Get Adobe Flash player

กรุงปารีสในสายตาศิลปินอย่างผม โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

 

               ฉายาของกรุงปารีสคือ เมืองหลวงของศิลปะ แฟชั่น และอาหาร แต่ความจริงยังมีชื่อทางวรรณคดีอีก ที่เด่นดังไม่แพ้เรื่องศิลปะด้านจิตรกรรมเรื่องต่อไปนี้ ผมเขียนขึ้นจากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยอาศัยอยู่ที่นั่นแบบศิลปินไม่มีสิ่งที่หรูหราใด ๆ มันคือความสุขของแต่ละคน และรสนิยม

               อยู่ที่ปารีสถ้าใครไม่รู้จัก Side Walk Café ถือว่าไม่ได้สัมผัสชีวิตชาวปารีสที่แท้จริง ส่วนมากชาวปารีสรวมทั้งผมเองชอบเดิน เพื่อนสาวฝรั่งเศสบอกผมว่า วิบูลย์ ปารีสไม่มีอะไร มีแต่เดินไปเดินมาไปทำธุรกิจนิดหน่อย พอเหนื่อยหรือไม่เหนื่อยจะต้องหาเรื่องแวะร้านคาเฟ่ แล้วสั่งไวน์มาดื่ม นั่งจับกลุ่มคุยกันก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน นี่คือวิถีชีวิตชาวปารีสดินแดนศิลปะที่ศิลปินทุกคนต่างใฝ่ฝันจะไปดูปารีสให้ได้สักครั้งในชีวิต

               แต่ว่าสำหรับผมไปอยู่ที่นั่น และเรียนศิลปะนานพอที่จะนับได้ว่าเป็นบ้านที่สาม ที่หนึ่งคือบ้านเกิด ที่สองคือเวนิช แคลิฟอร์เนีย ไม่ว่าผมจะไปอยู่ที่ไหน ผมจะมองหาดินแดนศิลปะ จะหาโอกาสไปอยู่ร่วมกับศิลปินด้วยกัน มันอบอุ่นใจยังไงบอกไม่ถูก อาจจะเป็นพรรคพวกเดียวกันโดยปริยาย ถึงแม้จะไม่เคยรู้จักกัน แต่มันไม่แน่นัก สำหรับนิสัยใจคอของศิลปินที่ไม่ใช่ศิลปินที่สมควรจะเป็น อย่ามาเถียงผมไม่ได้ เพราะว่าผมมีประสบการณ์มามาก พบว่าศิลปินมีนิสัยดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่ทุกคน ไม่เห็นแก่ตัวหรือมีจิตใจอิจฉาตาร้อน ยังงี้ไม่ใช่นิสัยศิลปิน แต่บางคนอาจแก้ตัวว่าศิลปินไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ มีอารมณ์เหมือนกัน แต่ว่าศิลปินที่แท้จริงเขามีรสนิยม Taste นี่ซิครับมันเป็นเครื่องวัดกันว่า เป็นผู้มีกิเลสหรือเปล่า ถ้ามีจะไม่ใช่จิตใจศิลปินในสายตาของผม

ศิลปินในสายตาของผมต้องทำงานศิลปะส่วนตัวจนมีผลงานศิลปะดีเด่นขึ้นมา เมื่อมีมากเข้าประชาชนธรรมดาจะยอมรับในความสามารถเอง ไม่ต้องไปดิ้นรนหารางวัลศิลปะมาประดับบารมีอะไร ก็มีคนเคารพนับถือโดยเฉพาะในวงการศิลปะอเมริกัน-ยุโรป มีมากที่สุดครับ ผมเองในปัจจุบันผมอยู่ในอาชีพศิลปินที่สุขกายดีในฐานะมีคนยอมรับผลงานจิตรกรรม และการสอนศิลปะของผม ผลทางอ้อม ผมสร้างภาพพจน์ให้แก่ประเทศไทยอยู่ทุกวี่ทุกวัน บางครั้งผมนั่งคิดทำไปไม่ได้รับอะไร แต่เมื่อมองความจริง คนทำดีไม่ได้ดีมีถมไปก็เลยสุขใจไปตามอัตภาพ อาศัยยังมีคนมองเห็นดั่งที่ผมเขียนไว้ว่าวงการศิลปะที่นี่อเมริกา และยุโรปยังมองเห็น ผมได้รับอนุมัติเข้าแสดงในอาร์ตมิวเซี่ยมระดับสูง ๆ อยู่บ่อย ๆ เป็นเครื่องยืนยัน รวมทั้งมีประวัติศิลปินบันทึกไว้ ไม่ใช่ไม่มี ทั้งนี้ทั้งนั้นในทางส่วนรวมจะส่งภาพพจน์ที่ดีแก่วงการศิลปะไทย ไม่มากก็น้อย นี่คือสิ่งภูมิใจส่วนตัว และเกิดความสุขในฐานะ Giving ไม่ใช่ Taking อย่างเดียวแค่นั้น ก็ถือว่าเป็นศิลปินทั้งจิตใจ และภายนอก การสร้างงานศิลปะอย่างไม่หวังผลใด ๆ นี่คือศิลปินทั่วโลก เขาทำกันลองโปรดศึกษาประวัติศิลปินระดับโลกต่างจะพบความจริงนะครับ

               กรุงปารีสในสายตาศิลปินอย่างผมถือว่าเป็นดินแดนศิลปะถ้าให้ไปโชว์ผลงานศิลปะส่วนตัวที่นั่น จะถูกแรงดึงดูดในขั้นระดับสูงสุด เช่น ศิลปินชาติอื่นๆ ที่ไปรวมกันอยู่ที่ปารีส เพราะฉะนั้นกรุงปารีสคือบ้านสำคัญสูงสุดแห่งชีวิตของผมครับ