Get Adobe Flash player

ปารีส เมืองหลวงแห่งศิลปะ โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

               เมืองหลวงหมายความว่าเป็นเมืองศูนย์กลางของประเทศ และโลก การที่กรุงปารีสมีฉายาว่าเป็นเมืองหลวงแห่งศิลปะ เพราะว่าวงการศิลปะแห่งโลกต่างมุ่งหน้าไปใช้ และมีกิจกรรมทางศิลปะที่กรุงปารีสอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ศิลปะตะวันตกเพิ่งกำเนิด ต่อมามีภาพเขียนโมนาลิซ่าอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะลูฟว์ Louvre ซึ่งวงการศิลปะถือว่าเป็นอาร์ตมิวเซี่ยมที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลกศิลปะทั้งในอดีต และปัจจุบัน ยังไม่มีอาร์ตมิวเซี่ยมแห่งไหนลบสถิตินี้ได้ เพราะว่าภาพเขียนโมนาลิซ่ามีชื่อเสียงที่สุดในโลกนั่นเอง รวมทั้งศิลปะวัตถุที่อยู่ที่นั่นมีมากกว่าแสนชิ้นขนาดนั้นเลยแหละครับ

               เมื่อผมได้รับการอนุมัติให้เข้าร่วมแสดงนิทรรศการภาพเขียนที่ลูฟว์ได้ เมื่อปี ค.ศ. 2009 นับเป็นศิลปินไทยคนแรก และคนเดียวที่ได้โอกาสเข้าแสดงภาพเขียนร่วมกับศิลปินระดับโลก ผมสังเกตุวงการศิลปะไทยรู้สึกเฉย ๆ ไม่มีการตื่นเต้นแต่อย่างใด นอกจากผมคนเดียวที่มีความรู้สึกที่เกิดมาเป็นศิลปินอาชีพได้โอกาสเช่นนี้มันยากมากทีเดียว ที่เมืองไทยในอดีตยุคแรก ผมและเพื่อนศิลปินไทยรุ่นนั้นเป็นผู้ริเริ่ม กลุ่มศิลปินไทยร่วมสมัยของประเทศไทย เรื่องนี้ไม่มีใครเอ่ยถึงคล้าย ๆ เป็นเรื่องคุณเองที่ทำได้ก็ทำไป

สังคมไทยเป็นสังคมแปลกชอบนับถือสิ่งต่าง ๆ ไม่เหมือนนานาประเทศไม่มีการบันทึกความจริง อย่างกลุ่มอิมเพรสชั่นนิสของฝรั่งเศสและเยอรมัน ประวัติศาสตร์ศิลป์มันมีความสำคัญสามารถบอกคนรุ่นใหม่ ๆ ให้รู้จักว่าใครเป็นใคร ซึ่งไม่น่าจะต้องปกปิดไว้ทำไมว่ากันไปตามความจริงที่เกิดขึ้น มันก็เท่านั้นเอง และยังแถมเปิดโอกาสให้วงการศิลปะไทยรุ่นใหม่รู้จักเปรียบเทียบว่า เก่ากับใหม่ มันดีอย่างไรตรงไหน ถ้าทำได้วงการศิลปะจะเจริญเท่านานาชาติอื่น ๆ ความสามัคคีคือพลัง การเก่งคนเดียวก็ดีอยู่หรอกครับ แต่มันไม่ได้ผลแก่ส่วนรวมแต่อย่างใดเลย

ทุกวันนี้ผมทำงานศิลปะร่วมกับศิลปินอเมริกัน และยุโรปเพื่อแสดงให้เห็นความสามารถของศิลปินไทยก็ได้ผลดีขึ้นตามลำดับ แต่ถึงแม้จะทำดียังไงก็ไม่มีใครรู้ มันก็ลำบากเหมือนไม่ได้ผลอะไรเลย ในสายตาของคนที่นับถือเรื่องเกียรติยศชื่อเสียง โดยเชื่อตามคนที่มีชื่อเสียงเอาไว้ก่อน ส่วนคนอื่น ๆ ที่ทำดีเยอะแยะไปหมดไม่ยักคิดถึง ผมสังเกตและมองเห็นได้ชัดเจน เพราะว่าผมเฝ้าดูมาจนอายุป่านนี้แล้ว รู้จริง ใครอยากจะไต่ถามยกหูโทรศัพท์โทรถึงผมได้เลย ที่ 310-650-1531 ผมสามารถตอบสิ่งต่าง ๆ ที่ผมเขียนขึ้นตามความจริงให้ได้ทั้งแง่การศึกษา และประวัติศาสตร์ที่สมควรจะเป็นไปตามนั้น ที่เขียนขึ้นมาเพราะว่าอยากจะให้วงการศิลปะอยู่ในหัวใจของชาวไทยอย่างถูกต้องว่าอะไรเป็นอะไร ศิลปินที่มีประสบการณ์อย่างผมยังมีอีกมากที่รู้ดี และอาศัยความเงียบปล่อยให้มันเจริญไปตามธรรมชาติ แต่บางครั้งมันต้องมีความจริงเอาไว้บ้างจะได้เกิดการศึกษาขึ้น และมีความสุขใจอีกต่างหาก

               ปารีสเมืองหลวงศิลปะในแง่ประสบการณ์ส่วนตัวของผมยังมีเขียนต่อไปเรื่อย ๆ และในฐานะที่มีอาร์ตสติวดิโออยู่ที่ปารีส ผมมีเรื่องศิลปะติดดินไม่ใช่ราคาคุย และแค่ถ่ายรูปเท่านั้น ผมอยากเขียนเพื่อวงการศิลปะของไทยที่สมควรจะเป็นเท่านั้นครับ เรื่องอื่นไม่ขอเกี่ยวข้องใด ๆ ทั้งสิ้น