Get Adobe Flash player

เมื่อผมสอนศิลปะให้อเมริกันเป็นศิลปิน โดยอ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ผมเป็นผู้สอนศิลปะมายาวนานตั้งแต่อยู่เมืองไทยพอมาอยู่ที่นี่ก็ยังสอนศิลปะอยู่อีก ชีวิตของผมได้มรดกทางการสอนมาจากตระกูลของผม ซึ่งญาติพี่น้องพ่อแม่ของผมเป็นครูสอนอยู่เมืองไทย แม้ในปัจจุบันหลานๆ ก็ยังสืบทอดการสอนในวิชาต่างๆ อยู่ที่เมืองไทย ถ้าจะพูดถึงตัวผมเอง ผมมีความรู้สึกว่าผมมีวิญญาณการสอนโดยไม่ต้องไปเรียนวิชาครู

    ผมสอนศิลปะที่นี่ ผมได้รับรางวัลการสอนศิลปะอย่างมีคุณภาพจากสถาบันธุรกิจ แห่งมลรัฐแคลิฟอร์เนีย เขารู้ได้จากลูกศิษย์ชาวอเมริกันที่มาเรียนศิลปะได้กล่าวขวัญ และยกย่องไว้ในช่วงสามสิบกว่าปีที่สอนพวกเขาให้เป็นศิลปินได้ดี

    ผมเกิดอยู่ในตระกูลครู เรามีความรู้สึกรับผิดชอบต้องสอนลูกศิษย์ให้ดีกว่าครู เป็นพื้นฐานแห่งชีวิตการเป็นครู บิดาผมได้รับรางวัลการเป็นครูที่ดี ผมเห็นขันเงินใบโตที่จารึกชื่อคุณพ่อของผมไว้ตั้งแต่ผมจำความได้ สาเหตุที่ผมสอนศิลปะ (ภาพเขียน) ให้เป็นอเมริกัน ผมสอนได้อย่างไร

    วันหนึ่งที่เมืองมาริน่า เดลเร แคลิฟอร์เนีย ผมกำลังจะหาสถานที่เปิดอารต์สติวดิโอสอนศิลปะ และสร้างผลงานศิลปะส่วนตัว เมื่อผมกำลังเดินขึ้นบันไดจะไปติดต่อเช่าห้องศิลปะชั้นบน ผมหันหลังมาดูเห็นคนอเมริกันตามหลังมาพอดี ผมเอ่ยทักทายตามนิสัยใจดีแบบผม คือทักทายทุกคนอย่างมีไมตรีจิตตามอย่างคุณพ่อของผม คือเกิดมาไม่มีศัตรู ผมทำได้เลยมีลูกศิษย์มาก คนอื่นเป็นศัตรูกับเราช่างเขานั่นคือปัญหาของเขา ถ้าสร้างศัตรูจะเต็มไปด้วยอุปสรรคนานาประการ

    ในปัจจุบันผมอาศัยอยู่ในชุมชนอเมริกัน 100 เปอร์เซนต์ และอยู่ในเขตเหยียดผิวอย่างรุนแรง แต่การเป็นคนดีชนะทั้งปวงมีจริงตามหลักพุทธ ไม่มีใครใดๆ เกิดการไม่เป็นมิตร ผมทั้งสองกับแพ็ทมีนิสัยเหมือนกัน ชนะด้วยมีความจริงใจ แต่เหนือฟ้ายังมีฟ้า คนที่เห็นแก่ตัวยังมีอยู่ มองเห็นคนชาติอื่นด้อยกว่า แต่ผมพิสูจน์ว่าผมไม่ด้อย ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในเรื่องดีๆ และช่วยสังคมให้เจริญในชุมชนให้เขาเห็น ผมทั้งสองจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไปโดยปริยาย

    และอีกอย่างหนึ่งอย่าลืมเสียนะ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม นี่ก็ได้ผลอีกอย่างหนึ่งคือ อยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสันติสุข รู้จักการให้ และอภัย นี่สำคัญสูงสุดอีกอย่าง เข้าทำนองคำโบราณท่านว่าไว้ ตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ ผมอาจเขียนผิดแต่ผมหมายความว่าอย่างที่เขียนก็แล้วกัน การให้ Giving มีพลังมาก Powerful สูงสุดของชีวิตมนุษย์

    ในปัจจุบันผมอยู่รอดได้ด้วยการให้ และการหาเงินอย่างบริสุทธ์ใจ เคารพกฎหมายบ้านเมือง มีความปรารถนาดีต่อทุกคน แม้กระทั่งขอทานก็ต้องทำคือ เห็นใจในชีวิตลำเค็ญของเขา และรู้จักให้เงินขอทานบ้าง อย่าเดินผ่านไปเฉยๆ ที่ข้างอาร์ตสตูดิโอของผมมีขอทานมานั่ง ผมจะให้เงินเขาทุกครั้งตามศรัทธาที่ผมสามารถให้ได้