Get Adobe Flash player

ศิลปินอเมริกัน

Font Size:

จริงๆ แล้วเราไม่มีศิลปินอเมริกันแท้สักคนเดียว ศิลปินที่นี่อเมริกาล้วนเป็นผู้อพยพมาจากที่อื่นๆ ทั้งสิ้น มันเริ่มมีมาตั้งแต่ก่อตั้งเมืองอเมริกาใหม่ๆ เท่าที่ผมจำได้มีศิลปิน วินสโลว์ โฮมเมอร์ (Winslow Homer) เป็นศิลปินคนแรกๆ ที่ทำงานเป็นศิลปินอยู่ที่นี่อเมริกา เมื่อผมศึกษาผลงานศิลปะของเขาผมพบคำพูดของเขาและเกิดความประทับใจมาตั้งแต่เป็นนักเรียนศิลปะวินสโลว์กล่าวว่า “ใครที่อยากจะเป็นศิลปินที่แท้จริงแล้วล่ะก็อย่าไปดูผลงานศิลปะของศิลปินอื่นทีเดียวนะ” ผลงาน “สายลวดแห่งชีวิต” (The Life Line) ผมเกิดความประทับใจในผลงานที่เกี่ยวกับชีวิตชายทะเลด้านตะวันออกของอเมริกามากเพราะว่าจะศิลปินคนไหนบ้างจะเขียนภาพความเป็นความตายของทะเล เราดูภาพเขียนแล้วชีวิตคนอเมริกันยุคเริ่มต้นไม่ใช่จะสบายอย่างปัจจุบันนะครับ

ผมเองกลายเป็นศิลปินในอเมรกันด้านวิช่วลอาร์ต และผู้สอนศิลปะแก่ชาวอเมริกันไปโดยปริยาย ถามว่าทำไมผมต้องไปสอนคนอเมริกันให้เป็นศิลปิน หลายคนคงมีคำถามนานาแก่ผม ก็ไม่มีอะไรในกอไผ่ตามที่ผมชอบพูดลอยๆ เล่น ผมสอนได้เพราะว่าชาวอเมริกันยอมรับ ผลการสอนศิลปะและผลงานจิตรกรรมของผมอย่างกว้างขวางเป็นตามลำดับที่มาอาศัยอยู่ที่นี่ ผมมาอยู่ใหม่ๆ สังคมคงมองผมแบบมาแบกจ๊อบแน่ๆ เลย แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่สักอย่าง คนที่ไม่รู้จริงคงเดาๆ กันอุตลุดซึ่งแน่ละครับคงไม่เอาในทางดีเลิศแน่ๆ เหมือนกันแต่ผมเองเป็นคนชอบผจญภัย ซื่อสัตย์อยู่ในสันดาน เห็นใครนับถือเขาอย่างจริงใจก้มหน้าก้มตาทำงานศิลปะไปเรื่อยๆ จนชาวอเมริกันผู้รักศิลปะยอมรับให้เป็นครูสอนศิลปะแก่พวกเขา

และในปัจจุบันชาวอเมริกันคิดว่าผมเป็นครูสอนศิลปะชาวอเมริกันคนหนึ่งไปแล้ว มันน่าคิดสำหรับคนคิดมากและไม่มั่นใจตนเอง สำหรับผมแล้วมันอยู่ที่ความรู้ความสามารถและความถนัดมากกว่า ถ้าเรามีความถนัดสูงแล้วย่อมสามารถสอนคนอื่นๆได้ทั้งนั้น ไม่ใช่ผมคนเดียว แต่ที่นี่อเมริกาผู้สอนศิลปะหรือศิลปินอาชีพก็ตามต้องมีความรู้ ภาษาอังกฤษ-อเมริกัน ดีขั้นสอนนักเรียนได้ ไม่ใช่งูๆ ปลาๆ ลูกศิษย์จะหนีหมด ไม่สมควรอย่างยิ่ง ส่วนเคล็ดลับของภาษาต่างๆจะไม่ยากเลยถ้าเราอาศัยอยู่ในประเทศนั้น ปัจจุบันผมได้ภาษาไทย (ภาษาเกิด) ต่อมาภาษาอังกฤษ (ภาษาที่สอง) และปัจจุบันกำลังได้ภาษาที่สามในภาษาฝรั่งเศสและเยอรมันตามมาติดๆ อะไรรึครับที่ทำให้ผมต้องรู้หลายภาษาก็ไม่มีอะไรในกอไผ่คือ “ความจำเป็นในการดำรงชีวิตทางศิลปะ” ถ้าเราไม่รู้ภาษาท้องถิ่นแล้วเราจะทำมาหากินอยู่ได้อย่างไร ทุกวันนี้ผมขึ้นๆ ล่องอเมริกาและยุโรปอยู่บ่อยๆ มากเพื่อไปแสดงภาพเขียน, ไปสอนศิลปะและไปบรรยายพิเศษแก่สมาคมศิลปะต่างๆ ที่อยากรู้ว่าชาวเอเชียกับศิลปะตะวันตกมันเป็นอย่างไร เวลาผมบรรยายผมใช้ตามประสบการณ์ส่วนตัวเองได้สบายคนชอบฟังไม่ยอมเลิก ท่านลองคิดดูซิว่าผมได้รับอนุมัติให้ได้แสดงภาพเขียนที่พิพิธภัณฑ์ศิลป์ ลูฟว์ (Louvre Museum) ทุกคนอยากรู้มาว่าผมทำได้ยังไง เวลาผมไปบรรยายผมต้องนำเอา Louvre Catalog ติดตัวไปเรื่อยๆ กลัวคนไม่เชื่อผมเพราะว่าเราเป็นชาวเอเชีย มันลำบากที่จะอธิบายให้คนเชื่อเพราะว่ามันไม่มีมาก่อน ในเมื่อผมเป็นผู้บุกเบิกจึงเหนื่อยในการตอบคำถาม

ปัจจุบันผมมีฐานะเป็นศิลปินอเมริกันเต็มตัว มีฉายาเกิดเมืองไทยได้รับรางวัลเป็นศิลปินแห่งแคลิฟอร์เนีย และเป็นศิลปินรางวัล Asia Alive เป็นศิลปินคนไทยคนแรกที่เป็นสมาชิกหอศิลป์แห่งชาติฝรั่งเศส แห่งกรุงปารีส ที่คนสนใจอยากดูงานศิลปะของผม ยินดีครับ