Get Adobe Flash player

เกร็ดประวัติ อภินิหาร ครูบาวงศ์ (๕) โดย อ.เล็ก พลูโต

Font Size:

 เรื่องที่ ๒๘ เส้นผมที่เป็นพระธาตุ ....พระโพธิสัตว์ ก็เป็น

                ตอนบ่ายวันนึง ไปทำบุญที่วัดพระบาทตะเมาะ เจอหลวงพี่นพดลที่วัดพระพุทธบาทตะเมาะท่านเรียกมาดู ท่านบอกจะให้ดูของดี เคยเห็นไหม เป็นเส้นเกศาครูบา ที่กลายเป็นพระธาตุสีทับทิม เราก็โมทนาด้วย

                อีกครั้งนึงถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะเป็น อาจารย์ปฐมเอาแก้วมาก้อนหนึ่ง มีเส้นผมอยู่ข้างใน มาให้ท่านดูครูบาบอกเป็นเส้นผมท่านในอดีต (ผมไม่ได้อยู่ด้วย ลูกศิษย์อีกคนบอกเรื่องนี้ให้ฟัง)พอมีโอกาสก็เลยเรียนถามท่านว่า เส้นผมที่เป็นพระธาตุ เกิดกับพระอรหันต์หรือครับ

                ครูบาท่านบอก...พระโพธิสัตว์ ก็เป็น

                (ผมค่อยใจชื้นหน่อย) ผมเลยบ่นน้อยใจกับท่านว่า....แล้วเมื่อไรเส้นผมของครูบาที่อยู่กับผมจะเป็นสักที

                ครูบาท่านหัวเราะ...ท่านบอก เก็บเอาไว้ เดี๋ยวก็เป็น (พระธาตุ) เอง

                เรื่องที่ ๒๙ ดี ที่ไม่ได้ขอ

                เป็นที่ทราบกันดี เรื่องครูบา ท่านอธิษฐานขอพระธาตุ บางทีก็เทวดาให้ท่านมาบ้าง เหมือนภาพที่ลูกศิษย์เคยถ่ายไว้ ตอนแกะดอกบัวออกมาแล้วมีพระธาตุอยู่ข้างใน พระธาตุข้อพระหัตถ์ซึ่งมาแสดงที่พุทธมณฑลตรงที่บริเวณครูบาสวดมนต์ท่านจะเก็บพระธาตุสำคัญต่างๆ ไว้ตรงตู้นั้น

                ก่อนครูบามรณภาพ ท่านให้ลูกศิษย์ถ่ายภาพเก็บไว้ แล้วให้จด ท่านกลัวคนภายหลังจะไม่ทราบ เรื่องหอพระเขี้ยวแก้วที่วัด ไม่ค่อยมีคนพูดถึง ลูกศิษย์ใหม่ๆ บางคนก็ไม่ทราบ

                ครูบาจะเก็บ พระเขี้ยวแก้วของพระพุทธเจ้า ไว้ที่นั่นถ้าได้ไปวัด ก็จะอยู่ข้างเจดีย์ หลังรอยพระบาท เมื่อก่อนจะเปิดสรงน้ำพระธาตุปีละครั้งผมเคยนึกสนุก ขอพระเขี้ยวแก้วกับครูบา เรียนท่านว่า

                ครูบาครับผมอยากได้พระธาตุพระเขี้ยวแก้ว แบบที่ครูบาเอามาจากศรีลังกา ขอครูบาอธิษฐานเรียกขอให้ผมหน่อย

                ครูบาตอบยิ้มๆ...บ่ได้ มันแพง เพราะต้องขึ้นเครื่องบินมา

                ก็ดีแล้วที่ท่านไม่อธิษฐานขอให้เพราะได้มาคงลำบาก ของสูงไม่รู้จะเก็บไว้ที่ไหน

                เรื่องที่ ๓๐ พระเย็น ....พระร้อน เขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก จะนิมนต์ครูบาท่านไปทำบุญสืบชะตาเขื่อนเป็นประจำ ตอนครั้งสุดท้ายที่ครูบายังแข็งแรง ครูบายังรับนิมนต์ไปที่เขื่อน หลวงพี่เต๋ชวนผมไปด้วย ทางเขื่อนจัดให้ครูบาพักที่บ้านพักรับรอง

                ผมเดินเล่นที่ด้านหน้าบ้านพัก เจอครูบาสร้อย วัดมงคลคีรีเขตร์ จังหวัดตาก (ท่านก็ได้รับนิมนต์มา) มายืนรอ...ท่านถามผมว่า ครูบาพี่ อยู่ไหม ผมบอกว่า อยู่ พอดีครูบาวงศ์ท่านเดินมา ครูบาสร้อยพอเห็นก็เข้ามากอดครูบาวงศ์ แล้วก็ไหว้ครูบาวงศ์ ครูบาวงศ์ท่านก็ยิ้ม

                ท่านคุยทักทายกันสักครู่ ครูบาสร้อยท่านเตรียมลูกประคำโลหะ (คล้ายๆ เหล็กไหล) มาถวายครูบาวงศ์ครูบาท่านรับแล้วจะเอาใส่ในย่าม แต่ครูบาสร้อยไม่ยอม ท่านขอให้ครูบาวงศ์คล้องไว้ที่คอ ครูบาก็เลยเอามาสวมไว้

                ตอนกลางคืนหลังครูบาสวดมนต์เสร็จ ผมนึกสนุก ลองเอาพระเครื่องเนื้อดินให้ท่านดู เคยเห็นลูกศิษย์คนอื่นชอบเอามาให้ท่านดู แล้วถามท่าน ผมถามท่านว่า...

                ครูบาครับ พระอะไร

                ครูบาเอามาใส่มือ แล้วบอกผมว่า พระของพระเจ้าตาก แล้วท่านก็ยื่นคืนให้ผมก็ไม่กล้าถามท่านต่อ นอนคุยกับหลวงพี่เรื่องครูบาจนหลับไปพอตอนเช้าเห็นเต่าสำลีครูบาวางไว้ ๒-๓ตัวไม่มีคนสนใจเก็บ ผมเลยเก็บเอาไว้

                หลวงพี่เต๋ชวนไปตรวจงานที่พระธาตุแก่งสร้อยกับครูบา ตอนนั้นแก่งสร้อยยังไม่ได้เริ่มบูรณะเลย แต่ผมไม่ได้ไปด้วยเพราะติดธุระ ลาครูบากลับก่อนลูกศิษย์บางคน ก็ประเภทชอบจับพลัง ส่วนผมไม่ค่อยกล้ารบกวนท่าน ต้องดูสถานการณ์ให้ดีก่อน เดี๋ยวโดนท่านดุเอา

                ตอนผมเจอครูบาครั้งแรก มีลูกศิษย์คนนึงเป็นทหารยศนายพันจากนครราชสีมา (สมัยนั้นการไปวัดห้วยต้มไม่สะดวกแบบนี้ โทรศัพท์วัดก็ไม่มี มือถือก็รับไม่ได้ รถก็เข้าไปลำบาก)พี่ทหารคนนี้เอาพระเครื่องมาองค์หนึ่ง ถ้าจำไม่ผิดเป็นพระร่วงหลังรางปืนมาให้ครูบาดู แล้วถามครูบาเสียงดัง (พี่ทหารคนนี้เป็นคนเสียงดัง) เค้าถาม..ครูบาครับพระอะไรครับ

                ครูบาบอก...พระองค์นี้สร้างตอนสงคราม มันร้อน

                สักครู่ท่านก็เรียกพี่คนนี้เข้าไปในห้องท่าน พอออกมา ครูบาคายหมากออกมาให้

                ท่านบอก เอานี่ไปพี่ทหารแบฝ่ามือรับชานหมาก มีพระรอดออกมาด้วย....

                พี่คนนั้นก็ถาม ครูบาให้ผมหรือครับ

                ครูบาก็หัวเราะชอบใจ ท่านบอกอันนี้ของเย็น เอาไว้คู่กัน (กับพระที่พี่เค้าถาม)

                พี่ทหารคนนั้นก็พูด...สาธุครูบา สาธุครูบา ตลอด กราบครูบาใหญ่เลย

                เรื่องพี่ทหารคนนี้มีหลายเรื่อง ต้องค่อยๆ ทยอยเล่าตอนผมเจอครูบาครั้งแรกผมก็เจอเรื่องแปลกของท่านแล้ว

                เรื่องที่ ๓๑ ขอลูก ตอนต้นปี ๒๕๓๖ เจอลูกศิษย์คนหนึ่ง เป็นทหาร มาทำบุญกับครูบาที่วัด ได้คุยกัน เค้าเล่าเรื่องครูบาให้ฟังพี่คนนี้เจอครูบา ตอนสมัยเรียนโรงเรียนนายร้อย สักหลายสิบปีก่อน ได้มาเที่ยวกับเพื่อนที่ลำพูน เลยได้พบครูบา เล่าเรื่องอภินิหารหลายอย่างของครูบา เค้าบอกว่า..

                น้องโชคดีได้เจอครูบาสุดยอดแล้วนะ ตอนนั้นก็ฟังหูไว้หู สนุกดีเค้าบอกเค้ามีลูกยากมาก ทำทุกวิธีไม่ได้ลูกสักที มาขอครูบา ต่อมาภรรยาตั้งท้องคลอดออกมาเป็นลูกแฝด เค้าเลยคิดว่าได้ลูกเพราะครูบาช่วย วันนี้เค้าเลยมากราบขอบคุณครูบา

                ตอนหลังแม้ครูบาจะไม่อยู่แล้ว ผมก็เคยแนะนำคนอื่นที่มีลูกยากให้มากราบขอที่เจดีย์กับรอยพระบาทในวัด บางคนก็ได้ลูกสมใจ

                เรื่องที่ ๓๒ พระรอด ของครูบา....เรื่องนี้เป็นสิ่งที่มีคนอยากรู้ แต่ก็คลุมเครือเนื่องจากเพราะลูกศิษย์มักไม่ค่อยพูดถึงกัน ก็มีเล่าสู่กันฟัง ส่วนใหญ่ก็จะไม่ค่อยบอกใคร เรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับครูบาบางอย่างเลยไม่ค่อยมีคนนอกทราบ

                ตุ๊เต๋ (พระอาจารย์อ่อนแก้ว ชัยยะเสนโน)..บอกไม่กล้าพูด เดี๋ยวคนอื่นได้ยินจะว่าเป็นการ ยกอาจาร์ยเราเหนือคนอื่น เช่น เรื่องพระรอด

                ลูกศิษย์บางคนจะได้พระรอดจากชานหมากของท่าน บางคนได้ บางคนไม่ได้ บางคนขอท่านก็จะให้ บางคนขออย่างไรท่านก็ไม่ให้ ลูกศิษย์คนไหนไม่ได้ก็ไม่ต้องเสียใจเคยถามครูบาเรื่องนี้...ครูบาครับ ทำไมไม่เรียกพระอย่างอื่นมาบ้าง แบบพระสมเด็จ อะไรทำนองนี้

                ครูบาท่านบอก...ไม่ได้หรอก เจ้าของเค้าหวง ครูบาจะเรียกได้เฉพาะที่ (ท่าน) ทำไว้

ภายหลังท่านยังบอก....บางคนที่เคยทำกับท่านไว้ ก็จะเรียกได้

                เคยมีคนรู้จัก มาขอให้พาไปกราบท่าน เค้าเคยได้ยินเรื่องพระรอดของท่าน ไปถึงก็กราบขอพระรอดจากท่าน มาที่วัดเพราะอยากได้พระอย่างเดียว ไม่ได้อยากมาทำบุญ เค้าบอกครูบา..ผมอยากได้พระรอด เหมือนคนอื่นบ้าง

                ครูบามองหน้าแล้วตอบ...หมดแล้ว เอานี่ไปแทน (พระธาตุข้าว)

                เพื่อนคนนั้นก็ได้พระธาตุจากท่านไปแทน ประมาณ ๑กำมือ ท่านหยิบให้จากโถพลาสติกข้างๆ ที่นั่งของท่าน ตอนกลับจากวัด ผมไม่ทันสังเกตว่า เค้าเก็บพระธาตุไว้ที่ไหน ตอนจะลาจากกัน เค้าบอก ทำพระธาตุท่านหาย ให้ผมช่วยหาบนรถยนต์ หาอย่างไรก็ไม่เจอ ไม่น่าเชื่อ หายไปหมด เค้าบอก เอาใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง ...

                ผมเพิ่งเข้าใจ ครูบาท่านคงทราบ ท่านจึงไม่ให้ไป หรืออาจจะไม่ได้ศรัทธาครูบาท่านจริงๆ

เพราะเค้าอยากได้แต่พระรอด

                มีลูกศิษย์ที่สนิทกัน เป็นกระเหรี่ยงบ้านห้วยต้มชื่อ เสรี เมื่อก่อนตอนยังไม่เสียชีวิต จะช่วยครูบาหลายอย่าง เค้าเคยพูดตลกว่า...ดูซิ รับใช้ครูบาทุกอย่าง ทำให้ครูบาทุกอย่าง ครูบาไม่เคยให้พระรอดเลย ได้แต่เต่า (สำลี) ใส่ขี้หูบ้าง ขี้เล็บบ้าง

                เรื่องพระรอดนี้ ลูกศิษย์บางคนก็ได้ บางคนก็ไม่ได้ เล่าสู่กันฟัง ลูกศิษย์ที่ไม่ได้ก็ไม่ได้เสียใจ เพราะสิ่งที่สำคัญคือ การได้ทำบุญกับท่าน ได้ช่วยครูบา ได้รับใช้ครูบาก็มีความสุขแล้ว ยึดคำสั่งสอนของท่านไว้ วัตถุมงคลของท่าน แบบไหนก็ได้ ท่านทำไว้ดีทั้งนั้น

                ผมพอมีพระธาตุข้าวบิณฑ์ เกศา และจีวร ของครูบาวงศ์ เลี่ยมพลาสติกเดิมจากวัด พอแบ่งปันให้บูชากัน ในอัตราชุดละ ๑๒๙ เหรียญ (มี ๕ ชุด) ซึ่งนับวันของเหล่านี้จะหาได้ยาก เพราะคนในท้องถิ่นหวงแหน ไม่ยอมออกตัวกันง่ายๆ ถ้าผมไม่ได้คนท้องถิ่นช่วยหาให้ ก็คงจนปัญญาเหมือนกัน ดังนั้น หากท่านใดสนใจ ก็ติดต่อสั่งจองโดยด่วน ที่เบอร์โทร. (909) 525-6041 ว่ายังมีของเหลือไหม? แล้วค่อยส่งเช็คมาที่ Boonsom Corhiran ตามที่อยู่หัวคอลัมน์

                รับประกันความแท้แน่นอนจากวัดตลอดกาล ถ้าเส้นเกศาของท่านที่ได้รับจากผม ส่องกล้องดูแล้วไม่เป็นพระธาตุ คือ ไม่แข็ง ใสเป็นใยหิน เอามาคืนได้ทุกเวลาครับ