณ โอกาสนี้ด้วย

 

                ที่นี่แอลเอ จะเป็นเรื่องศิลปะ และอาจแทรกวัฒนธรรมนานาชาติเอาไว้บ้างเป็นบางครั้งบางคราว ผมเขียนแบบจากประสบการณ์ส่วนตัวอีกเช่นเคย มีประสบการณ์ทางศิลปวัฒนธรรมมาอย่างไรจะเขียนออกไปตามความจริง คงจะไม่เสริมแต่งสำนวนโวหารแต่อย่างใด คงจะเขียนแบบส่งเสริมศิลปะและวัฒนธรรมในชีวิตประจำวันของชุมชนได้อ่านเรื่องอื่น ๆ เสียบ้างก็เท่านั้นเอง ผมไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่เบื้องหลัง บางครั้งเขียนเรื่องส่วนตัวที่เกี่ยวกับศิลปะออกไปไม่ใช่จะอยากโอ้อวดใคร ๆ แต่มันเกี่ยวข้องกับชีวิตของผมก็เลยเขียนได้ถนัดกว่าไปค้นคว้าแล้วนำมาเขียนหรือลอกเขามา ผมไม่ทำครับ เพราะว่ามีเหตุผลอยู่ข้อเดียวคือ เขียนแล้วไม่เกิดความสนุกใจเท่าเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (จริง)

                ผมเกิดที่เมืองไทยเติบโตขึ้นมามีจิตใจรักศิลปะคุณพ่อของผมรู้ดีจึงสนับสนุนผมให้เรียนศิลปะเถอะคงจะประสบความสำเร็จ ท่านล่วงรู้เนื่องจากท่านมีอาชีพเป็นครูมีประสบการณ์และสามารถมองดูเด็กมีความสามารถทางไหนหรือมีแววหรือไม่? ผมจึงโชคดีที่มีบิดาที่เข้าใจธรรมชาติของเด็ก ไม่ขัดขวางให้เด็กไปเรียนในวิชาอื่น ๆ ที่เด็กไม่ชอบ!ผมเป็นเด็กของคุณพ่อผู้มองดูลูกมีแววทางไหน ผมจึงมีความสำเร็จสนมความตั้งใจของบิดาผู้ทั้งสอน และผู้ให้กำเนิดแก่ผม นี่ไม่ใช่อาร์ตในแอลเอแต่เป็นประวัติสั้น ๆ ส่วนตัวของผม แสดงให้เห็นว่าผมเป็นผู้รักศิลปะมาตั้งแต่เด็ก ๆ ซึ่งการเขียนเรื่องศิลปะของผมทั้งในอดีตและปัจจุบัน จึงเป็นเรื่องที่ผมเขียนขึ้นด้วยความรักศิลปะ ไม่ใช่เพื่อโปรโมทตัวเอง โปรดเข้าใจไว้ตามที่ผมเพิ่งบอกท่าน

                ในสัปดาห์นี้เอง หลายคนที่อ่านเรื่องศิลปะของผมอยู่เป็นประจำย่อมรู้จักเมืองแอลเอดีในแง่เศรษฐกิจ และการอพยพมาตั้งถิ่นฐานใหม่เพื่อการประกอบอาชีพต่าง ๆ ให้ดีขึ้น น้อยคนนักที่จะมาทำมาหากินด้วยอาชีพศิลปะ แต่ผมอยู่ที่นี่แอลเอ ยึดอาชีพเป็นศิลปิน และสอนศิลปะเป็นหลัก และสามารถอยู่ได้ตามประสาอาชีพศิลปิน และผู้สอนศิลปะ กาลเวลาผ่านไปทุกวี่ทุกวันมันมีค่าแก่ผมเป็นอย่างยิ่งที่ได้ประสบการณ์ทางศิลปะให้แก่ตัวเอง การผจญชีวิตทางศิลปะที่นี่แอลเอ ไม่ใช่ของง่าย ๆ  ไม่เหมือนอยู่เมืองไทยที่มีคนสนับสนุนชาติเดียวกัน ที่นี่ต้องเสาะแสวง และดิ้นรนต่อสู้กับศิลปินเจ้าของถิ่น (อเมริกัน) ถ้าเป็นอาชีพทางกีฬาผมต้องเอาชนะน๊อคเจ้าของถิ่นให้ได้เสียก่อนจึงจะเข้าสู่ถิ่นศิลปะ หรือสุภาษิตไทยกล่าวว่า “ต้องข้ามศพกูก่อน” ถึงจะไปได้ อะไรจะปานนั้น

                ผมคิดขึ้นมาครั้งไรยังคิดไม่ออกว่า ผมมีอาชีพนี้อยู่ที่นี่แอลเอได้อย่างไร?

                แต่ว่าความลับไม่มีในโลกครับ อยู่ด้วยฝีมือทางศิลปะต้องดีอยู่เสมอ อย่างน้อยต้องเท่ากัน ถ้าด้อยกว่า ขอโทษทีนะครับ ตกรอบตั้งแต่ยกแรกนั่นแหละ ในอดีตผมเคยเขียนภาพสดแข่งขันกับศิลปินเจ้าของถิ่นประมาณ 400 คน ผมชนะได้แกรนด์ไพรซ์  (Grand Prize) เหนือศิลปินอเมริกันระดับท้องถิ่นอย่างขาดลอยโดยการตัดสินจากการโวตของประชาชนคนดูครับ            ในวันนั้นนะครับผมคว้ารางวัลได้ถึง 7 รางวัล จากภาพเขียนภาพเดียว นี่คือการเริ่มต้นทำงานศิลปะที่นี่แอลเอของผม

ซึ่งเรื่องข้างต้นไม่ใช่เรื่องกุขึ้นมาเขียน แต่เป็นเรื่องจริงมีหลักฐานทั้งการสัมภาษณ์ทางหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น และภาพถ่ายต่าง ๆ ผมยังเก็บไว้เป็นที่ระลึกมาตราบเท่าทุกวันนี้ แต่ผมไม่ชอบอวดใครประเดี๋ยวไม่มีใครเชื่อ ผมพูดเล่นนะครับ จริง ๆ แล้วมีลูกศิษย์ชาวอเมริกันที่มาเรียนบางคนนะครับ ชอบมาไต่ถามความสามารถก่อนที่จะฝากตัวเข้ามาเรียนกับผม ผมต้องโชว์ความสามารถแบบชาวอเมริกัน อีโก้ เหมือนกัน

                เพราะว่าชาวอเมริกันเขามีวัฒนธรรมอย่างนั้น จะมาเก็บอมภูมิไว้ไม่ได้ แต่สำหรับวัฒนธรรมของเรากลับไปเชื่อ ปริญญา สำคัญ ๆ แทน ไม่ชอบมองดูความสามารถ จะทำให้การเรียนศิลปะไม่ได้ผล ชาวอเมริกัน และชาวยุโรปฉลาดไม่ยอมเสียเงินโดยไม่ได้วิชาใด ๆ

                ที่นี่แอลเอมีอาร์ตแกลเลอรี่เยอะแยะนับได้เป็นหมื่น ๆ แห่ง มีอาร์ตมิวเซี่ยมสำคัญ ๆ และร่ำรวยที่สุดในโลกคือ Getty Center ยังไงเล่าครับ มิวเซี่ยมแห่งนี้สามารถจะซื้อภาพศิลปะทุกชนิดทุกราคาได้โดยไม่ต้องคิดถึงงบประมาณ เพราะมีเงินงบประมาณล้นเหลืออย่างน่าภูมิใจที่เรามาอยู่ที่นี่ ที่มีอาร์ตมิวเซี่ยมร่ำรวยสามารถซื้อผลงานศิลปะและสร้างอาร์ตมิวเซี่ยมที่ราคาแสนจะแพงให้เราได้ดูเป็นศรีสง่าแก่ชาวแอลเอ รวมทั้งตัวเราเองอีกด้วย และนี่ก็คือที่นี่แอลเอเท่านั้น Only LA! (ยิ้ม)

                แอลเอเป็นเมืองที่มีศิลปะรวมกันอยู่ทุกระดับทั้งศิลปิน และอาร์ตมิวเซี่ยม เป็นเมืองทองที่ใครอยากจะมาขุดเอาทองได้ทุกคน ถ้ามีความรู้ความสามารถที่จะทำได้ แต่ว่ากาลเวลาและความอดทนจะมีทุกคนหรือไม่ คือคำตอบ แต่ว่าความพยายามอยู่ที่ไหนความสำคัญอยู่ที่นั่น นี่ซิแน่นอนที่สุดครับ