Get Adobe Flash player

ศิลปิน และความสำเร็จ โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

Artist & Sucessful

                ในที่นี้ผมไม่ได้หมายถึงใคร ๆ แม้แต่ตัวของผมเองก็ไม่ใช่ แต่เอามาจากการศึกษาค้นคว้าชีวประวัติของศิลปินเอกทั่วไป ในบางคนที่ผมชื่นชมในผลงานของเขา และมีความรู้สึกเคารพนับถืออยู่ภายในจิตใจ ถึงแม้จะไม่รู้จักกันเลย ผมเป็นคนนับถือศิลปินทุกคนในฐานะเป็นศิลปินด้วยกัน เราอยู่ในโลกศิลปะเดียวกัน ใครประสบความสำเร็จผมก็จะดีใจ เพราะว่าได้เป็นตัวอย่าง และได้แง่คิดว่าศิลปินทำได้ ผมเคยศึกษาชีวิตศิลปินเอกหลายคนที่ยุโรป พบว่าแต่ละคนมีอุปสรรคทั้งนั้น แต่ส่วนตัวแล้วมีจิตใจดีทุกคน ผมจะยึดอุดมคติอยู่ได้เพราะผลงานศิลปะของตนเอง และอยู่ชั่วนิรันดร์ เด่นดังเพราะสมัครพรรคพวกผมไม่เอา และเพราะไม่เคยมีใครเป็นพรรคพวกผม ผมมีความสุขสบายใจดีอาศัยอดทนค่อย ๆ ทำไปได้ดีเพราะผลงานของตนเอง อาทิเช่น ผลงาน “Kissing” ได้แสดงที่อาร์ตมิวเซี่ยมระดับโลก Grand Palais Art Museum แห่งกรุงปารีส เมื่อปี ค.ศ. 2009 เป็นต้น

 

                เมื่อมีเวลาว่างผมชอบอ่านเรื่องของศิลปินที่มีอาชีพเดียวกันดูซิว่าพวกเขาอยู่ได้อย่างไร แล้วนำมาเป็นแง่คิดแห่งชีวิต ซึ่งชีวิตศิลปิน Full Time แต่ละคนมันทำยากมากสุด แต่ว่าบัดนี้ผมทำได้แล้ว ผมยังมีสิ่งพิเศษเกิดติดตัวมาคือ การสอนศิลปะแก่ชาวต่างชาติ โดยเฉพาะชาวอเมริกันจนผมได้รับรางวัลสอนศิลปะดีเด่นของหอการค้าอเมริกันแห่งนิวยอร์ค เมืองเวนิชย่านที่อาร์ตสติวดิโอที่ผมสอนศิลปะตั้งอยู่ ผมเป็นศิลปินไทยที่มีอาชีพท้าทายอาชีพหนึ่งเรื่องศิลปะมันไม่ใช่ของง่าย ๆ มีการแข่งขันสูงมากในอมริกา ใครไม่ดีอยู่ไม่ได้ ผมทำงานศิลปะจนชาวอเมริกันยอมรับ ลองอ่านส่วนหนึ่งของชาวอเมริกันที่ชมผมมาดังนี้

                “My mother purchased one of your paintings.  It is signed with your name.  She loved your painting and it gave her great happiness!!  ลงชื่อ C. Knox

จิตใจของผมคิดอยู่เสมอว่าเป็นศิลปินย่อมทำได้อย่างศิลปินชาติอื่น ๆ ในอดีตผมทำงานศิลปะสาขาจิตรกรรม (Painting) ของผมมาเป็นยุคแรกของเมืองไทย ได้เผยแพร่ชื่อเสียงให้ประเทศไทยมาตลอดแบบปิดทองหลังพระ ท่านผู้อ่านคงจะเข้าใจว่าผมหมายถึงอะไร ไม่ใช่จะโทษใคร ต้องโทษตัวเองที่ไม่ชอบการโปรโมททำไปเงียบ ๆ ก็เลยเงียบหายไปเลย และผมไม่ค่อยมีสมัครพรรคพวก มีเหมือนกันเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ระดับสูง ๆ ก็ไม่อยากไปขอความช่วยเหลือ มันก็เลยตามเลยมาทุกวันนี้อาศัยชาวอเมริกัน และชาวยุโรป มองผลงานภาพเขียนของผมเข้าขั้น ได้รับอนุมัติเข้าแสดงที่อาร์ตมิวเซี่ยมระดับโลกได้สำเร็จ โดยผมไม่รู้จักใครเลยสักคน อาศัยโชว์งานภาพเขียนให้เขาตัดสินเอาเอง พิสูจน์ได้ที่ Catalog ของอาร์ตมิวเซี่ยม Grand Palais แห่งกรุงปารีส ซึ่งมีศิลปิน Monet เคยแสดงมาก่อนในอดีต เน้นถึงความสำคัญว่าเป็นอาร์ตมิวเซี่ยมระดับสำคัญของโลกศิลปะ เขียนขึ้นจากความจริงไม่ใช่ยกเมฆใด ๆ

ผมมาคิดอีกทีด้วยใจศิลปิน ผมเลยมีแต่ความสุขได้บรรลุชื่อเสียงเกียรติยศได้มาแล้ว มันจะแตกดับไป ส่วนงานศิลปะของผมมันจะอยู่ถาวรเป็นนิรันดร์ ถ้างานไม่ดีแล้วใครจะยกย่อง เขายกย่องคนศิลปะ (ภาพเขียน) ของผมดีใจกว่ามายกย่องตัวผมเอง ผมจึงอยู่อย่างมีความสุข แต่ที่คิดถึงอยู่บ่อย ๆ ก็คือ การสนับสนุนจุนเจือให้ศิลปินอยู่รอด ผมสมควรจะได้รับบ้าง ทางอเมริกาผมได้รับเป็นรางวัลอยู่บ้าง แต่ไม่ได้เป็นประจำ ในมลรัฐ แคลิฟอร์เนีย ผมเคยได้รับทุนรางวัลศิลปะอยู่ 3 ปี 1999-2001 เป็นทุนของรัฐฯ สำหรับช่วยเหลือศิลปินดีเด่นมีผลงานดีให้มีศรีสง่าแก่มลรัฐฯ ชื่อและรางวัลอยู่ในหนังสือของรัฐฯ รวมกับศิลปินแห่งแคลิฟอร์เนียอื่น ๆ อีก 29 คน

การทำงานศิลปะของผมต้องทำงานให้ดีที่สุดทุกชิ้น ถ้าไม่ดีไม่ได้ รวมทั้งการสอนศิลปะด้วย จะต้องสอนศิลปะให้ดีเยี่ยม สอนลูกศิษย์ให้เป็นศิลปินที่ดีกว่าผมสำเร็จไปหลายคน ปัจจุบันมี Brian Reed ผู้กำลังจะเด่นดังขึ้นมาในรัฐนี้ ผมสอนเขามา 6 ปี จึงสำเร็จ ผมเขียนเน้นไม่ใช่อยากจะคุยถึงตนเอง แต่เน้นส่วนรวมของศิลปินไทยนั้นมีความสามารเท่าเทียมกับชาติอื่น เราทำได้ครับ